mikudagur 26. juni 1991síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dehi Kalmar Lindenskov ljósmyndari: Føroya framtíð er tykkara Sjáldan áður munnu lestrarpis- ur okkara vera komnar úr kop- pi út í ein so undurfagran heim, sum Føroyar í hesum dyrdardøgum hava verið. Hinvegin eru eisini bæði ár og dagar síðan, at dagsins trupul- leikar hjá vanliga føroyingi- num hava verið so álvarsamir sum nú, arbeiðsloysi og húsa- gangur tíanverri eru gerandis- kostur og harvið víðari lestra- val teirra ungu til eina virkna framtíð í fødilandinum eisini meira ørkymlandi enn nakran- tíð. Men uttan treysti og trúgv til, at tað hóast alt skal bera til, eins og kenslu av ábyrgd mill- um okkara ungu um, at júst hesi mugu verða við til at livga handaliga sum andaliga um samfelagið, so trivnaður aftur fæst í øllum lutum, er strev teirra, sum borið hava verðs- ligu byrðarnar og teirra, sum eftir besta førimuni skipa fyri samfelagnum, nærum nyttu- leyst. Tí meira enn nakar, eiga tit ungu framtíðina og hóast dag- sins trupulleikar ber munandi betri til hjá tykkum enn teim- um undanfarnu, ið ikki fingu henda glæsiliga møguleika, at mynda egnu framtíð tykkara. Vón okkara er tí, at tit nýta henda møguleika sum best og ongantíð gloyma aðalenda- málið við frægu útbúgvingar- skipanum okkara — íkki gloyma, at almennu Føroyum til allar dagar tørvar útbúgvið fólk — fólk, sum hóast kanska meiri aumarkað virkisumstød- ur enn úti í stóru verð, velja og laga útbúgving teirra eftir okk- ara tørvi og møguleikum, men sanniliga eisini fólk til ta ídnað- armenning, ið koma má, skulu vit ikki dragna afturút av álv- ara. Kjakið um útbúgvingar okkara hevur ikki verið minni enn onki og fráboðað er uppskot um broyttan útbúgvingar- bygnað á mongum gkjum — ikki minst fyri tey, ið velja meir handaligu og teknisku útbúgv- ingarnar, sum serliga hava roynst mongum ótryggar í hesum vinnufátæku tíðum. Vón okkara skal vera, at vit ikki minst á hesum gkinum fáa so góð læruviðurskifti, at ivi ikki skal vera hjá nøkrum, ið Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Hilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiaturin Prent: P/f Pressan 1981 fer undir hesar fyri framleiðslu- na og samfelagið týðandi út- búgvingar, um, at hann íkki sleppur at læra seg lidnan. Nýggju greinini á útbúgvingar- runni okkara, fiskivinnuút- búgvingini í Vestmanna ynsk- ja vit eisini tillukku við fyrstu avlærdu næmingunum, sum í gjár fingu prógvini handað. Kjakið var 6ført um áneyðirnar fyri hesi útbúgvingini, serliga til so einstáttaðan fiskiídnað, sum talan var um fyri bert fáum árum síðan, men tíbetur vann framskygni, og hava vit í dag, við bøttu marknaðartreyt- um okkara fyri meiri fjøltåttad- um vørudrvali, veruliga brúk fyri hesum fólkum, sum iva- leyst saman við vanda flaka- virkisfólki okkara, man fara at megna at vísa á nýggjar og betri framleiðsluleiðir. Hóast niðurundirkomið í mun til onkuntíð, er samfelagið í løtuni fyri ymsum broytingum, sum rætt fataðar og vendar betra vegin ivaleyst kunnu bera við sær menning og triv- nað. Ein treyt fyri at hetta skal eydnast er sjálvsagt, at vit hava manning til at síggja tílík- ar »adrar« møguleikar, enn teir, vit av vana — og neyð Bústaður: Argjavegur 26 Teiefon: Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 19720 Argir 11820 Telefax: eisini — hava troytt í so nógv seinnu árini. Øllum okkara livsvidurskiftum eru vit føroyingar ikki harrar yvir, og als ikki svimjandi til- feinginum, øll tilvera okkara skal byggjast á, men fremsta orsøk til, at vit undir slíkum skiftandi umstødum ikki eru smokkaðir heilt burturímillum, hevur altíð verið tolna og ar- beiðssama fólk okkara og tær livs- og vinnuroyndir, onkur okkara hóast alt hava av slík- um hóttafgllum. Hesi hava aft- ur gjørt vart við seg, men eisini hesuferð hava vit vón um, at hesar somu royndir og tann álvari, ið nú semja er um at leggja ð allar vinnu- og útbúgv- ingarmøguleikar teirra ungu til at skapa sær eina føroyska framtíð, fara at bera rætta veg- in saman við nú munandi bøttu útflutningsmeguleikum okkara. Tann neyð, sum onkuntíð dreiv verkið, skal ivaleyst sam- an við teirri líus- og virkisvón, vit saman við teimum ungu aftur mugu kveikja til lívs, iva- leyst gera tað einaferð enn. Men uttan ungdómin gerst tað ikki. Halda fyri nøsina Dimmalætting skrivar um russararnar firði: Góð avtala í Nólsoyar- Seinastu dagarnar hava fólk í Havn ákært hvenn annan fyri snik- lukt — heilt uttan or- sek, tí tað er nevniliga »russarin úti á fjørdi- num« sum luktar. Tey bæði russisku móðurskipini, Sevryba og Viktor Kingisepp, hava ligið á Nólsoyar- firði í nakrar vikur og tikið ímóti sild. Áður hava tey verið ákærd fyri at dálka sjógvin, og hevur Heilsufreðiliga Starus- stovan m.a. verið um- borð og kannað viður- skiftin. Hesaferð er tað sum neunt ikki sjógvurin ið er trupulleikin men næsarnar á fólki. Vit vendu okkum í gjár til bæði legreglu- na, Heilsufreðiligu Starvsstovuna og Vaktar- og Bjargingar- tænastuna, men antin vóru fólk ikki at hitta, ella sóu tey sær ongan meguleika at gera nak- að í løtuni. Stjórin á útflutningsfyri- tekuni P/F Marr sigur seg vera væl negdan við av- taluna vit hava fingið við EF. Hann sigur m.a. hetta við Dimmalætting: — Yvirhevur so er hetta ein góð avtala. — Ut frá einum utflytara- sjónarmiði eru vit væl negdir, og tað er iva- leyst 80% av føroysku vinnuni eisini. Serliga dåmar mær væl, at loftid er hækkad fyri fesk fløk av upsa og kongafiski. I løtuni gjalda vit 17% í tolli fyri hendan fiskin, so tað merkir, at vit fáa 17% meira fyri veruna. Eisini eru vit væ: negdir við, at tollurin, sum er umleið 17% í letuni, fellur burtur fyri saltaða brosmu og longu, sum vit útflyta til Italiu. Sjålvandi er hetta handil, tad snyr seg um, vit kunnu utflyta 25.000 tons av seida- flaki og farsi, men tid av paneradum vørum, — at teir ikki vilja hava paneraðar verur, er iva- leyst fyri at verja sin egna heimatdnad. Hóast tað má sigast, at teir í EF hava verið lagaligir. Arbeitt hevur verið út frá veruligum tølum, nekurlunda tað sama, sum varð fram- leitt í fjør og onkur tel hægri. — Teir hava ikki kravt kvotur aftur- fyri frá føroyingum. Latið vit og skil ráða Líkt er til, at uppskot landsstýrisins at broyta rúsdrekkkalógina kemur fyri aftur á ólavsgkutingi. Málið var í vár beint í Rættarnevndini, sum var víðkað og gjørd til millumtinganevnd, tí tingfólk ynsktu at fáa góðar stundir at við- gera eitt so týðandi mál. Sum skilst hevur Rættarnevndin havt fleiri fundir og roknað verður við, at eitt álit verður lagt fyri tingid í summar. Men hvussu hetta fer at síggja út er ikki greitt. Hvussu rúsdrekka- viðurskifti Føroya eiga at vera eru nógvar ymiskar hugsanir um, men tað er at vóna, at tingfólk lata vit og skil ráða, tá tey fara at taka stóðu til hetta mál og lata dupultmoralin og jakstran eftir atkvødum koma í aðru rød. Rúsdrekkaspurningur in er í fyrsta lagi ein Spurningur um manna- lagnur og tí eigur hann at verða prioriteraður høgt.