hósdagur 27. juni 1991síða 14

Skálavík andoyarstevnan verður etta vikuskiftið í Skálavík k í } „ Í la á g istalramsýn- us ocr ODIN ira Ki. IO i SSLOVU I Ol leturuppki. Í Í Sen Upp. 21 er úuífundur | vgum il a ki. 23 dyrjar disko- | Í megnar tiltaki Á hverjum ári heldur Samnordisk Pensionárs- kultur eina mentannar- stevnu. Stevnan ferðast millum norðurlond. Í ár var Noreg vertur. Í bý- num Gjevik við vatnið Mjesa á Viken Fólkahá- skúla var henda stevna hildin. Hetta er ein stórur væl útbygdur fráhaldshá- skúli, — ein góð ramma um eitt tílíkt skeið, tí ikki færri enn 114 luttakarar vóru á skeiðinum: 52 úr Norra, 25 úr Finnlandi, 12 úr Feroyum, 9 úr Sveríki, 6 úr Danmark, 6 av Álan- di og 4 úr Íslandi. Stevnan var sum vant hátíðarliga sett. Fyrst . . bjóðaði rektarin á skúla- Tyskveldið 2. juli kl. 21 .00 num vælkomin; síðan ynsktu Eva Ranm og Ragnhild Magerey, sum vóru skeiðleiðarar øllum vælkomin. Fylkismaður Knut Korseth setti síðan stevnuna. Av tí, at hetta samnor- diska tiltakið er 10 ára sálin Sam- nordisk Pensionárskultur er hin skjótt 83 ára gamli finland/sviin Bjarne Lene- við, so helt 1ann 10 ára heiðursreðu- verður góð konsert í Ítróttar- høllini á Hálsi við danska bólkinum TV-2. Atgongumerkir á kr. 150.- eru at fáa í Kunningarstovuni. E U Postboks 2142 2 . = Tlf. 19889 gamalt og ið var gren 22. Tá alt hetta fyrsta var * “= , . , 3 Lýsið i sostalinum | = om oo | a á golv og kvóðu Sinklars L vísu til mikið frægd fyri teim stórthundrað fólkun- um, ið har vóru til staðar. Um kveldið var veitslu- degurði, har umboð frá teim luttakandi londunum bóru heilsan. Kendi norski vísusangarin Lars Hauge sang fyri okkum og gjerdi kveldið sera hugnaligt. Sunnumorgunin 9. juni fóru vit útferð gjøgnum teir sokallaðu >tverdalar- nar< — eitt gróðraríkt eki — til Aulestad, har-Bjern- stjerne búði, sóu heimið og alt tað, har var at sjá. Ein hugtakandi leta at kunna vera í tonkunum saman við hesum stóra norska skaldi. Síðan varð farið til Maihaugen og Lillehammer, sum í 1994 verður vertbýur fyri vetrarolympiaduni. Í Mai- haugen sóu vit tær >Sand- vigske Samlinger«. Henda dag varð nógv gamalt handverk sýnt á teim gomlu verkstødunum. Sum fråsøgumann høvdu vit ein kendan norskan søgugranskara Sivesind; tad endi å, hvat hann Her søguåhugad nógv burturúr — "Upp eina Johannes var ongin visti. fingu a meira tóma vomb enn sleiv av soðia m Kveldið var kvøldseta. Mánadagin 10.6 heit Arnfinn Engen, fylkiskon- Ein dýrgripur fyri gomul fólk Samnordisk Pensionárkultur nevndist ein ment- anarstevna í Noregi í juni mánað. Oli Dahl, ein av fóroysku luttakarunum, greiðir frá hesum servator ein fyrilestur um gamlan bygningsskikk í Norra. Aftaná fyrilesturin vóru tey ymisku skeiðini skip- að, alt sum einum stóðst hugur til. Og her var nógv at velja í: fýrflætting, sega, kórsangur, gamla- manna dansur, sjónleikur, tekning/máling, skriva o.a. Hvenn morgun vóru fyrilestrar, og hvert kveld var kveldseta. Tað eina kveldið spældu Hanna Lindenskov og Lina Arge eina stak skemtilig sketsj. Hósdagin var aftur út- ferð á skránni. Hesaferð til Hadelands Glasverk, síðan til Bláfarveværket, har vit sóu framsýningina hjá Drotning okkara. Alt sera áhugavert. Fríggjadagin 14. juni. Nú fór at lakka móti enda- num. Henda dag skuldu so allir bólkar sýna tað fram, tey hevdu nomið hesa lítlu vikuna. Tað var sera forvitnisligt at sígg- ja, hvussu nógv tey ym- isku høvdu fingið burtur- ur Seinnapartin varð farið ein túr it at sigla á Mjesa nar ótu vit degurða um- orð á :erjuni. m xveldið var fráfar- ingarigta, har umboðini SKú [UliAaKararnir teynuni voru: JUSIa imun Pauli Poulsen Fuglafirði, Oli Dahi Ur KIAKSVIK tierb'órg gnoim, LEnda Djurhuús, Nina Nice demussen, Ása Vágsheyg, Asa Mikk- elsen, Marsanna Debes Maria Wang, Lina Arge og Hanna Lindenskov. Mynd: Lønegren) aðu fyri seg og góvu gáv- ur. Sera hugtakandi var, tá oll í einum stórum ringi tóku hendurnar saman og sungu hin altíð afturvend- andi sangin: >Nu gár sista visan. Dej vill jag sjunga før! Vi behøver varandra — du och jag oc dom andra som står utanfør. Lát den sista strofen bli til en sáng vi minns! Tack før att jag fick ha dej! Tack før att alla finns!« Tad var eins og Samnor- diski Pensionårskultur streymurin fór gjøgnum allar luttakararnar, tá sungið varð: Tack fer att alla finns! Morgunin eftir fóru lut- takararnirso við og við av- stað, væl negd um eitt væleydnað mentannar- skeið. — Ein sannur dýr- gripur at eiga hjá gomlum fólki. Óli Dahl