fríggjadagur 28. juni 1991síða 8

tíðindablaðið Serliga kvinnur Vilja verða lærarar Á Føroya Læraraskúla hava nú 23 lærarar lokið prógv. Av teimum 23 eru 16 kvinnur. Flestu teirra hava fingið arbeiði, um ikki júst har tey ynsktu. Læraraútbúgvingin er í dag í mun til fyrr við at verða ein kvinnuútbúgving burturav. Í komandi flokki á skúlanum, sum verður liðugur um eitt ár, eru bert kvinnur. Soleiðis hevur ikki altíð verið. Fyri um- leið 20 árum síðani vóru bert hendinga kvinnur útbúnar sum lærarar. Vit spurdu Paula Nielsen, rektara, hvussu hetta ber til. Hann heldur eina orsøk vera, at menn i størri mun leita sær eftir betri løntum arbeidi enn lærarastarvid er. Men hann kundi hugsa sær eina betri javnvåg millum kynini. Hann hevði annars hesi orð at bera nyklaktu lærarunum á samkomu í gjár: Aftur er ein flokkur av virkisfúsum nýggjum lær- arum liðugur á Feroya Læraraskúla. Tit, sum nú eru liðug, skulu eftir summarfrítíð- ina út at taka tykkum av tí dýrasta, sum vit eiga. Og hverja ferð ein flokk- ur fer av skúlanum er tað, sum ein partur av okkum, sum eftir eru, fer við tykk- um. Og at eitt sindur av tykkum verður eftir her hjá okkum Tað er lutur lærarans, steðugt at meta nýggjum avbjóðingum sum fara. hjá teimum koma, tá ið onnur Og tað er tað, sum skuldi hildið okkum vakin og livandi mitt í tíðini. Men hverja ferð flokkur fer, trokar ein spurningur seg fram um allar aðrar í huga mínum ein Hevur hetta verið gott? Hava vit her á staðnum verið før fyri at geva hverjum einstekum tykk- ara ta persónligu avbjóð- ing, ið dregur upp á seg fakligan og menniskjalig- an vekstur, og tað víð- skygni, sum gevur dirvi at hugsa sjálvur og at gera tað, sum tit av góðum grundum halda vera rætt. Og fyrra spurninginum á baki kemur tann næsti og krevur svar: Tað, ið tit hava fingið í beinini árini á Lærara- skúlanum, er tað so grund- fest, framkomið og kv- seigt, at tað heldur fyri dagliga slitinum og trýsti- num í gerandisdegnum í skúlunum? Um eina letu fáa tit pappírini, sum skuldu borgað fyri, at so er. Í skrift og talu hava tit sannfert ein próvdómara fyri og annan eftir um, at tit nú eru fer fyri at rekja arbeiðið í fólkaskúlanum til lítar, og at tit hava tann stirðilin í tykkum, ið skal bera fólkaskúla okk- ara endurnýggjaðan inn í komandi eld. Og aftur kemur ein næskur spurningur sníkj- andi: Allar hesar bjørtu skúla- hugsjónirnar, eru tær bara nakað, sum vit ganga og tosa um, ella ætla vit veru- liga at gera nakað við tað? Tí tað hevur víst seg. Vit loysa ikki vandamålini í skúlanum fyri tí um vit duga at gera góðar og mergjaðar setningar. Men tá ið vit hava sagt ella skrivað teir, mugu teir síggjast aftur í verki, roynast og standa sína roynd. Sjálvur eri eg sannferd- ur um, at tit hava for- treytirnar fyri at gera nakað við tað, og at tit ið hvussu er hava havt meguleikan at fáa tær her á Læraraskúlanum um tit í víðastu merking hava tikið útbúgvingina í álv- ara. Og í síðsta enda eru tað bara tit sjálv, sum vita tað. Her hava tit í hvussu er fingið at vita um kort og kumpass og um ein sið- semiligan ella etiskan peil- ara, so tit hava amboð at finna aftur á kósina, vill- ast tit av leiðini í teirri ómeguligu uppgávu tað í veruleikanum er at hava skúla við børnum. Og við hesum amboðum kunnu tit vera erlig í met- ingini av tí, sum tit gera saman við børnunum. Nýta tit tey ikki, er tað tykkara egna val og ábyrgd, og eg veit at siga tykkum, at tá enda tit í eini troyttandi tómgongd, sum ikki sigur nekrum nakað, og tit oyða burtur tíðina, bæði hjá tykkum sjálvum og hjå børnunum Onkur tykkara sá og hoyrdi Piet Hein í sjón- varpinum í fyrrakveldið. Hann var bersegin, tá ið hann skuldi geva skúla- gongd síni ummæli, og ikki mjúkur. Skúlin segði mær einki, ið hvussu er einki positivt. Hann vildi evna meg til, heldur enn at geva evnum mínum eina kveikjandi av- bjóðing. Einstein, Niels Bohr og Charles Chaplin, sum vóru trúgvir vinir hans- ara, hava sagt nakað tað sama um tann skúla, sum teir fingu. Onnur minnast skúla- gongdina við stórari gleði, og tað kann vera so ym- iskt, hvat ið fær týdning fyri okkum seinni í lívi- num. Men hjá okkum, sum fá- ast við skúla, er tað ikki nóg mikið, at ein partur av teimum, sum ganga í skúla, kenna seg væl í honum. Vit mugu síggja til tervin hjá teimum øll- um andaliga, handaliga og kensluliga. Nú sleppa vit tykkum úr okkara hondum og okk- ara ávirkan, og vit kenna tykkum væl, hava okkara ymisku vónir til tykkara alt eftir hvat ið vit halda, at styrki tykkara er og av- markingar. Kortini eru so nógvir spurningar eftir, og iva- mál. Nú eg standi her, havi eg eitt ynski, sum ongan- tíð fer at ganga út. Men áhugavert hevði tað verið, og so ómeguligt sum tað er, er tað kortini eitt hev- uðskrav til tann góða lær- aran Eg kundi at eg fyri hvenn tykkara fekk ein dag, har eg sá heimin ynskt, 23 lærarar tóku prógv hesaferð á Føroya Læraraskúla. Áhugin er stórur at sleppa á skúlan. Fleiri enn 50 hava søkt, men bert 24 sleppa inn. við tykkarz eygum. Tað hevði kanska hjálpt mær at verið við til at gjørt Læraraskúlan til tað, sum vit fyrst av øll- um vilja, at hann skal vera, men sum vit ongan- tíð megna. Ein frístað hjá menniskjum at út av, hvussu vit bera okkum at við at sígg- ja heimin við eygunum hjá tí einstaka barninum. Duga vit ikki tað, duga vit heldur ikki at hjálpa teimum at finna út av teir- ra tilveru. Og tað er tað, vit eru til frælsum finna Nr. 120 — 28. juni 1991 sum lærarar. Hverki meira ella minni. Hjartaliga til lukku ell somul. Takk fyri hesi fýra árini. Tað er brúk fyri tykkum í fólkaskúlanum, tí har liggja nógvar upgávur á láni. Saman við eðrum lærar- um, foreldrum og øllum teimum, sum vilja fram- tíðini væl, sleppa tit at berjast fyri, at ikki spart verður uppá sákornið í komandi tíðum. Og hjartaliga tillukku, tit, ið varða av og hava kent saknin av teimum, tá ið krevini á skúlanum hava lagt hald á alla tíðina og allan hugan. Góða summarfrítíð sam- an við teimum, tit liva lív- ið saman við, og bern tykkara. Hjartaliga til lukku við mammuni ella pápanum. BJÓÐA IKKI MÆR! RAÐIÐ FYRI FERDSLUTRYGD + starvsdagur Tann 1. juli hevur Hjarnar Djurhuus, stjori starvast hjå Shell í 25 ár. 2 I hesum sambandi verður mottøka å skrivstovuni å Vidarnesi millum kl. 15.00 og 17.00. NEVNDIN Shell