fríggjadagur 12. juli 1991síða 3

Nr. 130 — 12. juli 1991 ØM sílini |- flotnaðu B 450 tåsunn litrar av mykju lóku oman í Hoydalsá, tá brunnurin hjá Hanusi Vang á Vatna- skørbum skrædnaði mikudag- In Tað var ein maður, sum býr niðanfyri garðin á Vatna- skørdum, sum så, at vatnið í løkinum var gulligt og lukt- aði illa. Hann fylgdi ánni niðaneftir og kom til mykju- brunnin hjá Hanusi Vang á Vatnaskørdum. Hesin madurin bodadi so Hanusi Vang, býráðnum, løgregluni og ødrum frá óhappinum. STÓR NØGD Løgreglan metir, at umleið 450.000 litrar av mykju eru liknir úr brunninum (Hanus Vang heldur hetta vera nokkso rívan tikið til). Brunnurin hjá Hanusi Vang er stórur, og í hann fara øll tødini frå neytunum. Brunnurin er gjørdur av mold og eyri, klæddur innan við timbri og plasti. Garð- urin er tornaður av skerp- inginum og er tí skrædnað- ur. UMVÆLDU BRUNNIN Menn av teknisku deild hjá býráðnum vóru skjótir á staðið, og Hanus Vang sendi eisini beinanvegin boð eftir tilfari at byggja brunnin aftur. Eitt heilt samdøgur arbeiddu teir, sigur Hanus Vang. Tødini, sum eru sera eitrandi, ti tey drepa alt livandi, alt í krevur súrevni, fóru spakuliga omaneftir og runnu út í Hoydalsá, har likkurnar gjørdu sær dælt av gllum sílunum, sum bein- anvegin flotnaðu upp. Deymurin stóð frá ánni. Hanus Vang sendi eisini beinanvegin neyðarróp til vatnaverkið hjá komm- ununi um at fáa teir at koyra vatn í ánna. Tað gjørdu teir eisini. Fyrst 100-200 tons Síða 3 og seinni umleið 400 tons. Teir tordu ikki at lata meira, tí tað er ikki so nógv vatn til í brunnunum í Villingardali. Vatnið munaði ikki so nógv, tí áin var næstan turr. Umstødurnar vóru so ring- ar, sum tær kunnu vera, til slíkt óhapp. Óli Mikkelsen, sum er silamadur, var millum teirra, sum fóru at kanna, hvussu álvarsligt óhappið var. Hann sá beinanvegin, at so hvørt tóðini komu oman- eftir, doyðu gll sílini í ánni. Tað var ein harmilig sjón, tí sílini eru økt nógv í tali seinastu árini í Hoydalsá, sjálvt um áin ikki er serliga rein. Myndir: Ole Wich Sílini flotnaðu upp, s hvørt tóðini komu on eftir ánni, ti lóð eru si eitrandi, at tey drepa alt A ! ur BJARGAÐU. NØKRUM SILUM Vatnið rann so mikið seint omaneftir, at tað bar til at fara omanum og taka síl upp og seta tey í annað vatn. Óli Mikkelsen fekk bjargað nøkrum sílum. Tað tekur sína tíð, til áin verður heilt rein aftur. Fá fólk leingjast eftiregni, men eitt rimiligt åarføri skal til at skola åina reina. Men tad fara at ganga nøkur år, til síl aftur fara at vera í ánni. Tó skal sigast, at omanfyri mykjubrunnin í ánni eru sil, sum ikki hava fingið skaða av óhapinum. KREVJA TRYGGARI BRUNN Hjørgrimur Klett, skrivari í heilsunevndini hjá bý- ráðnum, væntar, at heilsu- nevndin fer at seta fram krav um, at brunnurin verður gjørdur úr haldbetri tilfari, helst betongi. Tað má kunnu Tødini fóru omaneftir ánni, vatnið skúmaði gult, og likkurnar høvdu ein g6dan dag. Ole Wich sígur, at vatnstóðan hækkaði nógv. Tað er ikki fyrst ferð, hann hevur sæð mykjuvatn í Hoydalsá, sigur hann krevjast við vissum rætti, tí áin rennur gjøgnum bygt gki. Heilsunevndin fór tó ikki beinanvegin vidgjørt málið orsakað av summ- arfrí. Hanus Vang er sjálvur sera harmur um óhappið og avleiðingarnar. - Tað skal ongantíð henda aftur hjá mær, sigur hann og rósar gllum fyri hjálpina at fáa steðga lekanum. randi BJÓÐA IKKI MÆR!