leygardagur 13. juli 1991síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Vilja heldur arbeiða STÓRTÍÐINDINI í Dagblað- num í gjár vóru, at fólk ikki tímir at arbeiða og at hetta vóru avleiðingarnar av arbeiðs- loysisskipanini. Fólk vilja sam- bært Dagblaðnum heldur hava eina lægri skattafria olmussu- hjálp enn ótrygt arbeiði. VIT skulu ikki siga, at avgjørt eingin hugsar soleiðis, men tey, ið tað gera, munnu heldur ikki vera tey, sum í vanligari arbeiðsmarknaðartíðum høvdu lagt størsta arbeiði eftir seg, hvar tey so vóru, og sam- anborið við óhugnaliga stóra talið á vaksandi spekulanta- skaranum, sum bert hevur eitt- ans endamál við lívinum, hetta ikki at gjalda skatt og aðrar landsskyldur fyri einhvgnn pris, munnu hesi, Dagblaðið kanska heldur seg vita um, verða minni samfelagshóttan. MEN greitt er, at millum sjålvt so upplýst fólk sum okkara finnast eisini menniskju, sum ikki halda tað vera lítisvert at lata onnur bera byrðarnar, hóast tey sjálvi eins væl kundu gjørt tað. MEN hondina á hjartað, hetta er kortini ikki ummæli at geva lønmåttakarum okkara sum heild. Hesum, sum í nú so nógv ár nærum einsamallir hava staðið fyri at útreitt tapini øll av líkum sum ólíkum, sum bæði land, kommunur og pri- vatir fidusmakarar hava komið okkum útí. Gamaní vóru flestu av projektunum, landið var uppii, framd við bestu ætlan- um og vónum um, at alterna- tivir vinnumøguleikar skuldu spyrjast burturúr. Nóg góðir gjørdust teir ikki, og um hví eru ymsar meiningar. Men at dóma eftir, hvat aðrir nú vænta sær burturúr eitt nú svartkjaftinum, vóru royndir- nar langt ífrá burturspiltar. Eis- ini landskassamissin av hes- um tiltøkum bar føroyski løn- móttakarin við tøgn og tolni. HANN veit nevniliga, at hann sum samfelagið er skipað, al- tíð verður at standa við endan og góðtekur tað partvís og eina frægast, tá talan er um héttarføll av tiltøkum, sum ætlað vóru til at fjølga mun- andi um arbeidsplåssini. Men hann kann ikki góðtaka at verða so kollektivt hunddálk- aður fyri leti, sum Dagblaðið vil gera tað til. UMBERING Dagblaðsins fyri álopinum á lønmåéttakararnar var hesuferð at geva okkum Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiafurin Prent: P/f Pressan 1981 Telefon ein forsmakk uppå ta van- lukku, sum bladid og flokkurin heldur tað vera, at vit av álvara stremba ímóti at fáa í lag eina skilagóða arbeiðsloysisskipan. Slíka hava vit ikki, hóast Dag- blaðið í greinini umrødur av- leiðingarnar, sum um tær vóru elvdar av tílíkari skipan igjøg- num longri tíð. Tann styrkur, hesi vanlukku arbeiðsleysu hava fingið, er hvørki meira ella minni enn almenn ol- mussuhjálp og ikki á nakran hátt skyld við eina skilagóða arbeiðsloysisskipan. SEMJA er millum føroyingar um, at okkara skipan ikki nýt- ist at líkjast øðrum líknandi skipanun. í øllum lutum. Men semja er millum landsstýris- flokkarnar, eisini fólkaflokkin- um, at slík føroysk skipan má fáast í lag, jú fyrr jú betur. VÆL vita vit og allir føroying- ar, at hvorki fólk ella land liva leingi av sosialum dýrkandi skipanum. Men er tað nakran- tíð brúk fyri hjá tjóð at livga um landssamanhaldið og kenna sær ábyrgd fyri at øll hóra undan, er tað í vinnulig- um mótburðartíðum sum hes- um. BESTA trygd fyri at sloppið undan misbrúki av eini for- oyskari = arbeiðsloysisskipan Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Teiefax: vildi sjálvsagt verið, at partar- nir á arbeiðsmarknaðinum stóðu fyri henni nærum einsa- mallir og soleiðis høvdu størsta áhuga i, at hon ikki kom í so ringt orð, sum Dag- blaðið longu hevur givið henni. Men her, sum aðrastaðni, hev- ur viljin til at leggja rygg til figgjarliga, tarnad hesum neyðuga tiltaki. Fyrstir at jåtta sjålvsagdan figgingarpart vóru lønmåttakarafeløgini, meðan trekari gekst vid arbeidsgevar- unum. Men komið er tíbetur so langt, at felggini saman við landinum hava nú sýnt vilja til at fara undir skipanina. HIN parturin, arbeiðsávísingin, sum er eins týðandi táttur í málinum, má somuleiðis fáast at virka sum skjótast, og held- ur ikki eftir bara útlendskari fyrimynd, eitt nú viðvíkjandi fak- og útbúgvingarmarkum. VILJA vit hvgrjum øðrum væl og vilja vit byrgja fyri, at heilar samfelagsstættir í Føroyum verða úthongdar sum nassarar og dovin vanlukkudýr, sum jødarnir, sosialistar og onnur í Týskalandi á sinni, mugu hesi viðurskifti fåast í »rættlag« sum skjótast. 7 | UMBERING Dagblaðið um skattin og tollin Blaðið skrivar um mink- andi skatta- og tollinntøk- urnar og »fegnast« um, hvussu rætt blaðið fekk um útlitini fyri hesum landskassainntøkum og sigur: Dagblaðið spáddi tann dagin, figgjarlógin varð samtykt, at hallið fór ikki at blíva 300 men 500 mið. kr. ØIL tøl hig- artil benda á at Dag- blaðið fær rætt. Fyri ein ordans skuld kunnu vit endurtaka or- sekina til, at almenna húsarhaldið kemur ikki aftur á beint: Skatta- og tolltrýstið í samfelag- num drepur arbeiðshug- in hjá ollum landsins t- bugvum. Tað svíður at landskassanum í oðrum um fart. Fyrrenn skattur og tollur verda lækkad, ger- ast undirskot lands- kassans bert størri og størri fyri hvert år, sum gongur. At lækka skatt og toll fyri at fáa meira inn av hesum sama, kann tykjast legið. Tollurin kann >regu- lerast<, skatturin kanska partvís, men treytað av, at tað ikki eisini framyvir verða tey somu, sum gjalda skulu alt. Skulu slíkar broytingar umhugs- ast, skal tann vinna, sum fyrimun fær av hesum, verða avgjert kappingar- før. Øllum ødrum hava vit havt ov mikið av — tí er so vorðið sum er. Misnýta arbeiðsfólk Um lenareftirstoðurnar hjá arbeiðsfólki sigur Ingeborg Winther, FA- forkvinna, m.a.: — Tað er einki at ivast í, at arbeiðsgevarar í summum forum royna at gera sær dælt við teirri stødu, sum er í samfelagnum og harvið á arbeiðsmarknaðinum í dag. Hon vísir á at ar- beiðsgevarin veit at fólk tora illa at gera Á vart við seg í dag, sjálut um tey eru afturút í lon, ti tey bera ótta fyri at missa arbeiði. — Tað er hetta, sum skínur tgjøgnum allan vegin, og tað er hesa stødu, sum arbeidsgev- arin misnytir í dag. 5 Men leggur dent á, at skil skal fáast á hesum viðurskiftum og heitir á limirnar um at boða frá ell- um tíkíkum ólíkindum. Er tað nakað, sum út- reiðsluliga skal prioriter- ast, skuldi tað verið lonir- nar, men ivaleyst halda ov nógvir arbeiðsgevarar nakað annað. Men vón- andi fæst bilbukt við óskilinum. til Regin av Stein- um, lærara við Argja Skúla Tað harmar okkum, at greinin >Hann náði okkum«, sum skrivað varð í sambandi við varastjórasetanina við Argja skúla, kom í blað okkara seinasta hósdag í prentaða líkinum. Ætlanin var ongan- tíð at prenta greinina uttan navngeving av persónum, sum í greinini úttalaðu seg í málinum. Greinin varð av mis- gáum kortini prentað. Vit viðganga, at vit hverki hava rætt ella orsøk til at hýsa dul- nevndari skriving, sum seta kann fólk í ringt ljós og ásanna tí, at vit her hava mistikið okkum álvarsliga. Misbrotið er so álvarsligt, at vit í dag hervið veita Regini av Steinum okkara treytaleysu umbering í júst tí blaðteigi, vit annars mangan nýta til atfinningar móti eðrum fyri ólíkinda skriving. Krisjan Dahl blaðstjóri