týsdagur 16. juli 1991síða 3

Nr. 132 — 16. juli 1991 Grindabardagin fríggjadagin: "Siglid skopunar- i Síða 3 bátin niður!" Bardagin um grindina, funnin varð eystur úr Borðuni fríggja- dagin var so álvarsamur, at málið nú er hjá politinum Tað var Tróndur sum fann grindina, ið fríggjadagin førdi til ein rættiligan bardaga millum sandingar, havnarmenn og vágamenn. Allir vildu reka hana til sítt pláss. Men hon bleiv als ikki hildin til. Av berum klandrið fekst ongantíð veruligur rakstur á hana, og endin var at hon slapp. Sigldu í grindina Eftir at Tróndur hevði funnið grindina, vórðu boð send til Salla Lognberg, Keypið dygdarbøkur Amanda! (160 s.) 110,00 Dagur í viku 69,00 Albin djóraverður 69,00 Silpus er åstarsjukur 79,00 Børnini i Vættrabyrgi 69,00 Hatt-húsið 70,00 Flekk-bøkur 48,00 og 75,00 100 tey fyrstu orðini 48,00 Mín fyrsta djórabók 52,00 Drylurin hjå Viggo 59,00 Svenskar stuttsegur 2 78,00 Stóra orðabókin 86,00 NÝLENDI grindatormann í Skopun. Hann avráddi við teir bátar, ið fyrstir komu til, at farast skuldi til Húsavíkar við grindini. - Hetta var tað einasta rætta, sum sjóvarfallið var, sigur hann við Sosialin. Og hetta var spakasta grind av verðini, so tað hevði verið ein lættur rakstur. Um orsgkina til at hon ongantíð fekst til Húsa- víkar kortini, sigur hann: - Meðan vit liggja hjá grindini, kemur ein grindaformaður úr Havn, Jákup Andrias Mohr, við einum speedbáti. Hann ger hvgrki meir ella minni enn at sigla mitt uppí grindina. Ég bleiv sera illa við, og spurdi hvat hann gjørdi. Tá bleiv hann ófólkaligur, svaraði mær ófantaliga aftur, og sigldi síðani gjøgnum grindina einaferð afturat. Salli sigur seg aldrin hava verið úti fyri nøkrum líknandi. - Og serliga skelkandi er tað, tá tað er ein grinda- formaður, ið ber seg soleiðis at, sigur hann. Stríddust í fleiri tímar Tað var skjótt at fleiri bátar løgdust til. Teir flestu vóru úr Havn, og teir flestu royndu sum for- maður teirra at fáa grind- ina til Havnar. - Hetta var vitleyst, sigur Salli. Tað var harðasta mising, og kundi ikki bera til at fáa hana beint móti sjóvarfallinum til Havnar. - Og eftir at havnarmenn i einar tveir timar høvdu ligid og siglt i grindini, komu vestanmenn. Teir kravdu i sinum lagi at fåa hana til Vågarnar. Og tað var sjálvandi líka Ogjørligt, heldur Salli. Til endans var klandrið so álvarsamt, at ein maður hótti við at sigla formans- bátin úr Skopun niður. - Harumframt royndu havnarmenn at keypa meg við at lova mær nógva grind, um eg vildi ganga við til at grindin varð rikin til Havnar, greiðir Salli frá. Fær avleiðingar - Hatta var eitt reint kriggj, hvørki meir ella minni. Eg havi aldrin sæð nakað so ljótt, sigur hann. Men hann ætlar sær ikki at finna seg í ti. - Tað kann ikki vera rætt, at grindamenn - enntá grindaformenn - sleppa at bera seg soleiðis at, uttan at tað fær avleiðingar. Tí havi eg latið sýslumann- inum málið. Tað er nú hjá politinum. Sambært Salla er ongin ivi um, at lógin varð brotin. - Tað stendur greitt í grindalógini, at tað er tann ið finnur grindina, og formaðurin ið fyrstur kemur til hana, sum hava avgerðarrættin. Henda lóg varð brotin. Tað kann ikki ganga uttan nakað. - Og hendir onki meira við hesum, umhugsi eg at leggja frá mær sum grindaformaður. - Undir øllum umstødum farið eg ikki aftur í grind nærhen- dis streymaoyarlandinum, sigur Salli Lognberg at enda. S-S- Jákup Andrias Mohr heldur ikki, at tað bert var klandrið millum bátarnar, sum var orsøkin til, at grindin slapp fríggjadagin. - Orsøkin var, at har vóru fleiri grindir ið komu saman, sigur hann. - Vit fingu einaferð rakstur á hana móti Havnini, men so kom minst ein stór grind uppí afturat, og tá bleiv Ogjørligt at reka. Jákup Andrias greiðir frá, at nógvur mjørki var, og at grindirnar, sum løgdust til seinni, ikki sóust fyrr enn tær komu saman við teirri, ið ríkin bleiv. Kundi rekast til Havnar Tosið um at sjóvarfallið ikki var egnað til at reka til Havnar, heldur Jákup Andrias lítið um. - Hatta er nakað fjas, sigur hann. Grindin lá við Kirkjubønes, og vit hava fleiri ferðir rikið til Havnar í verri sjóvar- falli enn tí, sum var. Orsgkin til at tað ikki gekk, var, at hon bleiv so óvanliga stór - einar 5-600 hval í minsta lagi. - Harafturat var hon ring at reka. Tí hóast hon var óvanliga spøk, so toldi hon ikki bát. Høvdu vit farið til Húsavíkar við grindini, hóvdu havnar- menn ikki fingið upp í pottin Tað var sum hon sakk, hvørjaferd båtur nærkadist henni. Grindalógin elvir til stríð Jákup Andrias tosaði ikki við grindaformenn frá ødrum plåssum friggjadagin. - Men tab er møguligt, at vit åttu at tosað saman, sigur hann. Men hann hevði valla viljað farið aðrastaðni enn til Havnar við grindini kortini. - Tú skalt minnast til, at høvdu vit farið til Ld. Húsavíkar, høvdu havnarmenn onki fingið burturav. Grindalógin er jú orðað soleiðis, at tað bert eru umdømisbåtar og manningar, ið hava rætt til part - uttan so, at teir eru serliga bidnir um at reka av sýslu- manninum. Ti høvdu havnarbåtarnir - sum vóru nógv teir flestu - onki fingið, fóru vit suður hagar við grindini. - Tað er ti sjálv grindalógin ið leggur upp ul tílíkt klandur, vit upplivdu fríggjadagin, sigur Jákup Andrias at enda. S-S- »Flekk fær eina systur« og »Hvar er Flekk ?« 48.-. „Stóra orðabókin hjá Flekki« 86.-.