hósdagur 18. juli 1991síða 14

Síða 14 tiðindah 101NQaDIa0K - - 8 sosialurin Nr. 134 — 18. juli 1991 f N ( Lesarabrøv Menniskjan í teimum síðstu tíðunum Bíblian sigur, at tær sein- istu tíðirnar verða torfer- ar, tí menniskjuni skulu verða sjálvskær, peninga- gramm, reypsom, hástór, spottsom, óhoyrilig móti foreldrunum, ótakksom, vanheilag, kærleiksleys, óálítandi, baktalandi, óhóvsom, ólátað, ikki elsk- andi tað, sum gott er, svikafull, framlopin, dramblát, sum heldur elska lystir sínar, enn at elska Jesus. Hetta, ið eg havi nevnt, er gingið í uppfyllilsi av Bíbliuni. Bíblian sigur eisini, at tann, ið gongur um við slatri, setir eld á tilverunar hjól úr helviti. Tungan er sum eitt tví- eggjað sverð. Menniskju vita eisini tað, at man skal hava Jesus sum sín harra og frelsara, men tað gera tey ikki. Tað hevur verið sagt, at føroyingar eru eitt kristið fólk, men so er ikki í dag. Sum sagt, tað hava verið ringar tíðir her í Fer- oyum, men nú hava vit livað í einum vælferðar- samfelag við nógvum pengum. Tað hevur gjert tað, at fólk hava gloymt Jesus, sum eigur æruna av ellum hesum, og eisini hava gloymt kærleikan ímóti sínum medmenn- iskjum. Og eisini er tað blivið soleiðis, at fólk hata hvønn annan og ringast systkin og grannar. Tad er ein stør synd. Her i Føroyum er tad blivið verri enn í Dan- mark. Kirkjur og sam- komuhús standa tóm, so má man spyrja, hvar eru lærararnir, ið eru barna- uppalarar. Teir síggjast ov sjáldan innan kirkju- gátt. Tað er syndarligt, sum gudloysið valdar í Føroy- um. Dreingir og gentur liva saman og koma við bernum, ógift. Man kann siga, at tey liva í stersta hordómi. So kann man eis- ini nevna prestarnar og samkomuleiðararnar. At teir skulu vera sálarhirðar fyri fólki, men tað vísa teir ikki at vera. Tað hevur eisini verið nevnt um rúsdrekka her í Feroyum. Setið forboð ímóti brennivíni og geli. Tað mundi verið tað besta, ið landsstýrið gjørdi. Nógv hjúnabond eru upployst av hesum djevulsskapi, ið floymir inn yvir okkum. Ein trúgvandi Ull er Føroya gull Soleiðis bleiv tikið til fyrr um ullina. Eg taki fult undir við Ingeborg Winth- er. Landið er koyrt á húsa- gang, og stórt arbeiðs- loysi valdar. Landsins myndugleikar hava alla skyldina í hesum óskili, ið valdar her á landi. Nú er tíðin komin at tað verður rikið til at royta seyðin. Tað er ein sorgur- standur her í Feroyum at vita sær til, at ullin, ið ein fær av seydinum, verður brend ella koyrd burtur. Høvdu okkara gomlu for- fedrar vitað aftur í hesa verð, um tann ólevnað, ið her valdar í Føroyum. Feroyingar hava einar 75.000 seyðir, ið geva eini 100 tons av uil, ið kundi blivið tilvirkað her í Fer- oyum. Men landsins myndugleikar latast ikki um vón. Tað almenna stuðlar ítróttini í langar banar, men at stuðla ein- ari ráveru sum ull, tað Listaframsýning 17.-27. juli er framsyning í Vevstovuni í Jansstovugøtu 10. Listamålarin Arnbjørg Hansen ur Fuglafirdi syn- ir fram abstrakt listaverk. Hon byr i Reykjavik, og hevur i nøkur år fingist við at mála. Hon malar bæði við olju, acryl og vatnlitum Arnbjørg var við á lista framsýningini í Fuglafirði á Varmakeldu Vevstovan hjá Eydnu Berg og Guðrun Hansen læt upp fyri lítlum ári síð- ani. Í letuni hava tær úr at gera við at fáa vovnar lut- ir lidnar til ólavseku. Um- framt at veva, selja tær tógv og eru tær tær ein- astu í Feroyum, ið lita fer oyskt togv. Listaframsyningin hjå Arnbjørg Hansen, listakvinnu úr Fuglafirði „er í Vevstovuni í Jans- stovugøtu 10, í døgunum 17. - 27 juli, í vanligari handilstíð leggja teir einki í. Tað var betur, at teir lótu pengar til tøtingarvirki, bæði til vask og virking. Tað almenna vil heldur innflyta útlendskt tógv og ullint klæði til at fáa toll í landskassan, sum er botn- leysur. Legmaður og hansara samstarvsfólk, gerið okkurt fyri fólkið, sum er arbeiðsleyst av politiskum ódugnaskapi. Landið er stýrt á húsa- gang. Her er ikki longur livandi toll. Vit skuldu lært bernini meira at arbeiða. Fingið ymisk arbeiði sum fak í skúlunum, eitt nú at fáa okkurt gott burtur úr ull- ini. vegna skatt og Bygdamaður Syrgiligt Vit, sum búgva niðarlaga vestanfyri vóna sanniliga, at óhapp sum hatta við kestinum ikki hendir aftur. Áin hevur í summar ver- ið eitt satt paradís hjá børnunum. Tey smæstu hava roynt at fanga okk- urt hendinga síl, men tey flestu bernini hava saman við okkum eldru bara glett seg yvir, at so nógv vóru í ánni. Tey eru nú burtur og koma ikki aftur fyribils. Kanska okkurt næsta ár, skulu vit trúgva kommun- uni, sum ger sítt besta fyri at bagatellisera óhappið. Vit, sum nýliga hava Ternurygg, bygt, skilja ikki rættuliga. hvussu hetta skal bera til, tí krevini til vanligu hús- arhaldini hava ikki verið smá, slíkum viðvíkjandi. Skulu annars takka teimum, sum so skjótt fingu steðgað ringasta lekanum og soleiðis kanska eisini avmarkað vanlukkuna nakað. Sam- stundis vænta vit, at myndugleikarnir fara at koma við eini frágreiðing í málinum — eisini um tað, ið álagt verður at gera fyri at tað ikki skal henda aft- ur. Mamma og bern! Suggan hin sama Hegni útskiftur við Ólav Høgnesen og Hilmar Jan, men suggan er hin sama. i sinum fåfongda vis- dómi sigur Hilmar Jan, at kanningar og aftur kann- ingar leggja mjerkatám yvir eitt ávíst mál (russaramálið). Vanliga hevur verið hildið, at kanningar verða gjørdar fyri at fáa tað fram í ljósið, sum er fjalt handan mjerkatám. Í Sosialinum 16. juli tek- ur H.J.H. lógvatak saman við nýggju familju sínari og Ásu Magnussen, lær- ara og skúlanevndarlimi á Argjum. Nú Sosialurin leggur tjúkkan mjerka yvir eitt mál, sum als ikki er sjálvt POPE DW 2 0 UR 00 7 málið, verður farið til ladnsstýrismannin í kommunumálum, um brotið á tagnarskylduna í Argja skúlanevnd ikki er so grovt, at tað má fáa fylgjur. Tá Sosialurin ferð aftan á ferð leggur mær orð í munnin, sum eg als ikki havi sagt, og snildisliga ikki tekur tað við, sum lýsir samanhangin í mál- inum, skal undirritaði í hesi vikuni koma við eini nógv gjøllari frågreiding, so folk å Argjum fær eina sanna hóming av, hvat Asa Magnussen vil við sínum skúlanevndarsessi. Ólavur Petersen