leygardagur 20. juli 1991síða 8

Peter O.K. Olofson situr her situr her, í miðjuni, nr. trý frá vinstru, millum hinar prestarnar. Hann hé ldur ikki, at teir virka út frá Bíbliuni, tá teir loyva kvinnum at prædika. Og fleiri av teimum halda, at hann átti at hugsað um hvórjum landi hann er i, tá han úttalar seg Her standi eg, eg kann ikki annað. Gud hjálpi mær! - sigur Peter O.K. Olofson, prestur. Men nógv vilja hava hann at lyta seg, antin hugsjónarliga ella úr prestaembætinum í - Få Ó O Fuglafirði Peter O.K. Olofson varð í farnu viku spurdur, um Margit Kjærbo, prestur, kundi fáa loyvi at prædika í kirkjuni. Margit er úr Fuglafirði, men starvast sum prestur í Danmark. Í løtuni heldur hon summar- fri í Føroyum, og fuglfirð- ingar høvdu hug at hoyra hana prædika. Men prestur segði nei! Hann hevur ikki broytt stóðu síðani hann á sinni noktaði Marjun Bæk at fara á prædikustólin. Kann ikki annað Mong halda tað vera rættiliga treiskt av fugla- fjarðarpresti, soleiðis at nokta fuglfirðingum at hoyra tann prest, tey fegin vilja hoyra. Og at tað er skeivt av honum ikki at vilja góðtaka, at lógin loyvir kvinnuligum pres- Tað gekk ikki vid góðum - tá Hans J. Joensen, bispur, skuldi geva Margit Kjærbo loyvi at prædika í Fuglafirði. Peter O.K. var hvórki til at høgga ella stinga í Millum tey sum tosaðu við fuglafjarðarprest um at lova Margit Kjærbo á prædikustólin, var Signar Hansen. Og tað var hann, sum næstseinasta mánadag sendi bispi bræv, har hann heitti á hann um at gera okkurt við málið. - Eg royndi fyrst at vera diplomatiskur, greiðir Hans J. Joensen frá. - Eg skjeyt upp, at presturin bara læt meg taka avgerðina, soleiðis at honum hvørki nýttist at siga ja ella nei. Men hesum var hann ikki sinnaður fyri. Og ti var onki annað at gera, enn at krevja, at Margit fekk loyvi at prædika. tum. Men tað heldur hann ikki sjálvur! - Bíblian sigur heilt greitt, at tað er galið at kvinnur eru prestar, sigur hann. Og uttan mun til hvat fólk sigur, so kann eg ikki víkja frá hesum! er serliga Paulusi um, at kvinnur ikki eiga at vera lærarar. Tað, Peter O.K. sipar til, orðini hjá - Her merkir »lærari« prestur, sigur hann. Tá Paulus sigur, at >konur< kunnu virka í kirkjuni, meinar hann við deknar. Ti havi eg onki ímóti, at ein kvinnuligur deknur er í kirkjuni í Fuglafirði. - Men tað er demokratiskt samtykt, at kvinnur kunnu vera prestar. Og tað er vanligt í Føroyum. Flestu føroy- ingar hava onki ímóti ti Hvønn rætt hevur tú til at krevja, at bert tín persón- liga meining skal vera avgerandi? - Eg haldi, at besta trygd fyri, at ongin kann lata sína persónligu meining vera ráðandi innan kirkj- una, er, at at vit fylgja Bíbliuni, sigur hann. - Og so er Ongin ivi um, hvørja stóðu vit eiga at hava til kvinnuligar prestar. Demokratiskt at avgera hvat er rætt í eini kirkju, sum byggir á Bíbliuna, ber ikki til. »Geri meg ikki kostbaran« Spurningurin um kvinnu- ligar prestar, er ikki tann einasti, har Peter O.K. hevur gjørt vart vid sina meining. Tá Sissel Kvrkie- bø var her, hoyrdist eisini nógv til mannin. Vil hann ikki bara provokera? Vil hann ikki bara, at fólk skulu tosa um hann? - Nei, eg leiti ikki eftir trupulleikunum, svarar presturin. Eg geri bara vart við mína stóðu, tá trupul- leikarnir kastast inn yvir meg. Og tað sigur hann at teir gjørdu, tá Sissel var her. Sambært Peter O.K. var tað ætlanin, at hon skuldi syngja í Fuglafirði. Tí var hann noyddur til at gera vart við, at tað ikki bar til. Nr. 136 — 20. juli 1991 Onki við tjóðskapar- kenslu at gera Peturi O.K. dámar lítið, at ein tekur tað at hann er danskur prestur í Føroyum uppí hansara óvanligu stóðu til ymisk mál. - Sá vækker man bare alle de nationale følelser, sigur hann. Tað var danska fólka- tingid sum í 1947 samtykti légina sum gav kvinnum loyvi til at prædika. Ti heldur hann tad vera óheppið, at "de færøske nationalfglelser" verða blandað uppí hetta. - Spennandi arbeiði Kirkjufólki í Fuglafirði dáma ikki hansara mein ingar. Og Bispur sendir honum bræv, har kravt verður, at tær verða settar ul síðis. Kennir Peter O.K. ikki seg sjálvan settan eit sindur ul síðis, bæði innan kirkjuna og millum fólk í Fuglafirði? Hann hevur onki svar til spurningin. Men hann heldur, at arbeiði hansara sum prestur í Fuglafirði er »spennandi«, sum hann tekur ul. Og hóast hann veit, at fólk eru, sum ikki eru samd við honum, so kann hann bert endurtaka tað, at altíð hevur sagt: - Tað er vandamikið fyri eitt menniskja at víkja frá sínum sannføringum. Og hjá mær má alt standa og falla við Guds orði. Eg kann tí bert taka undir við Luther, tá hann sigur: >Her standi eg, eg kann ikki annað. Gud hjálpi mær«. S-S- Hans J. Joensen, bispur: Hetta er fyrstu ferð at trupulleikar av hesum slag hava verið í kirkjuni í Føroyum Hann átti at kent sína stødu Bispur er ikki sørt harmur um, at hann soleidis noyddist at taka ein prest p