týsdagur 24. september 1991síða 21

Síða 22 Nr. 175 — 24. september 1991 Prostitutión er so nógv Í sjónvarpssendingini „Manna millum« 22.09.91 varð m.a. pråtad um vak- urleikakappingina, sum í hesum degum fer fram her á útarmaðu klettum okk- ara. Fyrst varð tosað við ein av dómarunum. Spurdur um hvussu tað gekst við at fáa gentur at tekna seg til áðurneyndu kapping, svaraði han, at síðani kappingin var blivin til frama fyri børn- um í 3. heiminum, hevði verið lættari at fingið gentur at tekna seg. Eg havi við hesum í huga at spyrja fyrireikararnar av rd kappingini »Miss Føroy- ar« hvat tað er, sum børn- ini 1 3. heiminum fåa burt- ur år hesi kapping. Eg havi lyndi til at halda, at einasta sambandi imillum 3. heimin og vakurleika- kappingar er imyndin av menniskjanum sum sølu- veru. Hetta sjónarmið mítt skal skiljast soleiðis, at ongantíð í seguni hevur „>vælgerðinheit< verið so útbreidd sum nú, sam- stundis sum tey neyð- steddu ongantíð hava ver- ið so mong sum nu, og tal- ið bara ekist. Á sama hátt, sum tey neyðsteddu óvilj- að verða nýtt sum profitt- skapandi lutir í selufram- tekum hjá stórkapitalin- um, kasta hesar vekru gentur seg í favnin á spon- sorunum aftanfyri vakur- leikakappingina, sum ein- ans hava eitt í huga: Peng- ar, pengar, pengar! Nú skuldi tað ikki verið neyðugt at lýst hendan samanhangin fyri gentun- um, sum luttaka í kapp- ingini. Eftir tí, sum kom fram í samreðuni í sjón- varpinum, so fáa gentur- nar eisini kannað vit sítt, um tær skulu luttaka. Tær vita tí sjálvandi sum er. Men hugstoyt er tað, at vit í framkomna landinum Feroyar eru við til at birta nýtt lív í ein gamlan hugs- unarhátt, ið so frægir menn sum Mahatma Gandhi og Martin Luther King doyðu í bardaga í- móti: At menniskjað er ein nýtsluvera — nýt og tveit burtur. Soleiðis skulu føroyingar nú venj- ast at hugsa anno 1991. Jú, sanniliga mentan fyri pengarnar. Klávus á Kálteigi Ogrundað álop í Sosialinum Í Sosialinum 20. sept. verður undirritaði á ein sera ódámligan og órætt- vísan hátt lagdur undir (sitat): >at brúka blaðið hjá fiskimonnum og ar- beiðsmonnum at halda fram við síni miðvísu her- ferð móti Javnaðarflokk- inum«. Sagt verður eisini (sitat): „Hóast FFFA-blaðið skal verja fiskimannin og ar- beiðsmannin, so eigur tað ikki at gerast eitt amboð hjá einstøkum persónum, sum bert vilja eitt, og tað er at finnast at Javnaðar- flokkinum“. Uppaftur í einum eðrum broti skrivar blaðið (sitat): „Ein fær til tíðir varhugan av, at blaðstjórin, sum er fyrrverandi blaðstjóri á málgagninum hjá Tjóð- veldisflokkinum, ikki hev- ur slept sínum gamla tjóð- veldska penni, sum eina- mest hevur verið halgaður Javnadarflokkinum«. Hesi orðini í Sosialinum eru ikki svar verd so langt við síðuna av, sum tey eru, og tað vita eisini tey, ið kenna eitt sindur til innihaldið og útgávuna av FF blaðnum. Kortini kunnu nevndu brotini illa standa heilt ósvarað. Stutt er at siga, at und- irritaði ongantíð hevur lagt sína egnu politisku meining í eina grein í FF blaðnum. Eg havi skrivað nakrar oddagreinir, men altíð við navni undir, og tær hava í flestum førum verið bygd- ar á samreður og greinar, fyrst og fremst fakfe- ) ssleidarar hava havt i Þ-aðnum. At siga, at hesar greinir hava verið einvíst politsk- :r, er heilt burturvid. Prógvini fyri, at eg ikki ynski at draga mína polit- isku áskoðan upp í blaðar- beiði er, at eg altíð skrivi ein bókstav undir grein- ina, soleiðis at eingin skal ivast í, hvat eg skrivi. FF blaðið tekur ikki í- móti dulnevndum lesara- brevum ella fremmandum greinum annars, har navn ikki fylgir við, men tær greinirnar, ið standa í blaðnum við ongum bók- stavi ella navni undir, eru natúrliga fyrst og fremst skrivaðar av teimum, ið eru útgevarar av FF blað- num. Tað vildi verið lítil mein- ing í einum fakfelagsblaði, um fakfelagsleiðararnir og útgevararnir av blaðnum ikki fingu innivist fyri sín- um tilfari. Álopið í Sosialinum á meg persónliga er tískil púrasta ógrundað, og líkt kundi verið til, at blaðið, nú flokkur teirra kínir Fólkaflokkinum, sær trell á alljósum degi. Men tað verður so ikki mín hevuðpína! Annars heldur grein- skrivarin í Sosialinum (hver hann so er), at tað er gott við kritiskum redd- um, og tað er somuleiðis gott, at vit hava fingið eitt FFA blað, ið vil birta upp undir tað so týdn- ingarmikla orðaskiftið í samfelagnum. Brot úr einum eðrum sitati ljóðar: >Vit kunnu taka undir við nógvum av tí, sum verður ført fram i blaðnum. . .« Ju, sanniliga hava fiski- menn og verkafólk brúk fyri FF blaðnum, og breið semja man vera um, at tervurin á einum mål- gagni, ið kemur regluliga, neyvan nakrantíð hevur verið sterri enn júst nú. Tí skal hetta eisini vera ein áheitan á teir fiski- menn og tey verkafólk, ið enn ikki hava fingið í lag at tekna seg sum haldarar av blaðnum, um at gera tað, nú vit fara inn í ein nýggjan ársfjórðing. FF blaðið kemur annan hvenn hósdag, og tað kostar bert kr. 50,- um fjórðingsárið. Vilmund Jacobsen Gleðiligt Tað er ikki eiti á, at vit hava rakt blaðstjóran á FFFA-blaðnum meint, tá vit í farnu viku skrivaðu, at skriving hansara í blað- num er merkt av fortíð hansara á tjóðveldismál- gagninum, og at tað er spell, at hann skal brúka blaðið hjá fiskimonnum og arbeiðsmonnum til her- ferð móti javnaðarflokkin- um. Umreddi blaðstjóri vísir hesi niðursteðu okk- ara aftur og heldur hana vera heilt burturvið. Nú skal hetta ikki skiljast sum eitt persónligt álop á umredda blaðstjóra. Vit hava stóra virðing fyri nógvum av tí góða journalistiska arbeiði, hann hevur greitt úr hond- um bæði á 14. September og nú eisini á FFFA-blað- num. Ikki minst áhuga- verdar eru greinar hans- ara um fiskivinnuna. Tað var hinum partinum, vit funnust at, nevniliga tá hann fer í holt við sínar meira ella minni »polit- isku< greinar, eisini tær hann setir sín bókstav undir. Tað er kanska ikki so ofta, men tað kemur fyri. Hesar atfinningar okkara skulu heldur ikki takast sum annað. Tað er gleðiligt, at viðkomandi ábyrgdarhavandi á FFFA-blaðnum als ikki hevur í hyggju at mis- brúka blaðið til einvís politisk álop á ávísar flokkar. Latið okkum tí bara gloyma hesa episod- una. Vit ynskja blaðstjór- anum og blaðnum góðan byrð, nú roynt verður at skaffa haldarar. Umframt at keypa ella halda Sosial- in, sum jú kemur út við tíðindum fimm ferðir um vikuna, so er kærkomið at fáa eitt tjúkt FFFA-blað 14. hvenn dag. Vit ynskja tykkum alt tað besta við blaðútgávuni. Blaðstjórin Allur bati bøtir Í eini tíð hvar arbeiðs- loysið veksur so óhugna- liga nógv sum tað ger her hjá okkum nú, er ikki lætt at vera politikari. Gera vit í heila tikið nak- að við at beta um steð- una hjá arbeiðsleysum? Hvat kann gerast? Í Danmark er nakað, ið kallast tey trýssinstjúgu árini, kann hann ella hon fáa hesa pensin, ið er 60 ella 75% av tí len viðkom- andi hevði í sínum ar- beiði. Her er serliga hugsað um at fáa fólk, ið eru komin til henda aldur, at leggja frá sær fyri at yngri, ið einki arbeiði hava, kunnu koma í teirra stað. Í vissum fer- um eru fólk, ið hava fylt seksti ár, noydd at halda uppat at arbeiða og fáa nevndu pensión til tey so verða 67 ár, tá tann vanliga fólkapensiónin tekur við. Henda mannagongd skuldi givið okkara løg- tingsfólkum nakað at hugsa um. Eitt annað, ið eigur at verða gjørt vart við er, at øll tey, ið hava fylt 67 ár, skuldu farið úr sínum plássi, so nak- að varð gjert, ið bar á rætta borðið. Tað kann ljóða hart, at koyra fólk úr sínum ar- beiði og tað er tað eisini, men samanumtikið er alt lívið hart og ikki minni hjá teim ungu, at ganga fyri einki, megu- liga fáa arbeiðsloysis- stuðul, samstundis sum tey vita, at fólk, ið eru komin til pensiónsaldur og kanska fáa bæði sína len og pensión. Tí tað eru bert tey allar fægstu, ið ikki kvitta fyri pensiónina eisini. Tað verður tíðum sagt, at flakavirkini eru noydd at hava fólk í ar- fortids pension, tað vil siga, at tá persónur hevur rokkið beiði, sum táa pensión, tí annars vantar virkinum arbeiðsfólk, men so átti ikki at verið. Tá skuldi viðkomandi virki heldur tikið so mikið minni av fiski inn, og latið tann fisk, ið ikki kundi blivið hagreiddur, til annað virki, har fólk meguliga bíða eftir arbeiði. Arbeiðsloysi hevur tíanverri so nógv ringt við sær, bæði av einum og eðrum. Tey ungu eru full av arbeiðsmegi, so tað er harmiligt, at ov lítið er fyri teirra hend- ur. Maður ella kvinna, ið eru komin um tey seksti, tey duga betur at taka stoytin, ið tað gevur einki arbeiði at hava og sjáldan sita fólk í tí aldr- inum fyri púrt einki, tey duga sum regul at finna sær eitt hvat at taka hondina í, um tað so er fyri onga len, tað gerst ikki við. Tíðin hjá teim- um fellur ikki so long sum hjá teim ungu. Tað er ikki smávegis av arbeiði hjá honum, ið vil gera nakað, her verð- ur hugsað um alt ung- dómsarbeiði, ið stórur tervur er á, og at læra tey ungu at viðlíkahalda og umgangast alt tað, tey hava fingið í teim góðu tíðunum, verið hava. Tit, ið ráða fyri borg- um, kunnu ikki vera við til at útseta pínuna, ar- beiðsloysi hevur við sær. Tit eru vald til at umsita okkara land og fólk og tí verða tit noydd at gera tað, ið gerast kann. Ótt- in hjá teim ungu, sum einki arbeiði at fáa ella at verða uppsegd í sín- um arbeiði, er so óhugna- ligur, sum hugsast kann, tí kann ikki drálast. Einki, ið ber á rætta borðið, er til fánýtis, all- ur bati betir. X Rætting Í lesarabrævateiginum fríggjadagin eru tvey orð komin skeivt fyri, og hetta gevur innihaldinum skeiva meining. Vit skulu tí endurprenta hesi brotini rættað. Tað snýr seg um viðmerking frá lokalpolit- iskum felogum í Kristiliga fólkaflokkinum undir heit- inum >Hví rýmir Tordur Niclasen?< Rettu brotini eiga at ljóða soleiðis: »Men Tordur vildi ikki meta og hevur alla tíðina síðan tá hildið uppá, at landsfundurin ikki var lógligur, sjálvt um heili 2 responsum frå sakførara hava sagt landsfundin vera LOGLIGAN«. Og hitt brotið: »Vit skilja væl, at Tord- ur Niclasen, nú ið vit vóru | Rådgeving noyddir at leggja tað fyri rættin, stingur halan mill- um beinini og harvið vátt- ar, at landsfundirnir hin 8. desember 1990 og 20. apríl 1991 eisini eftir hansara tykki eru LÓG- LIGIR«. Blaðstjórin er í Kvinnuhúsinum hvønn hósdag kl. 19—21.