fríggjadagur 27. september 1991síða 18

SOÐIÐ — — tíðindablaðið Føroyar — Danmark 0—4 (0—2): Danir niðurbundnir Í ein tíma Feroyar-Danmark 0-4 (0-2) 0—1: Kim Cristofte (br.) 0—2: Bent Christensen 0—3: Frank Pingel 0—4: Kim Vilfort Landskrona. Tad, sum eft- ir bert sjey min. så út til at skula gerast tað heilt stóra sorlið, varð av ein- um góðum feroyskum stríðsanda á ellum pláss- um vent til ein ordans dyst, har danir í samfullan tíma máttu síggja seg nið- urbundnar, uttan at kunna spæla seg til ein veruligan málkjans hesa tíðina. Danir legdu nevniliga sera hart út við domi- nerandi spæli, ið gav teim- um fyrst eitt mál uppá brotsspark, tá Flemming Povlsen varð feldur av før- oyska liðformanninum Jó- annesi Jakobsen inni í brotsteiginum. Brots- sparkið sendi 31 ára gamli Kim Cristofte í netið hegrumegin, eftir at hava fintað Jens Martin at fara hinvegin. Seinna málið var ein stór-blotting í feroysku verjuni, sum ikki dekkaði nóg væl upp inn í brots- teiginum, har Bent Christ- ensen slapp at standa púra einsamallur og senda bóltin í málið frá fimm metrum eftir at hava fing- ið eina væl lagda avlever- ing tverturum frá Lars Olsen. Danir dovnaðu Eftir hetta høvdu danir yvirtakið í eina lítla letu afturat, men sum við ein- um bresti vaknaði fer- oyska liðið úr dvala og fór at spæla góðan og kon- tantan verjufótbólt, har teir góvu seg fult út í royndini at forða dønum i fleiri løttum skoringum. Hetta eydnaðist eisini sera væl, og danir mátt bíða í 63 min. eftir triðja málinum, uttan so mikið sum at hava eina einastu roynd. Tað hevdu feroy- ingar hinvegin heldur ikki, so samanumtikið var danski sigurin hervið eisini í lagi. Men henda góða klokku- tíman kempaðu og strídd- ust okkara menn so væl sum tað ikki hevur verið at sæð síðan fyrsta Lands- krona-dystin og kanska eisini dystin í Belfast. Hverja ferð ein dani gjørdist ov næskur, vóru tveir og upp til tríggir og fýra feroyingar á kroppin- um á honum. Onkuntíð vóru tvey og trý bein í senn móti tí einsamalla danska í taklingum. Fínar kombinatiónir Enntá gingu okkara menn so vítt, at teir í letum kombineraðu seg igjøgn- um og spældu danska miðvellin sundur og sam- an. Men sum skilligt var, var orkan ikki til meira enn nøkur få slik gjøgn- umbrot á miðjum velli, og harvið spurdist sum sagt einki meira burturúr før- oyska stríðsandanum enn tað, at danir einki fingu gjørt. Og tað var í og fyri seg Nr. 178 — 27. september 1991 eisini nóg mikið. Feroyska spælið var rættiliga kontant, og fingu tí eisini Abraham Hansen, Kári Reynheim og Jan Dam ávaringar frá skotska dómaranum, ið annars ikki var ringur fyri foroyingar — Feroyar fingu tilkend 18 frísperk, meðan danir bert fingu 15. Eitt annað statistiskt demi, ið lýsir vantandi bitið í foroyska spælinum, var at danir hevdu rætti- liga nógv málsperk. Allar tær føroysku royndirnar frameftir endaðu sum oft- ast í maktaloysi. Týðilig framstig Jú, sanniliga vóru týðilig og stór framstig at síggja í mun til fyrra dystin móti denum, hóast vit tá eisini fingu eitt mál. Ein stórur glotti í dyst- inum var m.a. Jan Allan Miller, sum hóast hann ikki fekk nógv av arbeiði við, dugdi sera væl at goyma bóltinum. Fleiri ferðir snurraði hann tveir og tríggjar danir av sær. Hann átti kanska at verið seinna útskiftingin í dyst- inum, tí skilligt var, at hann í seinna hálvleiki var troyttur av allari renning- ini. Eisini Abraham spældi ein góðan dyst á miðjuni, har eisini Kári Reynheim gjørdi tað væl. Í verjuni var Tummas Eli tann tryggasti, men eftir 2—0 hevjaðu allir seg upp og góvu denum veruligt mót- spæl. Sanniliga var tað spell, at danir skuldu fáa málini aftrat í seinna hálvleiki, Richard Møller Nielsen: Føroyingar spældu Landskrona. Eftir dystin var tidindafundur fyrst við føroyska landsliðs- venjaran og aftan á slapp danski venjarin framat. Páll hevði rósandi orð at bera liðum sum heild, og tað kann valla nakar siga hann ringan. fyri. Liðið gav jú ein góðan samlaðan innsats, sum avgjert hevði rós uppiborið. >Ég vil samstundis takka dønum fyri tann stuðul, teir góvu okkum í vár, tá tað skuldi finnast ú v, um vit skuldu spæla c "ara heimadystir í Før- o-um ella here, segði Páll. „< pell, at norðurírar og jugoslavar ikki góvu sama Spurdur av svenskum Jindamanni, um føroyska liðið ikki spældi ov hart, ja, næstan vanda- mikið, svaraði Páll, at hann ikki helt so vera: „Vit spældu, sum dómarin loyvdi okkum at spæla. Talan var um ein dyst, har vit gjørdu okkara besta og góvu denum góða mót- tøku, men eg haldi avgjørt ikki, at foroysku spælara- rnir vóru harðari enn mót- steðumenninir. Okkara málmaður mátti jú út- skiftast, tí hann fekk ein skaða í lærið orsakað av herðum donskum spæli«, segði Páll Guðlaugsson. Og hann fekk eisini upp- bakking frá danska venj- Richard Møller Nielsen: - Eg havi virðing fyri ll stríðsanda, sum føroying- ar vístu aranum, ið ikki helt, at føroysku spælararnir spældu harðari enn loyvt var. »Eg haldi, at føroy- ingar striddust væl, og eg må siga, at eg havi virding fyri ti stríðsanda, teir løgdu fyri dagin. Ikki minst, at teir so leingi megnaðu at forða okkara monnum í at koma til ein veruligan målkjans«, segði hann. Grovasta frisparkid i dystinum átti eisini ein danskur spælari, John Faxe Jensen, ið saksaði Kurt Mørkøre niður, men bert fekk gula kortið fyri tað. Oivad i hevnd, ti Kurt sær, men slíkt hoyrir ongastaðni heima í øllum forum. hj. Tummas Eli Hansen var tann einasti, sum eisini skapti virðing fyri sær fyrstu tíggju minuttirnar. Men síðani spældu allir seg upp men úrslitið er tó einki at skammast yvir. Als einki! hj. rr 0 Hondbóltsvitjan úr Danmark: 1. deildarliðið Gladsaxe-H.G. vitjar Fótbóltskappingin líður móti endanum og innan- durakappingarnar fara at byrja. Ein av hesum »vetrar- kappingunum< er hond- bólturin. Landskappingin í teimum ymisku deildun- um byrjar ein eina viku, tí hevur Vestmanna Ítrótt- arfelag boðið 1. mansdeild hjá Gladsaxe-H.G. á stutta vitjan hetta viku- skiftið. Gladsaxe-H.G. hevur nógv góð úrslit at vísa á. Gladsaxe-H.G. stóð seg væl í donsku lands- og steypakappingini í fjør — teir gjørdust nr. 4 í lands- kappingini og komu í finaluna i steypakapp- ingini. Felagið hevur gjøgnum árini vunnið nógv meistaraheiti. Síðan 1946 hevur 1. mansdeild hjá Gladsaxe-H.G. vunnið danska meistaraheitið 9 ferðir og hava vunnið ta donsku steypakapping- ina Eisini á altjóða steði hava teir staðið seg væl. Í 1984 vóru teir í finaluni fyri Europa Cup-luttak- arar, har teir luttóku í IHF-Cup — teir taptu tá við einum máli móti Grosswaldstadt úr Vest- urtýsklandi. Liðið er í letuni inni í stórari broytingartíð, har nýggj andlit eru at síggja, og gevur hetta meguleika fyri at okkurt av føroysku 1. deildarliðunum veruliga fer at geva teimum mót- steðu Fyrsti dysturin á vitjan- ini verður leiktur fríggja- kveldið kl. 19.30 inni á Skála móti St.ÍF. Leygar- dagin kl. 15.00 verður dystur í Klaksvík móti Stjørnuni, og sama dag kl. 20.00 verður dystur í Vestmanna móti VÍF. Sunnudagin kl. 15.00 leik- ar Gladsaxe-H.G. aftur móti VIF, og síðsti dyst- urin verður á Nabb kl. 18.0:. móti Neistanum