týsdagur 1. oktober 1991síða 13

— > —— pA saman vid teimum Radi- kalu, og Stauning gjørdist forsætisráðharri. Stutt eftir, at Stauning gjørdist forsætisráðharri, fær Havnar Arbeiðsmanna- felag bræv frá Sosial- demokratisk Forbund í Danmark, har teir siga seg vilja koma í samband við tað arbeiðandi fólki í Føroyum. Ætlanin er, at ein fólkatingslimur úr danska javnaðarflokkinum kemur til Føroya at kunna seg um viðurskiftini, og biðið verður um, at ar- beiðsmannafelagið vil hjálpa honum. Málið kemur síðani til viðgerðar á limafundi í arbeiðsmannafelagnum og Maurentius Viðstein, sum lå var skrivari í arbeiðs- mannafelagnum, tók orðið. Hann segði seg áður hava skrivað til danska javnað- arflokkin um at fáa mann higar at hjálpa føroyskum arbeiðsmonnum at skipa eg í felag, men 1å var hjálpsemið ógvuliga av- markað. Maður var komin ir Danmark, men hann helt seg mest til donsku mbætismenninar i Havn, 'g serliga Rytter amtmann, vísti Maurentius at siga. Maurentius helt fyri, at eir høvdu nú sjálvir vnad Havnar Arbeiðs- annafelag, og tikid tey Stu tungu tøkini, ar- iðsmonnum í Havn til oktober 1991 ! heiðurs. Men hann legði aftrat, at kom maður úr danska javnaðarflokkinum higar, skuldi hann eisini vera vælkomin, tí treydugt so, kundu føroyingar iva- leyst læra nógv av teimum royndum, javnaðarmenn í Danmark hgvdu gjørt. Hann legði tó dent á, at politiskt kegl mátti ikki koma inn í Havnar Ar- beiðsmannafelag. Samstarv við donsk fakfeløg Á hesum sama limafund- inum varð eisini talað um eitt møguligt samstarv millum føroysk og donsk fakfeløg. Onkur helt, at stóu føroyskir arbeiðarar í felag saman við teimum donsku, stóu teir sterkari. Hetta helt Maurentius einki um og vísti á, at har danskir fakfelagsskapir høvdu lagt arbeiði niður, fingust altíð arbeiðsmenn úr Kristeligt Forbund til at átaka sær tílíkt arbeiði. Hesir høvdu helst eisini duga at lagt leiðina ul Føroya, um fakfeløg her løgdu arbeiði niður, segði Maurentius. Frå havnaarbeidinum eystanfyri Stauning vitjar arbeiðsmannafelagið Einaferð frættist, at danski sosialdemokratiski forsætisráðharrin Stauning hevði ætlanir um at vitja í Føroyum. Hetta var í 1925, og um hetta mål var nevndar- fundur i arbeiðsmannafel- „Síða 13 | agnum. Avrátt varð, at bjóða Stauningi á fund í Havnar Arbeiðsmannafel- ag. Fjarrit varð sent um- borð á Tjaldrið, har Stau- ning var við, at geva honum fundarboð. Stau- ning svaraði brátt aftur: "Ja, villig Onsdag eller Torsdag, - Stauning." Sum avtalað kom Stau- ning á nevndartund í ar- nbeidsmannafelagnum. Eftir at danski forsætisråd- harrin væl og virðiliga varð boðin vælkomin, fekk Maurentius orðið, at greiða frá um arbeiðsmanna- felagið. Hann greiddi frá hvussu seks unglingar tóku seg saman um at fylkja arbeiðsmenn í bólk móti yvirstættini, og í fyrstu syftu stovnaðu eitt kjak- felag, síðani eitt sosial- demokratiskt ungmanna- felag, og hareftir Havnar Arbeiðsmannafelag. Maurentius greiddi eisini forsætisráðharranum frá hvussu hetta varð móttikið. Teir vóru rópur fríteinkjar- ar, gudloysingar o.s.fr., segði Maurentius, og nevndi J. P. Davidsen sum hin stóra slóbrótaran. Tá nykkaði Stauning, tí hann kendi Jóan Petur. Politiska ávirkan Stauning takkaði fyri måttøkuna. Hann frøddist um tey framtøk, arbeids- menn i Havn høvdu framt, men hann helt hetta ikki vera nógmikið. Roynast mátti eisini at fáa umboð í kommunu og stat, so ar- beiðsmaðurin fekk ávirkan á lóggávuvaldið eisini. Nevndin í arbeiðsmanna- felagnum var sjálvandi fegin um at hava fingið ein so mætan mann á vitjan, og tá Stauning helt fyri, at hann heldur mátti halda rødu fyri arbeiðsmonnum í Havn, fingu nevndarlim- imir úr at gera. Kveldið efur varð kallað saman til limafundar við danska forsætisráðharranum sum rødara. Stauning heldur rødu Stauning greiddi i rødu síni frá politiskum viður- skiftum í Danmark. Hann greiddi frá hvussu danski javnaðarflokkurin var komin sær fram í donskum politikki. Frá bert 800 atkvgðum fyrsta valið hann stilladi upp, til slaka hálva millión av atkvødum hesaferd. Og ti bar til at loysa gomlu vinstra-stjórn- ina av við eina sosialdemo- kratiska, har javnaðarflok-