fríggjadagur 4. oktober 1991síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
T {01 $6 “ Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Muller | Biaðfólk- Randi Jacobsen - Tórfinn Smith | Utgevari P4 Sosialurin | Bústaður
bå - Fyritaksstjóri. Krisjan Dahl | Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen | Uppseting: P/f Sosialurin |
Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov | Jústinus Eidesgaard | Prent P/f Pressan 1981 Telefon
I
Argjavegur 28
Argir
11820
Postadressa: Postsmoga 78
110 Tórshavn
Telefax 14720
Tingið — eitt
debatforum
DEMOKRATI, dialogur og debat
hava sín uppruna í tí gamla Athen,
har botnurin til okkara núverandi
demokratisku stýrisskipan varð
lagdur. Ein av grundarsteinunum
undir hesi skipan er júst dialogurin
— debatturin, sum teir gomlu
athenararnir løgdu so stóran dent á.
Hetta átti eisini at verið tað, sum
bar okkara stýrisskipan uppi og
sum okkara háttvirda løgting var
karmur um. Vit hava á hesum stað
aftur og aftur eftirlýst dialogi —
orðaskifti í tinginum og fara fram-
haldandi at gera tað. Tað er okkara
meting. at fólk, sum eru vald á ting,
hava skyldu til at vera kveikjarar og
aktivir luttakarar í hesum so týð-
andi dialoginum — orðaskiftinum.
TINGIÐ skal viðgera lógaruppskot
og samtykkja lógir. Men tingið er
eisini debatforum, og eigur at verða
brúkt sum slíkt. Tingmenn eru m.a.
valdir til at siga sína hugsan og ær-
ligu meining í einumhvørjum máli.
Tað er teirra skylda at kunna seg
um málini og at verða upplýstir. Tað
er teirra skylda at lata fólk vita, hvat
teir meina um tey ymsu málini. Vit
mugu tí krevja av tingmonnum, at
teir lutiaka í samfelagskjakinum í
fjølmidlunum, á fundum 0.l. Hetta
er rætt og slætt teirra ábyrgd. Og
hesa uppgávu røkja føroyskir po-
litikarar ikki í nóg stóran mun. Teir
tiga sum oftast, tá álvarsmál eru
frammi, men taka orðið, tá tað snýr
seg um smáligt kegl og klandur.
Í VIKUNI varð partur av hesum máli
vidgjørdur í tinginum. Tað snúði
seg nevniliga um eitt tinguppskot,
sum hevði til endamál at fáa tingið í
størri mun at viðgera stórmál í ein-
um aðalorðaskifti. Uppskotsstillarin
var sjálvstýrisflokkurin og skeyt
flokkurin upp. at tingið tekur til við-
gerðar spurningin um fiskiveiði á
Føroya grunnunum við atliti til
stovnsrøkt og arbeiðsskapandi til-
tek. Rættiligt rumbul varð um hetta
uppskot, tí tingmenn og tingfor-
maðurin hildu, at soleiðis sum upp-
skotið var orðað, so kundi tað við tí
skapast fordømi, presendens, so-
leiðis at flokkar kunnu biðja um um-
réðu og viðger av málum av øllum
handaslag, og ein grunar so ikki,
hvat tað endar við.
HVUSSU og ikki, so kann tað íkki
vera nakað skeivt av einum flokki
at biðja tingið umreða eitt stórmál.
Tað er júst slik umrøda og viðgerð,
sum manglar á tingi, og sum átti at
N
— —
i - ,
&
BE sosigaley MP"
| £
Q
>
x
xð
#
SI UT > BE
verið ein so sjálvsagdur lutur í ar-
beiðinum hjá øllum fólkavaldum.
Vit kunnu sjálvandi tosa aftur og
fram um smålutirnar, hvussu slík
uppskot skulu orðast og hvor skal
seta tey fram. Men tað vikast ikki,
at tingmenn hava skyldu til í nógv
størri mun enn í dag at viðgera og
umrøda samfelagsligar spurningar
og ikki einans taka stóðu til tey
ymsu lógaruppskotini, sum koma
fyri. Tískil halda vit, at tað er gott, at
sjálvstýrisflokkurin hevur fingið
tingmenn at rakna við og taka
stóðu til henda spurningin. Bara
tað, at tingformaðurin í hesum sam-
bandi hevur úttalað, at vit áttu at
havt slík orðaskifti, tí talan er um
hevuðsvinnu okkara, vísir, at sjálv-
stýrisflokkurin hevur fingið okkurt
burtur úr at seta uppskot sítt fram.
VIT mugu ikki forða andanum í
demokratirum — tí fría og frælsa
orðaskiftinum — at virka. Tað finn-
ast alt ov mong dømi um, at týð-
andi avgerðir eru tiknar við álvars-
ligum avleiðingum fyri okkum gll,
uttan at nøkur saklig viðgerð og
umreða hevur verið frammanund-
an. Tað er hesum, vit mugu forða.
Tí skulu tingmenn tvingast til at
brúka tingið sum karm um eitt
framhaldandi samfelagsligt orða-
skifti — ikki bert um fiskivinnu,
men um alskyns mál, tað verið seg
frá ungdómsspurningum til eldra-
umsorg.
TAÐ var tí eisini ógvuliga malpla-
serað, tá ein av fremstu tingmonn-
um javnaðarfloksins undir viðgerð-
ini av fíggjarlógini førdi fram, at
blødini, og her meinti hann við Dag-
blaðið og Sosialin, áttu at tagt sum
mest fyri at geva landsstýrinum ar-
beiðsfrið. Hetta var rong tala og
taka vit ikki undir við henni. Blødini
øll eiga at vera krittisk til eitthvert
landsstýri og til allar samfelags-
spurningar. Hetta átti at verið sjálv
náttúran hjá øllum fjølmiðlum. Men
at tingmenn í samgonguni brúka
eitt ávíst blað sum forum fyri at
stinga knívin í ryggin á sínum sam-
gongufeløgum, tað er so ein heilt
annar spurningur.
BÆÐI fjølmiðlarnir og tingið eiga at
vera við til at menna orðaskiftið.
Hetta má og skal vera leiðin fram.
Tí var tað gott, at sjálvstýrisflokkur-
in fekk hetta áhugaverda kjakið í
gongd um týdningin at halda aðal-
orðaskifti um ymisk mál. Flokkurin
hevur okkara fullu undirtøku fyri tí
sjónarmiðinum.
aw
NY R e
V N 2
50 va
Hvor verður
borgarstjóri
Ungdóms-
Í Dimmu í gjár skrivar
Poul Kjartan Bærentsen,
skúlastjóri, um ungdóms-
útbúgvingar á vinnuliga
ekinum. Hann skrivar
m.a.:
»Einaferd var talan um,
at dagføringin av vinnu-
kvsútbúgvingunum I
Feroyum skuldi byrja í
august 1992, innan tøkni
í ellum føri. Men hut
dråla so leingi vid nøkr-
um gagnligum og
neydugum, tå id pening-
urin fé er tok ir,
soleiðis sum etlanin
avtaiunt fra mars
1987
Landsskulafyrisiting-
in hevur nu gjørt eitt ålit
til Landsstyrid vid ein-
um uppskoti um eina
»Utbugvingarskipan
innan tøkni«. Tað er í
letuni til viðgerðar í ein-
um skjóttvirkandi ar-
beiðsbólki við umboðum
frá læruráði, handverki
og tekniskúla. Uppskot-
ið frá LSF er ábending
um partar av donsku
lógnir nr. 211.
Uppskotið frá LSF
eigur at verða heilsað
vælkomið: Tað er higar-
til einasta royndin frá
feroyskari síðu at gera
nakað itøkiligt í málin-
um.
Kundi nú hetta upp-
skotið gjørt sítt til, at
tann arbeiðsbólkurin,
sum landsstýriskonan í
skúlamálum hevur sett
til viðgerðar av tí, kemur
til ta nidurstødu, at tað
einasta rætta er at gera
eina lóg til samtyktar á
Legtingi, ið er tann
danska lógin nr. 211 við
feroyskair tillaging,
uppskotið havt
tænt einum góðum enda-
mal.
Tad vil vera nógu lætt-
ari og einfaldari at um-
sita og endurnýggja lóg-
gávuna á økinum, um
hon er tann sama sum í
Danmark. Hugsa bara
um allar tær kunngerðir
og øll tey rundfarar-
skriv, ið vilja fylgja í
kjalarverrinum á íkkum
lógum. Og um alt frá-
lærutilfarið, sum stød-
ugt skal verða endur
nyggjad«.
Greinskrivarin ivast
onga løtu i, at tað vil vera
nógv lættari og einfaldari
at umsita og endurnýggja
lóggávuna á økinum, um
hon er tann sama sum í
Danmark. Hann vísir á, at
tað eru tey vinnuligu
framtíðarkorini hjá teim-
um undir útbúgving, tað
snýr seg um, og sigur, at
eingin grund er til at spilla
tíð og kreftir uppá av-
byrging av føroyskum
ungdómsútbúgvingum
frá umheiminum, men at
vit eiga at samskipa
skúlapartin og praktikk-
ina á besta hátt eitt nú
við at taka ein part her og
ein í Danmark t.d.
Greinskrivarin nemur
her við ein álvarsspurn-
ing, sum vit áttu at fingið
meira fram í kjakið her
heima. Arbeiðsloysið
kann koma at raka júst
okkara samfelag serliga
meint, tí vit eru so fá og
harvið so viðkvom fyri á-
virkan. Vandi er fyri, at
ungdómurin verður heilt
sleptur upp á fjall, um ikki
útbúgving, lærupláss og
arbeiði er til hansara. Her
mugu ell góð og positiv
sjónarmið á borðið. Vit
mugu og skulu til at
venda áhuga okkara móti
teimum ungu, og tað vit
hava brúk fyri er, at fólk
sum Poul Kjartan Bæ-
rentsen 0.0. leggja fyri í
blødunum. So halt fram og
vónandi tríva onnur eisini
í pennin. Landsstýris-
kvinnan í skúlamálum
hevur boðað frá einum
aðalorðaskifti um skúla og
undirvísing, so slík grein
er gott íkast til hetta orða-
skiftið.
Sjálvandi eiga vit at
laga útbúgvingar og tilfar
til feroysk viðurskifti.
Men spurningurin er so,
hvat vit hava orku og ráð
till. Hvussu nógv vit
megna her og nú. Eitt er
at hava eina stevnu, men
vit megu eisini vera real-
istisk. Ti eiga umreddu
sjónarmið eisini at vera
natúrligur partur av orða-
skiftinum. Og tí eiga vit
eisini at vera opin fyri
sjónarmiðum sum hesum í
Dimmalætting.
Herfyri kunngjørdi
Poul Michelsen,
borgarstjóri, í
Sosialinum, at hann
fer frá sum borgar-
stjóri í hesum árinum.
Hann vildi tó ikki siga
nakað um, hver eftir-
maður/kona hansara
verður ella hvat starv
hann sjálvur fer í.
Onkur vil vera við, at
Poul roynir at sleppa
framat í Tinganesi og
har gera brúk av
royndum sínum í bý-
ráðnum. So seint sum
í gjár endurtekur
Dimmalætting hesa
giting. Eitt er tað,
hvar Poul endar. Ann-
að er, hver kemur í
hansara stað í býráð-
num. Her tykist tað
vera rættuligt stríð
millum fólkafloks-
menn/kvinnur um
borgarstjórasessin.
Poul skal sjálvur hava
peikað á Jan Christi-
ansen, meðan Páll
Petersen sigst halda
seg hava fyrsta rætt,
nú hann fekk næst-
flestar atkveður til bý-
ráðsvalið. Katrin Dahl
og Arnstein Niclasen
liggja so eisini fram-
við. Sum skilst á
leysatíðindum hava ell
fólkafloksumboðini
ynski um at taka við
eftir Poul, men har
skal so bara vera ein
borgarstjóri. Spurn-
ingurin er so, um
fólkaflokkurin fer í
tvíningar og vit tá fáa
ein heilt annan borgar-
stjóra, ja, kanska ein
javnaðarmann, ein
tjóðveldismann ella
hver veit, eina sam-
bandskonu. Eingin
sigur, at tað ikki ber
til at gera nýggjan
meiriluta í býráðnum.
Hetta eru alt bert git-
ingar, men okkurt er
um onkra av teimum.
el