leygardagur 19. oktober 1991síða 12

Síða 12 Konfirmatiónin var fyri okkum nakað náttúrligt, ikki bert nakað sum skuldi fáast frá hondini. Vit játtaðu at vit vórðu doypt. Men hátíðin aftaná hendingarnar í kirkjuni gjørdu ikki dagin verri, siga fýra gentur sum seinasta sunnudag vórðu fermdar í dómkirkjunt í Havn. Vit eru stødd inni í kóri í dómkirkjuni í Havn. Tað er hós- dagur, uttanfyri hoyrist høgættin og Norska Leva sveigg- jar eitt sindur uppi undir loftinum. Stól- arnir eru tómir og g tað er kaldligt inni. inni i kúr sita fyra ungar eentur. Seinasta sunnudag vórðu hesar fermdar í dómkirkjuni og nú vilja tær greiða eitt sindur frá, hvat tær halda um konfirma- tiónina. Presturin Bjarni Bæk er eisini hjástaddur Seinasti mánað- urin hevur verið eitt sindur ørvisi hjá hesum fýra gentum. Fær hava gingið at lesa, gingið til prest og tær hava kanska hoyrt meir um okkara átrúnað hendan mánaðin enn tær nakrantid fyrr hava gjørt. Tær hava lisið í bibliuni og tær hava prátað um tey ofta torskildu hugtøkini, sum ofta verða havd á munni i fólkakirkjuni. Játtaðu Endamálið við kon- firmatiónini er at játta at ein varð doyptur sum barn. Tað er upp ul ein sjálvan um ein vil fermast 1 rGU Il á Á Fí Sí > r ar tr ) ÍA 5 g ørdu íað Ei 1 J €lSði ? £ RKGVU 4r sum vórðu lokkandi? Hjá okkum var einki ivamål, vit vildu játta okkara dóp í konfirma- tionini, siga allar við ein munn. Men hátíðarhaldið altanaå og gávurnar gera ikki konfirmatiónina verr Í 1 VORI. Tosa um Gud Meðan konfirmntarnir hava gingið at lesa, hava teir tosað nógv um við- urskifuni við Guð. Vit hava tosað nógv um guðsrelatiónina. Hvussu Guð er móti okk- um og vit móti honum, siga tær. Her kemur presturin ímillum Orð: Jústinus Eidesgaard Myndir: Jens Kristian Vang tíðindablaðið Fremst myndini síggja vit Edna Mørk- øre, aftast Anna Rein Nr. 194 — 19. oktober 1991 —Vit hava tosað nógv um hvat Guð ger móti okkum og okkara viður- skifti við Guð. Men hetta er bygt á teknið vit fingu í dópinum, sigur Bjarni Bæk. Skilja ikki prest Tær fýra genturnar hava allar gingið í kirkju av og á. Hvat få > tit burturúr tá prestur prædikar, skilja tit tað sum hann ber fram? —Vit halda at tað ofta er ringt at skilja hvat prestur meinar við. Men vit halda, at vit eru betri fyri nú aftaná at vit eru konfirmeraðar at skilja prædikuna. Nr. 194 — 19. oktober 1991 "Vit ivaðust Ik" I dag er kirkjan eisini eitt sindur meira náttúrlig fyri okkum, vit kenna okkum heima. Ikki ein prévtøka --Konfirmatiónin er ikki ein prévtøka. Tað er ikki kirkjulidid, sum skal kontrollera, hvat konfirm- antarnir hava lært. Tå ein verður konfirmeraður, so játtar ein, sum áður nevnt dópin. Men tað sum konfirmantarnir bera fram í kirkjuni er í høvuds- heitinum ætlad til kirkju- liðið. At konfirmantarnir vísa hvat teir hava lært, meðan teir hava gingið at lesa, kann fáa kirkjuliðið at hugsa um okkurt, sum tey hava gloymt, sigur Bjarni Bæk. I konfirmatiónunum hjá Bjarna Bæk skal hvor einstakur svara spurn- ingum. Annars er tað vanligt í dag at allir konfirmantarnir svara í ein munn. --Vit vórðu ógvuliga tíðindablaðið spentar áðrenn vit skuldu konfirmerast. Vit óttaðust fyri, at vit skuldu gera nakað skeivt. Men tað gekk sera væl, siga tær. Vilja fermast Bjarni Bæk, er tað øll børn i kirkjuliðnum, sum ynskja at konfirmerast? -Eg haldi, at børnini hava góðan hug til hetta. Eg veit ikki um nakran, sum ikki vil konfirmerast innan fólkakirkjuna. Og eg rokni við, at um so var, so hevði eg frætt um tað. --Men hóast ein ikki vil konfirmerast, so stend- ur dópurin við. Tað kann vera at Guð smílist at okkum, um vit ikki vilja konfirmerast, men vit eru hansara børn. Hann ræður øllum. -Konfirmatiénin er ein nåttårligur partur av vidurskiftunum hjá fólki ul Gud og kirkjuna. Eg trúgvi ikki at fólk lata børnini doypa mekaniskt. Tey leggja dent å vid dépinum, at Gud kannar sær okkum og vil geva okkum nakað, sigur Bjarni Bæk. Sett frá Fyrr var fermingin ein próvtgka. Tá kundi henda at onkur konfirmantur var settur frá, um hann ikki dugdi nóg væl. Her er ein lítil soga um ein konfirmant, sum dumpaði í kirkjuni. Hend- an skemtiliga søga verður tíðum nytt í veitslum. Drongurin skuldi siga sálmagrindi "Se det Guds Lamb......" Men tað stóð sum í bergi, so fast. Arið eftir hugsar prestur: "Eg má heldur lata hann siga sama grindi, nú má hann so duga tað. Og hann dugir. Hann trónar há- tíðarliga: "Se den Guds Gimber...." Prestur harkar og vil rætta, minnir á at tað eitur "Se det Guds Lamb..." Men drongurin stendur við sítt: "Var tað lamb í fjør so er tað gimbur í I dag flenna vit, men fyrr var tað ramasti álvari og tað var ein óbótalig skomm ikki at klára konfirmatiónina. -I dag kemur tað ikki fyri, at nakar verður settur frá, sigur Bjarni Bæk. Hvat bjóðar kirkjan? Eru tit nøgd við hvat gongur fyri seg í kirkjuni. Halda tit at kirkjan ger nóg mikið fyri tey ungu? --Nei, vit halda, at tað gongur nakað strivið fyri seg í kirkjuni, kirkjan kundi kanska gjørt nakað meir fyri tey ungu. Men hinvegin, so hendur nógv í Meinigheitshúsin- um. Har eru nógv tiltøk fyri tey ungu, so einum nýtist ikki at keða seg, siga tær fýra genturnar. Góðan ferning Eitt av endamálunum við konfirmatiónini er at tey ungu skulu fáa ein góðan førning, nú tey standa á gáttini til vaks- namannalívið. --Eitt evni, sum hava viðgjórt nógv, nú vit gingu at lesa var Náðin. Og vit halda, at vit hava fingið tað prentað inní okkara høvd, at Guð fer ikki við okkum sum vit hava uppiborið, men vit fáa fyrigeving, siga konfirmantarnir. --Hetta haldi eg er av stórum tydningin fyri børnini, tí tey kunnu altíð krøkja seg í hetta seinni í lívinum. Mannalyndið er soleiðis, at vit renna okk- um føst í lívinum, antin við vilja ella av óvart. Tá er tað gott at hava eitt stað har vit fáa ein møguleika. At fáa Guð at nullstilla okkara syndablað, sigur Bjarni Bæk. -Konfirmatiénin er eisini ein spurningur um identitet, um ein er eitt Guðs barn. Eg royni í hvussu er at geva eina fjálga mynd av viður- skiftunum við Guð. Hetta verður flutt yvir á móð- ir/barn kensluna og so- leiðis sá Jesus eisini forholdið millum Guð og menniskjuna, sigur Bjarni Bæk. Bjarni Bæk konfirm- erar. Aftast vinstru- megin síggja vit Rannvá Skála og hógru megin Bjarta Arge Ov ung Býrnini eru um 14 ára aldur, tá tey verða kon- firmeraði. Eru tey íá búgvin at taka stóðu til dópin? -Tað kann altíð prátast um tað. Tey eru børn og kóast tað ikki børn. Tað er ein viðkvæmur aldur. Men Síða 13 tey eru opin og seta Spurningar við nógv í lívinum. Eg haldi at nú útlendska árinið er so stórt, serliga gjøgnum sjónvarpsrásirnar, so fáa børnini so nógvar trupu- leikar at taka stóðu til, at tað er í tøkum tíma um 14 árs aldurin, at tey fáa sett nøkur ting uppá pláss, sigur Bjarni Bæk. -Eg havi roynt í Danmark við konfirmant- um sum eru eitt sindur eldri, men eg haldi ikki at tað er nakar fyrimunur, sigur hann. Ikki fyriskrivað Konfirmatiónin er ikki Framhald á síðu 14