týsdagur 22. oktober 1991síða 14

Síða 14 j til Neistan Tað gingu tíggju minuttir, áðrenn nakað mál kom i dystinum, og tað var Sóljan, sum fekk fyrra mál sítt í hesum hålvleikinum. 1. deild kvinnur Neistin— Sóljan 18—6 (9—2) Málskjúttar fyri Neistan: Sanna 7, Guðrun 5, Kára 3, Marjun 2 og Súna 1 Málskjúttar fyri Seljuna: Mia 1, Elspa 1, Miriam 1, Andrea 1, Fía 1 og Herver 1. Dómarar vóru Dia og Sophus Neistin hevði aftur hetta vikuskiftið heimavell og Sóljan útivell. Liðið hjá Neistanum var hetta viku- skiftið eitt sindur broytt í mun til tað vit sóu spæla ímóti NSÍ síðsta viku- skifti. Hesuferð spældu teir báðir veteranarnir Svanna Hanusardóttir og Marjun Christiansen við aftur. Sum fráleið, sást kanska serliga, hvussu stóran týdning ein spælari sum Svanna hevur fyri tær yngru kreftirnar á lið- num. Leingi gekk tó áðrenn it fingu nakað mál í dyst- num. Ikki fyrr enn spæld- Hamskiftir hov UV ir vóru einir tiggju min., eydnaðist tað sandavágs- konunum at sleppa leysar á strikuni og skora. Síðan gingu tríggir min. til Neistin javnaði út. Verjan hjá Sóljuni tókt- ist í fyrstani Neistanum ov sterk. Tær bláu blivu konstant steðgaðar, tá tær royndu at bróta seg gjøgnum verjuna, og tex skotini, sum sluppu igjøg- num, var barnamatur hjá málverjanum at bjarga. Í álopsspælinum satsaði Sóljan nógv uppá lang- skot, men hesi vóru sum heild ov veik til at geva nakað munagott úrslit. Sum dysturin leið fram, varð tað ov lætt hjá neistaverjuni at byrgja fyri hesi ivasomu skot- styrkini, og tá innspælið til strikuspælararnar var alt ov fantasileyst og illa umhugsað, ja, so endaði tað sum oftast við, at tað heldur vóru verjuspælar- arnir hjá Neistanum, sum fingu innspælingarnar. Tá munandi bet- ur mannaðir enn síðsta viku- skifti, so var tað øvugt við kollfirðingum. 1. deild menn H71—KÍF 20—19 (9—9) Málskjúttar fyri H7I: Gunnar 7, Jákup S. 5, Svend 5, Kristian M. 2 og Heri 1 Málskjúttar fyri KÍF: Petur M. 9, Vagnur 5, Jarvin 2, Ragnar 2 og Per 1. Dómararnir vóru Dánjal og Kristian. Áskoðarar: 34 Hoyvíksingar hevdu til hendan dystin fingið tveir av teimum gomlu stuðlun- um inn á liðið aftur. Bæði Jákup Símun og Gunnar Djurhuus vóru farnir í H71 troyggjurnar aftur, og tað gjørdi mun. Í mun til seinasta dystin, spældu teir ímóti kollfirðingum meira aggressivt, og betur skipað álopsspæl. Hesu- ferð var tað ikki bara so megin eisini før at ganga undan, kláraði verj- an heldur ikki at hanga saman. Óivað hevði tað eisini týdning fyri Sólj- una, at Andrea tíðliga í seinna hálvleiki mátti gev- ast, tí hon fekk ein skaða. Sóljan spælir sum heild ov einstáttað, og liðið megnar ikki at variera ella broyta spælið, tá mót- steðuliðið broytir spæli- stíl. Neistaliðið var eisini hesuferð heldur tamt í byrjanini. Tær royndu at bróta seg igjøgnum verj- una, men hetta gekk held- ur striltið. Kanska eru nakrir av strikuspælarun- 1p I 1 munin á iðunu Hoyvíks- ingar tordu mera, og hetta sjálvsálitið smittaði alt spæl teirra. Serliga var tað álopsspælið í hegru síðu, sum í fyrstani eydn- aðist væl. Hetta til koll- firðingar varnaðust vand- an og byrgdu fyri. Sigast kann kanska, at hoyvíks- ingar brúktu ov langa tíð um at finna onnur veik steð í KÍF verjuni. Í hvussu er sluppu teir koll- firðingum inn í dystin og sleptu einari tryggari leiðslu. Í seinna hálvleiki komu hoyvíksingar tó fyri seg ”m um i lættara lagi til at vera nøkur gjøgnumbrots- hóttan. Ikki fyrr enn tær seinni byrjaðu at spæla seg skilagott igjøgnum, fór at bera til. Hóast ein kraftskjútti sum Svanna aftur var at síggja á lið- num, sást tað fyrsta kor- terið lítið til nakað lang- skot. Sum sagt skuldu tað ganga heilir trettan min., áðrenn Neistin fekk nakað mál. Hetta kom í stóran mun av, at tær ikki megn- aðu at skifta spælistíl. Í staðin fyri at berjast við tær sterkaru sandavágs- konurnar, áttu neistakon- urnar nógv fyrri at byrjað at variera álopsspæl sítt. €101S NnaivielK var Kanska serliga, at KIF-leikararnir ikki orkadu men eisini tann, at Jåkup Sim- un umsíðir aftur fekk um- stillað seg frá fótbóltinum til kondbólt. Teir vunnu sær aftur trygga leiðslu, men vóru tó um at tveita sigurin fyri borð aftur. Sum kappingin líður, kann tað lættliga henda, at okkurt av hinum sterru liðunum fer at fáa trupul- leikar av hoyvíksingum. Kollfirðingar eru ikki at kenna aftur frá í fjør, tá teir vunnu heiðursmerki. Við undantak av Vagni og Petur Martini, so tykjast hinir leikararnir als ikki at im. Urundin melra, Sum frå leid hendi hetta tó, og tá stóð ikki á. Neistin ekti ferðina, og álopsspælið byrjaði bein- anvegin tær høvdu vunnið bóltin i verjuspælinum. Hesum skjótara og meira skiftandi ålopsspælinum kláraði Sóljan ikki at steðga. Tá nú álopsspælið eisini bæði var ein hóttan útifrá og frá strikuni, bar betur til at ála tað í fyrst- ani tryggu sandavágsverj- una. Neistin vann tryggan sigur, men tann veika byrjanin kundi verið harð- ari revsað ímóti einum sterkari liði. SR udad Sosialurin 0 Mr. 195 7 22 oktober 1991 Neistakvinnurna høvdu ikki stórvegis trupul- leikar við at basa Sóljuni í dystinum, sum heyði ein sera málfátækan fyrra hálv- leik. Mynd: Brandur í Dali vera í venjing. So leingi teir orkaðu, gekst hampu- ar eingin luft eftir allønini. Tað er ov nógv it at hesir báðir 3 du skulu megna at hála stigini í land. Tað er harmuligt at síggja eitt bronsulið megna so lítið, vegna vantandi vilja og venjing. Bæði í byrjanini av fyrra hálvleiki, og móti endanum av seinna, var tað serliga í vinstru verju- síðu, at tað var ov lætt hjá mótsteðumonnunum at sleppa igjøgnum. Tá so hendan sama síðan í álopsspælinum, serliga í tí avgerandi letuni í seinna hálvleiki, slesaði alt ov nógv burtur, ja, so var tað millum annað tí, at KÍF tapti stig óneyðugt. Vagnur og Petur Martin skaraðu burturúr hjá KÍF, men eisini málverjin Óli Kristjan Djurhuus kann vera nøgdur við av- ahald- seg saman, um teir andi ætia sær at spæla deildar hondbólt. Tað x x ov gallo if H urð KÍF, sum vit vita eigur stórskjúttar, ikki megnar at fáa eitt tað einasta má! uppá langskot. Hoyvíksingar hava tik- ið seg saman, og tað áttu kollfirðingar eisini at gjørt. Ringið! - og vit skriva (11820