mikudagur 23. oktober 1991síða 14

| 1. deild menn: VÍF—Neistin Sølustevna Fyrsta korterið í Runavík Ítróttar- og samkomuhøllin í Runavík verður í døgunum 1.—3. november karmur um fjøl- broytta sølustevnu, sum NSÍ skipar fyri. Lut- takandi handlarnir eru í hovuðsheitinum úr Runavíkar kommunu. Handlar, fyritøkur og virkir í kommununi hava altíð verið hollur stuðul hjá felagnum, og er hetta orsekin til, at felagið seinnu árini hevur lagt hevuðsdentin á at fáa lut- teku innan kommunu- markid. Ítróttarliga er virksemi i felagnum. Væl hevur gingist við kappróðrinum seinastu árini og vónandi heldur hetta áfram fótbólti hava vit í ár nógv havt lið í ellum deildum ut:an í 1. deild kvinnur. hondbólti, sum nú er byrjaður aftur, eru allar deildir umboðaðar uttan 2 g 3. deild kvinnur, Ir-ingir 16 og 1. deild Vónandi kemur vend i hesum viðvíkjandi, nú Jens Martin fer at venja menn, kvinnur og ungling- ar. Raksturin av ítróttar- felag er kostnaðarmikil, og kenst kanska serliga tungur í hesum degum. Hóast hetta vóna vit góða undirteku til frama fyri felagið, luttakararnar og ikki minst fyri at tryggja børnum og ung- um framhaldandi lutteku í tí mennandi ítrivi, ítrótt- ur er. Atkveðugreiðsla verður um vakrasta virðislen latin básinum A pallinum verða móta- framsýningar, sangur/tón leikur, undirhald, burtur- luting 0.a. Viðmerking til dómaraklædning: Teir mangla bert slipsið. . . Nakað soleiðis tók ein av okkara gomlu hondbólts- kempum til orða, tá hann kom inn í hellina á Skála sunnudagin. Tveir dómarar úr Vest- manna vóru á Skála sunnuagin og demdu dystir í 2., 4. og 5. deild. Teir vóru bert »civilt« klæddir ella í »stivasta galla«, t.v.s. í leðurjakka og svartaskóm v.m. gingu hendur í lumma, so tá teir einaferð bríkslaðu, vistu leikararnir ikki hvenn veg tað var. Tá teir so spurdu um tað skuldi vera tríggjar metur kast, brotskast ella okkurt heilt annað, so antin nikkaðu ella ristu dómararnir bara við høvdinum. > Tílíkt eigur ikki at koma fyri. Tað er nóg ringt við tilikum dómarum í teim yngru deildunum, sjálvt um tað sjálvandi heldur ikki átti at verið so. Tað vísir seg at vera ein trupulleiki at fáa fólk at døma dystir í øllum ítrótt- argreinum i Føroyum. Og betur er tað ikki, at teir, ið døma, altíð halda, at fjøl- miðlarnir eru eftir teim- um. Ein dómari við virðing fyri sær sjálvum og ítróttinum, letur seg í til sína ítróttagrein. Soleiðis at viðmerkingar um manglandi slips ikki verða at hoyra i hallunum fram- yvir. — er altíð á staðnum básin og Hóast tað er nakað tíðliga , at útnevna meguligar fa- vorittar til meistaraskap- in, so man fáur ivast í at slagið í fyrstu atløgu kem- ur at standa millum havn- arfeløgini bæði, Kyndil og Neistan, og vestmannalið- ið, VÍF. Kanska eisini StÍF kann blanda seg uppí. Tí kunnu vit kanska eis- ini siga, at dysturin sunnudagin í Vestmanna millum VÍF og Neistan var ein toppdystur. Vest- menningar hevdu óivað sítt ringasta hondbóltsár í fjør, tá teir noyddust at spæla í niðurflytingar- bólkinum. Slíkt er ein katastrofa fyri eyðkend- astu hondbóltsbygdina í Feroyum. Hetta kundu teir ikki hava sitandi á sær, og úrslitini higartil í ár benda eisini á, at vest- menningar hava tikið ann- að skinn um bak. VIF fekk eisini eina frá- líka byrjan. Teir fyrstu tjúgu minuttirnar riggaði alt hjá teimum. Í álopin- um var Ingi suverenur, og verjan arbeiddi fyrimynd- arliga vid målverjanum Benny sum einum trygg- um síðsta skansa. Ein av grundunum til, at alt gekst so illa í hond síðsta kappingarår hjá VÍF, var ivaleyst, at hesin sami Ingi Olsen var skaddur meginpartin av kapping- Hjá Neistanum gekst hesar somu tjúgu minutt- irnar sera illa. Teir fingu ikki álopsspælið at virka, og í verjuspælinum funnu teir alt ov seint útav at mansverja Inga. Men tá teir fyrstu magisku tjúgu minuttir- nir vóru farnir, vendist í holuni. Um tað var tí, at vestmenningar mistu Sjúrð í verjuni ella tað var eydnan, sum býtti málini meira javnt, skal ikki verða sagt. Í ellum forum var tað nú Neistin, sum fekk gongd á, og hesar seinastu tíggju minuttir- nar av fyrra hálvleiki fekk Neistin vent gongdini frá 10—2 til 12—10. Spenn- ingur var nú aftur komin í dystin, og áskoðararnir kundu gleða seg til seinna hálvleik. Hóast spenningurin 96 — 23. oktober 1991 helt sær tann seinasta hálva tíman, so gjerdist hetta óivað ein tann má- fátækasti hálvleikurin, ein kann hugsa sær í 1. deild. Liðini vóru nú so at siga javnsterk, og sigurin kundi fara báðar vegir. Veteranmálverjin hjá vestmenningum, Kristin, - 17—15 (12—10) avgjørdi dystin kom beinleidis år hagan- um og inn i málið. Hann stóð væl, og tað, saman við tí góða fyrsta korter- inum av dystinum, gav VÍF bæði stigini í einum góðum og spennandi dysti í Vestmanna sunnudagin. m.