týsdagur 29. oktober 1991síða 2

Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Miller Fyritaksstjóri Ljósmyndari Dómadags- profetarnir SÍÐAN fríhandilsavtalan við EF varð gjørd hava vinnulivs- menn dúgliga tikið lut í orða- skiftinum um viðurskifti okk- ara við EF. Vit kundu ynskt, at teir høvdu verið eins raskir at lufta sínum meiningum um hesi viðurskifti áður enn av- talan varð gjørd sum aftaná, men tað gerst so einki við nú. Vit eru sannførd um, at avtal- an er ein góð avtala, men tí- verri røkkur hendan sannfør- ing ikki til alt foroyskt vinnu- lív. Í orðaskiftinum um handils- avtaluna við EF, sum verið hevur ta seinastu tíðina hava vinnulivsmenn so at siga gingið í tveimum bólkum. Tað, sum hevur eyðkent hes- ar báðar bólkar, er ein sera 6- jøvn uppfatan av frihandilsav- taluni og fylgjum hennara fyri føroyskt vinnuliv og arbeiðs- pláss. Annar bólkurin hevur nýtt nógva orku til at av- Krisjan Dahl Kalmar Lindenskov Justinus Eidesgaard Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P4 Pressan 1981 Telefon: mynda avtaluna sum eina vanlukku fyri Føroyar. Tað er so at siga ongin endi á øllum teimum vanlukkum, ið fara at fløda inn yvir landið, tá avtal- an skal setast í gildi og fyllast út. Hesir dómadagsprofetar umboða stórt sæð tann part- in av vinnuni, sum nú í hálva eld hevur ligið trygt í livd av verjutolli og ødrum protek- tionistiskum tiltøkum. Tad Dimma og EF Málgagnið hjá sambands- flokkinum Dimmalætting er aftur forid í hernað móti samgonguni og avtaluni, sum Føroyar hava gjørt vid EF. Blaðið skrivar i oddagrein leygardagin, at íslendingar hava fingið eina nógv frægari avtalu enn føroyingar og hetta er orsøkin til, at landsstýrið nú aftur må til Bruxelles at samrådast av nyggjum. Dimmu líkt, so sigur hon bert ein part av sann- leikanum. Tað er rætt, at íslendingar hava fingið eina góða avtalu, men tað hava vit føroyingar eisini og í fleiri førum eina betri avtalu. Vert er at geva gætur, at meðan EF mót- vegis EFTA fekk igjøgn- um kravið um at tengja kvotur við tollfrælsi, so fingu okkara samráðing- menn og politikararnir EF at góðtaka íkki at tengja fiskikvotur undir Føroyum uppí eina fri- handilsavtalu við EF. Hetta nevnir Dimma ikki, kanska tí hon hevur gloymt tað ella vil dylja tað sum mansmorð fyri mongu lesarum sínum. Hon vil heldur villeiða lesararnar enn at siga teimum sannleikan. Tað er so einki nýtt tá talan er um at fara í hernað móti politiskum mótsteðu- flokkum. Men hetta eigur at verða endurtikid. EF tók krav okkara um at eina fríhandilsavtala als einki skal hava við fiskirættindi at gera fyri góða voru. Júst hetta varð tað mest umráðandi at fáa uppá pláss, áðrenn vit byrjaðu samráðingarnar. Hvat avtaluni við EFTA annars viðvíkur, so hava okkara samráðingarmenn verið gott klárir yvir, at EFTA kundi fáa ávísar fyrimunir sum vit ikki fingu samráðst okkum til, men hesum er hædd tikin fyri, tí vit hava rætt til at samráðast av nýggjum nettup út frá teimum fyrimunum, sum EFTA- lond hava fingið í gjøgnum. Men tað fer so ikki at vika við hin spurn- ingin, sum er at vit sleppa undan at lata fiskikvotur fyri tollfrælsi. Gud náði okkum um Dimma og sambandið ráddi fyri borgum, nú hesar samráðingar vórðu fingnar frá hondini. Tá hevði tað hvørki verið fuglur ella fiskur. Men vit høvdu helst staðið sum kánus við ongum sum helst. Nú fingu vit fyri tað fyrsta eina rímuliga góða avtalu,sum vit nú kunnu endurskoða fyri nettup at njóta gott av tí avtalu, sum gjørd er millum EFTA og EF. Vit mugu heldur ikki gloyma, at hevði stødan verið tann, at vit skuldu bíða við eini løgna við hesum umboðum er hetta, at tey ikki tykjast skilja, at allir tollmúrar í heim- inum nú rapa. Eingin sleppur at halda fram við at verja sítt vinnulív og sín heimamarkn- að við tollmúrum. Tað er sjálvandi ikki bannað, men tað land, ið hetta ger, fær ikki tollsømdir frá ðrum. Heimur- in gongur við risafetum móti fríhandli og hesum veruleika Bústaður: Postadressa: Postsmoge 76 110 Tórshavn Telefax: 14720 noyðast vit at liva við, hóast hann ikki kemur gllum eins væl við. Dómadagsprofetar- nir áttu tí heldur at brynjað seg og virki síni út til tær broyttu umstødurnar í staðin fyri at royna at taka tað síðsta mótið frá fólki. SO mikið um dómadagspro- fetarnar. Síðan er tað hin bólkurin. Hesi eru tey, sum leingi hava dugað at sæð hvagar leiðin bar, nevniliga móti fríhandli. Hesi duga at síggja teir veruliga stóru og góðu møguleikar, sum eru í fríhandilsavtaluni við EF. Hesi fólk — vinnulíusmenn, fakfe- lagsfólk og politikarar leggja allan doyin á at troyta teir møguleikar, id veruliga eru í avtaluni við EF. Her eru stórir menningarmøguleikar fyri okkara fiskiídnað. Tað ræður um at nýta hesar møguleikar. Tað mátti verið sømiligari at nýtt alla orku til tess at nýta møguleikarnar í EF avtaluni, enn til gremjingar og mått- stjalandi dómadagstalu. Nidursligin Utvarpid visti i nå um avtalu til EFTA og EF høvdu verið samd, ja tå hevði verið torført hjá okkum at fingið igjøgnum kravið um ikki at tengja fiskirættindi og tollfrælsi saman. Her hava vit verið so mikið vaks, at vit hava dugað at sannført EF um tað órímuliga í, at teir av eini lítlari tjóð sum okkara skuldu krevja fisk fyri toll. Vóru vit komnir aftaná EFTA, so hevði tað jú longu skapt presens fyri okkum eisini og vit høvdu helst verið noyddir ul at góðtaka fisk fyri toll. So Dimma og sam- bandið kunnu leika í sum teimum lystir. Sjálvandi fær ein ongantíð øll síni ynski uppfylt. Men vit eiga at vera nøgd við av- taluna og nú gera alt fyri at stuðla okkara samráð- ingarmonnum at betra verandi avtalu. skilst. partur alt ov taka og dagarnar at siga frá, at ein kvinna varð sligin í andlitið og fallin í 6vit uttan fyri viðalundina í Havn seint leygarkvøld- ið. Hetta var sambart útvarpinum harðskapur við lít. Eingin orsøk varð til hetta grova álop Tað er serliga hugaligt at vita sær, at slíkur harðskapur nú eisini skal gerast gerandisdegi. Higartil hava vit verið spard fyri harðskapi, sum annars sermerkir stórbýirnar í okkara grannalondum, tó at vit ikki heilt sleppa undan harðskapi ol. Men sum tíðirnar eru vornar, so mugu vit gera okkum greitt, at hetta er tað, sum kann henda, tá fólk einki vita sær til at arbeiði. Nú skal hetta ikki skiljast sum at vit halda, at arbeiðsloysi er orsøkin til slíkar hend- ingar, men vit eiga at gera okkum greitt, at harðskapur og kriminellar gerðir kunnu gerast stórri partur av gerandisdegnum í ringum tíðum. Spurningurin er tí, um vit ikki at at vera á varðhaldi í stórri mun eitt nú við at politiid er fyrireikað til at slíkt kann henda og harvið eisini er meira úti á gøtuni um næturnar. Tó ikki soleiðis at skilja, at polittið eigur at provo- kera, har tað nú vísir seg. Men hendingin utt- anfyri Viðalunda eigur avgjørt at vera eitt var- skóg, hóast hetta sum so var ein tilvildarlig hend- ing. ikki av okkara nógv av ti tå mong av teimum ungu eru uttan