týsdagur 12. november 1991síða 9

Nr. 210 — 12. november 1991 ; 'elagskørid royndi seg fleiri ferðir verið meira, kanska veðrið er orsgkin." Hetta er avbera nógv, serliga tá hugsað verður um, at undir tíggju prosent av føroyingunum hoyra til brødrasamkomuna. innan úr høllini ljómar kórsangur. Tað var felagskórið, sum varmaði upp. Ítróttathgllin er somikið stór, at uttan vælvaksnar hátalarar, so kennist songurin veikur, tá ein stendur aftast í høllini. Songurin var vakur og uttan iva hevur tað ljóðað gott í útvarpinum, sum sendi beinleiðis. Klokkan slóð og metið byrjar. Brødrasam- koman dugir at skipa fyri, ikki eitt einasta fólk stóð. Stólar vóru til øll og tey sum komu seinni, fingu øll ein klappst6l í hondina. Disiplin valdaði eisini, sjálvt um hundrað- tals børn vóru við foreld- runum, so var næstan eingin válan og óljóð. Her var andakt og 3000 eygu stardu at talarastólinum og kórinum aftanfyri. "Guð við tykkum inntil næstu ferð..." varð sungið at enda Umvending Talurnar høvdu uttan undantak sama endamál, at fáa áhoyraran at steðga á og umhugsa um hann hevði funnið frelsuna. --Vinur, tú sum situr her í kvøld, hevur tú opnað títt hjarta fyri honum, tí einasta sann- leikanum, Jesus Kristus, frelsara okkara. Hevur tú ikki, so tak støduna til hansara ídag, vend um, tak Jesus í títt hjarta. Hvør undurfull dýrd er tað ikki at halda seg til hann..." Gjøgnum talurnar varð eisini tosað við tey, sum í mong ár høvdu roynt at finna frelsuna, men sum ikki høvdu verið nóg opin til at sleppa Jesusi inn. Víst var á, at tað ongantíð er ovseint at umvenda seg. Fordømingin horvin Tað stríð sum í mong ár hevur verið millum trúarbólkarnar í Føroyum tykist at vera av. Í hvussu er var ikki eitt einasta høgg at hoyra, á sam- felagsmøtinum, móti hin- um samkomunum í land- inum. Og heldur ikk: móti fólkakirkjuni. Ikki eitt orð um dópin, ið er høvudsevnid, sum skilur brødumnar frå eitt nú fólkakirkjuni. Ikki eitt sekund varð nýtt til at viðgerða, um tað var rættari at doypast sum null ára gamal ella fimtan ára gamal. Nei metið snúði seg um høvuds- boðskapin í nýggja test- amenti, at tann sum vendur um og gevur sítt lív til Jesus, hjá honum er lønin vís. Tað fyrireikandi arbeiðið hevur Jesus gjørt á Krossinum, har hann lat lív fyri okkum. Bert ein sannleiki Poul Færg nevndi í talu síni, at hann hevði hitt ein mann, helst var hesin ávirkaður av rús- drekka, hesin hevði sagt: --Poul, tú veist, at tað er bert ein trúarbólkur í Føroyum, sum sigur sannleikan, eg veit tú ert samdur við mær í hesum. Poul hugsaði seg um og svaraði: --Tað er ikki tín ella mín meining um sanleikan sum er avger- andi. Tað er ikki mein- ingin hjá teimum einstøku trúarbólkunum, sum er avgerandi.Tað er sjálvur sannleikin og sannleikin er persónurin Jesus Kristus,— Sangurin berandi Sangurin hjá brødra- samkonuni hevur altíð verið góður. Teir hava tikið ta angelikansku songtraditiónina av heilum hjarta til sin og hon er munandi lættari enn tann stirvna germanska, sum sjongrar í fólkakirkjuni. Tó skal sigast, at hetta er munandi býtt um nú við nýggju sálmabókini. Við at blaða gjøgnum sangbókina hjá brødrunum fann eg útav, at um teir høvdu tikið átta sangir við afturat, so var talið tólvhundrað fult. Navnframi trúboðarin hjá brødrunum Victor Danielsen hevur verid ein ótrúliga virkin maður. pr» Orð: Jústinus Eidesgaard Myndir: Hilmar Jan Hansen Hann hevur týtt ein stóran part av útlendsku songunum í bókini og tað er ikki smávegis. Tá samfelagsmetið var endað stemmaði kórið í vístu tað besta tey áttu hetta kvøldid. Bert spell, at ein skuldi verða órógv- aður av fólki, sum var á veg til hús, meðan kórið kýtti seg. Løtu aftaná at metið var endað, var ítróttar- høllin á Nabb ruddað. Ein rúgva av ungfólki gjørði hetta arbeiði. Gerandis- dagurin hjá brødrunum er aftur veruleiki og teir kunnu sodna andaliga førningin til samfelags- møtini verda uppaftur tikin. Hetta verdur til vårs og tå verda møtini hildin uttanfyri Havnina Dámuhattarnir eru framvegis imponerandi i Bróðrasamkomuni ps ren AN