týsdagur 26. november 1991síða 2

Sambands- menn raknaðir við TAÐ er ikki eiti á, sum sambandsmenn hava dubbað seg. nú Sosialurin í odda- grein í farnu viku loyvdi sær at siga sína hjartans meining um afturhaldið, sum tykist at vera vorðið so inngrógvið skjaldrarmerki hjá sambandsflokkin- um, at hann helst fer inn í eina nýggja øld sum afturhaldsflokkur burturav. SKRIVING okkara má hava rakt eitt eymt stað, tí henda eina av oddagrein- um okkara í farnu viku hevur fingið bæði formann floksins, blaðstjóra mál- gagnsins og eisini politiska ritstjóra blað/floksins (Sambandsrødd nevnd) at leypa upp. sum hevði onkur traðkað teir so eftirtrykkiliga á tærnar. HETTA er so aðru ferð, at tað hevur eydnast okkum her á síðu 2 at fáa sam- bandsfólk at rakna við og fara í Dimm- una at bera i bøtuflaka fyri gerðum sín- um. Fyrru ferð var fyrst í farnu viku, tá nýggja sambandskonan á tingi ruddaði sær slóð til avikavist forsíðu og síðu 3 í Dimmalættingini fyri at vísa aftur sak- ligum og serigsum kritikki um leiklut skot um eydnuspøl. Ikki hevði hetta lógaruppskotið so nógv upp á seg. tó at sambandskonan fekk bestu plasering málgagnsins til at vísa atfinningum móti sær aftur. OG ikki meira enn nakrar fáar dagar seinni, so er aftur Sosialurin forsíðu- stoff, síðu 3 stoff og enntá eisini á síðu 4. Blaðstjórin ofrar heila oddagrein at vísa atfinningum okkara aftur, formað- ur sambandsfloksins brúkar umleið hálva síðu 3, og í kjalarvørrinum á teim- um báðum frægastu síðunum í blað- num koma so tær eftirhondini endur- takandi sambandsreddirnar. Eisini tær hava fingið ilt av skriving okkara. HØVDU atfinningar okkara móti sam- bandsflokkinum og afturhaldspolitikki floksins verið grundleysar, høvdu tær einki sum helst havt upp á seg, so hevði formaður floksins, blaðstjóri málgagn- sins og Sambandsrøddl!) ikki brúkt so stóran part av leygardagsdimmuni at vart seg við. Við øðrum orðum raktu vit á eitt meint stað, nevniliga tað staðið, sum eitur: hví sambandsflokkurin ikki gjørd meira fyri at koma upp í eina sam- gongu eftir seinasta val! NÚ kann ein altíð keglast um intentión- irnar hjá formanni javnaðarfloksins. hann helst vanur við so mangt, men slíka méttøku, sum leiðsla sambands- floksins gav samráðingarinitiativi javn- aðarfloksins eftir síðsta val, skal tú leita leingi eftir. Hóast onkur vil siga, at hasi orðini úr munni sambandshøvdingans, um at tað var ein ófrávíkilig treyt fyri at sambandið kundi fara út í Tinganes, at tað varð rikin borgarligur sambands- politikkur, vóru ein »skrubtussa«, so eru tey kortini í sa nsvar við alt tað vit hava hoyrt sambandsflokkin tosað og talað um síðani valið. Afturhald og aftur afturhald. Stevnumið floksins at vera ímóti øllum framburði, allari menning, øllum broytingum er komið so týðuliga fram í tí almenna orðaskiftinum — og tað serliga í politiska málgagninum hjá flokkinum — DIMMALÆTTING — at líta vit aftur um bak og minnast aftur orðini hjá formanninum um, at tað skuldi rekast borgarligur sambandspoli- tikkur, so sanna vit hesi orð í dag. Formaðurin 'ortalaci seg ikki, tá hann bar hesi kendu orð fram í útvarpinum, nei, hann segði sogar bara sína hjartans erligu sambandsku meining. Í oddagrein okkara í farnu viku, sum sambandsspíssarnir hava fingið so ilt av, vístu vit á, at skal sambandsflokkur- in hava møguleika at koma í landsstýrið eftir eitt komandi val, so má hann Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Møller | | Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith | Útgevari: P/f på - | Hu: Bee | OR Hors Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen npsnins á ; A gi Telelon if Telefax: 14720 = nl = res: Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov | Justinus Eidesgaard rent hennara í sambandi við eitt lógarupp- Sum royndur samráðingarleiðari er leggja á annan bógv. Hann má endur- nýggja seg. fylgja við tíðini — ikki minst nú vit eru um at fara inn í eina nýggja øld. Eingin flokkur — møguliga við und- antaki av borgarliga Isaksenska veing- inum i tjóðveldisflokkinum — kann loyva sær at fara ut i Tinganes at styra landinum saman vid einum sambands- flokki, sum bara dugir at siga nei til allar broytingar. Nei til undirgrund, nei til fri- handilsavtalur, nei til meira tíðarhósk- andi råsdrekkalég, nei til heimastyris- lóg, nei til... SAMBANDSMENN kunnu skriva Dimmu upp og niður og fylla málgagn sítt við sínum mongu og longu verju- rødum. Teir kunnu eisini vera beinrakn- ir í summum av atfinningum sínum móti sitandi landsstýri. Men tann veru- leikan, at flokkurin er afturhaldsflokkur við lít, og at tað var afturhaldið, sum gjørdi, at aðrir flokkar ikki vildu hava hann við í eina samgongu eftir síðsta val, vika sambandsmenn og sambands- røddir í Dimmu ikki ein tumma. mm sosigaley Dimma og arbeiðsloysi Umleið fjórðingur av for- síðuni umframt hálv síða 3 og ein tridingur av síðu 4 í Dimmalætting leygar- dagin eru halgað Sosial- inum og javnaðarflokk- inum. Í oddagreinini, sum er skrivað á donskum, verður nomið við mangt, og skulu vit í hesum teigi gera viðmerkingar til nak- að av tí har stendur. Blað- ið vísir m.a. á tey mongu føgru lyftini, sum javn- aðarflokkurin til síðsta val, eitt nú um at fólk skuldu koma aftur í ar- beiði, fekk flokkurin und- irntøku. Dimma skrivar: "Til lagtingvalget for et ár siden lovede Soci- aldemokratiet at skabe beskæftigelse til samt- lige arbejdsfóre hænder, hvis partiet blot fik tilstrækkelig vælgertil- slutning dertil. Endnu engang hoppede et sá stort antal vælgere pá den sosialdemokratiske limpind, at partiet atter kom til at lede landss- tyret. Og resultatet hidt- il er, pá samme máde som tidligere, det stik modsatte: en så stor ar- bejdsløshed som aldrig før” Her nemur blaðið við ein av teimum mest álv- arssomu málinum í hesum døgum, tí vaksandi ar- beiðsloysið er og verður ein ómetaliga stór byrða fyri samfelagið og borg- arnar. Spurningurin er so hvør hevur skyldina i støduni og hvat kann ger- ast. Dimma minnist rætt, tå hon skrivar, at javn- adarflokkurin segdi seg skula fáa hjólini í gongd aftur, fekk flokkurin und- irtøku. Og blaðið hevur eisini rætt, tá tað sigur, at hóast javnaðarflokkurin er komin til ræðið, so veksur arbeiðsloysi kortini. Nakað er gjørt fyri at fáa nýggj arbeiðspláss, eitt nú innan tann partin av fiskiídnaðinum, sum miðjar móti at góðska fiskin meira. Spurningurin er bara, um hetta er nokk. Tað vita vit, at tað ikki er. Men hvussu fáa vit so fleiri fólk í arbeiði, og hvussu forða vit fyri, at nógv fleiri fólk missa arbeiði. Hetta er ein alt ov stórur og álvarsligur spur- ningur til at ein kann geva einum flokki alla ábyrgd fyri tað, sum er hent og tað, sum skal henda. Javnaðarflokkurin hevur meira enn nakað verið við valdið í landinum seinastu mongu árini, og tí hevur hann ein stóran part av á- byrgdini fyri gongdini, bæði uppá gott og ilt. Men flokkurin hevur altíð verið noyddur at arbeiða saman við gðrum flokkum, og tískil hava allir flokkar her á landi, sum hava verið við til at mynda skiftandi landsstýrið ábyrgd av gongdini. Tað nyttar so ikki aftaná, soleiðis sum fyrrverandi løgmaður og formaður sambandsfloks- ins gjørdi í donskum blað herfyri, har hann rætt og slætt tvådadi sinar hendur og gav øllum hinum alla skyldina. Tað var ma. hesin madurin, sum var ímóti at stuðla Smyril Line, sum í dag er ein av best koyrandi fyritøkunum í landinum, og tað var hann sum vildi hava okkum at varðveita ein farmaskipaflota, sum hevði kunnað tómt lands- kassan fyri veðhald, varð hann sloppin at halda fram. Hetta verður sagt fyri at vísa, at viðurskiftini eru ikki so cinføld, at ein bara kann geva einum skyldina fyri allar syndirnar. Vit hava øll verið við til at taka skeivar sum rættar avgerðir. Hetta hevur giv- ið okkum ein vælútbygt samfelag, men í dag megu vit sanna, at við augau ikki hógv, tá hetta umráddi í teimum góðu tíðunum. Men javnaðarflokkurin situr so við landsins róður, og tað verður tí fyrst og fremst hann, sum má royna at forða, at ikki alt steðgar upp og arbeiðs- loysi bara veksur. Lands- stýrið er enn ungt, so nógv kann fáast á skafti í trý ár aftrat. Men tað hevur skund at fáa hjólini aftur at mæla. Tí er tað í fínasta lagi, at Dimman roynir at minna javnaðarflokkin á vallyfti síni. Tað er m.a. tað hon er til. Og hesum kunnu vit bara taka undir við blaðnum í. Teir flokkar, sum mynda landsstýrið, mugu royna at reka ein politik, sum fær sam- felagshjólini at mæla aft- ur. Ein politik, sum forðar fyri, at arbeiðsloysi bara skal vaksa og vaksa. Men so álvarslig sum stødan er vorðin, so mugu eisini teir andstøduflokkar, sum ikki ynkstu at taka við ábyrgd eftir síðsta val, eisini at vísa samfelagsábyrgd og vera við til at vísa á gongdar leiðir. Tær eru ikki nógvar, og tí ræður um, at vit í felag royna at finna tær. Til eftirtektar Herviliga eldibrandurin í Hvalvík í farnu viku hevur givið okkum gll- um nakað at hugsa um. Spurningurin um fyri- byrging av stórum van- lukkum í sambandi við stóran eld er tíanbetur vorðin aktuellur aftur. Hetta er nevniliga eitt mál, sum alt ov sjáldan verður tikið upp til ál- varsliga viðgerð. Vit eru nevniliga ikki førir fyri at fyribyrgja avleiðing- unum av stórum van- lukkum so eitt nú tá eitt virki, ið brúkar vanda- mikla rávgru, brennur niður. í Hvalvik vildi so væl til henda dagin, at eldurin varð skjótt sløktur og fólk vórðu óvarað um vandan. Men vildi tað illa til, so kann ein bara ímynda sær fylgjurnar. Tað fær ein at hugsa: hvussu við gðrum plåssinum í land- inum, har virki liggja, sum kunnu elva til van- lukku, kemur eldur í tey. Tað eru aðrar bygdir í landinum, sum hava líknandi virki sum tað í Hvalvík. Hava hesi pláss fyrireika seg uppá eina líknandi vanlukku og hvussu hava tey hugsað sær at fyribyrgd eini vanlukku! Tað er gott, at vit hava fingið eitt orðaskifti um eldsløkking her á landi. Hetta er eitt álvarsmál. Vónandi fer orðaskiftið at hava tað við sær, at allur spurningurin um eldsbruna, eldsløkking ol. verdur tikid upp å hægsta stigi. Hesin Spurningurin må í hvussu so er ikki fara í eina ella aðra skuffu. Smíðast má meðan "jarnið" er heitt.