hósdagur 5. desember 1991síða 10

Síða 10 Arnold H ansen Fast --Heyði eg verið bert fáar metrar norðari, so hevði eg ikki verið á lívi í dag, sigur Arnold Han- sen, Sum selmasta fríggjadag re 2,9 ú misti båtin i Nólsoyarfirði Seinasti fríggjadagur verð- ur ein dagur, sum Arnold Hansen, umsjónarmaður úr Havn neyvan fer at gloyma í bræði. Tí tað er bara tilvildin, sum er orsøk til at hann er á lívi í dag. Tá vit skrivaðu um 'ndingina í týsdags- aðnum høvdu vit ikki fingið rættar upplýsn- Arnold bjargaði ikki sær sjálvum í land, hevði fólk ikki komið á staðið, so var hann ikki á lívi í dag. --Eg hevði verið á Sundi við bátinum, saman við Martin Tórgarð, við skuldu kanna um teringur var í spunsjørnunum á nýggja havnalagnum har. Vit vórðu lidnir og Marun fór oman aftur til Havnar við bili. Eg var ein- samallur í bátinum, sigur Amold Hansen. he bl ingar Motorurin steðgaði Tá eg var komin út fyri Strond, eg var ikki langt frá landi, steðgaði motorurin. Landsynningur var í ættini og eg rak móti landi. Báturin sum var eitt áttamannafar var alt ov tungur hjá einum einsamallum manni at rógva. Tað var skjótt at eg var inni í briminum. Sjálvt um sendari var í bátinum so náddi eg ikki at senda út neyðarkall. Eg slapp uppá land, og meðan eg neyðhelt bátinum frá landi, rópu eg um hjálp, sigur Arnold Hansen. Arbeiðsmenn hoyrdu Byggifelagið G. Waagstein ger ringvegin Vid Strond og arbeiðsfólkið hevði júst etið døgverda í einum skúri, tá báturin hjá Amold fór á land. --Klokkan var 12:50 tá vit hoyrdu neyðarrópini, Vit lupu oman beinan- vegin, samstundis boðaðu vit Vaktar og Bjarg- ingartænastuni frá, sigur Bergfinn Joensen. Skolaðu út -Tå eg var komin oman hjálpti eg Arnold at halda bátinum frá landi, sigur Helgi Tórgarð, sum er arbeiðsformaður hjá G.Waagstein. --Men knappliga kom eitt stórt brot, sum tók meg, Arnold og båtin út- aftur. Vit báðir endaðu á botni og máttu stoyta frá, fyri at sleppa uppaftur. Eg var heppin og slapp uppá land beinanvegin, uppá helluna, sigur Helgi Tór- Fastur í varpinum --Tá eg skolaði útaftur, fór eg lúkst á botn. Ég haldi ikki at eg var bang- in. Eg dugdi at svimja, og tað gekk eisini væl at koma inn móti landi. Men tá teir skuldu hála meg upp var eg fastur. Eg skilti ikki rættuliga hvat var galið. Teir fingu í høgru hond, men upp fingu teir meg ikki. Tá varnaðust vit, at eg var fastur í línuna, sum var bundin í varpið. Tá vit høvdu fingið loyst línuna var eg bjargaður, men báturin sakk, sigur Arnold Hansen. Sein hjálp -Eg fílist á, at gum- mibáturin hjá Vaktar og Bjargingartænastuni kom alt ov seint fram. Teir fingu boðini klokkan 12:50 og klokkan 13:30 var ongin bátur komin fram. Eg fór til hús at skifta og eg var komin heilt heim til Fiskasøluna, áðrenn eg sá gummibátin hjá Tjaldrinum, sigur Berg- finn Joensen. Heppin --Eg haldi, at eg havi verið ógvuliga heppin. Hevdi eg farið á land eitt sindur norðari, so hevði ongin sæð meg og tå hevði eg neyvan komið Vaktartænastan sendi ein gummibát á staðið. Her síggjast sprek sum flotnaðu, tá báturin sakk. Mynd: Alvur Danielsen frá hendingini við lívinum. Hetta hendi alt av tilvild og eg eri ógvuliga glaður fyri, at arbeiðsfólkið hjá G. Waagstein hoyrdi meg, sigur Amold Hansen Ikki tryggjaður Sum áður nevnt so var seinasti fríggjadagur ein dagur, sum Arnold seint fer at gloyma. Tað ring- asta er, at báturin, Sabb- urin nevndur var ikki tryggjaður. --Hetta er vorin sum Nr. 227 — 5. desember 1991 jólagáva. Eg missi nógvar r2ngar við bátinum. Hann Vei væl útgjórdur, hann hevði ekkodd, sendara og annars alla neyðuga útgerð og eitt sindur afturat. Men eg eri á lívi og tað er tað týdningarmiklasta. Tað var ikki neyðugt at fara til lækna aftaná. Eg var ikki serliga kaldur, eg var í termodrakt og hon fløvadi. Tó havi eg eitt sindur ilt í knænum sigur Amold Hansen. Froskmenn vórðu og hugdu eftir båtinum í gjár. Her síggjast Arnold og teir báðir bjargingarmennirnir. Aftanfyri er staðið, har Sabburin fór á land. Frá høgru, Arnold Hansen, Helgi Tórgarð og Bergfinn Joensen. Mynd: Kalmar Báturin er brotin og teir funnu ikki motorin, hann er farin í briminum. jústinus