týsdagur 10. desember 1991síða 2

„<aáahjaðið tðindað - Fyritaksstjóri Ljósmyndari Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Miller Krisjan Dahl Kalmar Lindenskov Jústinus Eidesgaard | Bladfélk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Olavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen Utgevari P/f Sosialurin Bústaður: Uppseting: P/f Sosialurin Prent Pif Pressan 1981 Telefon: Argjavegur 26 | Postadressa: Pøstsmoge 76 Argir 110 Tórshayn 11820 Telefax: 14720 Bladlestur KANNINGIN, sum varð almanna- kunngjørd í Sjónvarpinum í farnu viku um føroysku blødini, var sera áhugaverd. Ikki minst fyri okkum, sum starvast á Sosialinum. Nú skal slík kanning sjálvsagt takast við einum fyrivarni, men hon gevur okkum so eina hóming av, hvørji blød føroyingar lesa. SAMBÆRT > kanningini liggur Dimmalætting so klårt og greitt å odda. Hetta vistu vit frammanund- an, tí blaðið hevur longstu traditión- ina at koma út og hevur leingi havt eina monopollíknandi støðu. Um- framt at hon hevur verið alment kunngerðarblað alt tað vit vita um, so hevur blaðið eisini verið tað mest eftirspurda lýsingablaðið. Sambært kanningini, so lesa umleið 78% Dimmalættingina. Hetta má sigast at vera sera høgt tal. Við ødr- um orðum kann blaðið næstan ikki fáa betri undirtøku enn tað fær i dag. NAKAÐ væl aftan fyri Dimmalætt- ing kemur so Sosialurin við umleið 38%. Hóast hetta er nógv minni enn talið fyri Dimmalættingina, so má kortini sigast, at undirtøkan, Sosial- urin fær millum lesararnar er rætti- liga stór. Tá so hugsað verður um, at blaðið harafturat kemur út fimm ferðir um vikuna, so er greitt, at tað verða seld nógv blød ialt hverja viku. Á triðja plássinum kemur so Dagblaðið við umleið 21%. Og sum nr. 4 koma so Oyggjatidindi. Kann- ingin er gjørd, áðrenn Fjúrtandi kom út aftur, so hann er ikki við í yvirlitinum. AT munurin millum Sosialin og Dagblaðið skuldi vera sq, stórur man helst koma óvart á onkran, tí Dagblaðið við táverandi blaðstjóra, Óla Breckmann, hevur gjørt rætti- liga nógv vart við seg í orðaskiftin- um. Tølini fyri blaðið sýna so, at tað eftir øllum at døma er ikki hetta, sum dregur nýggjar lesarar til sín. Sosialurin hevur heilt bevíst valt tíð- indalinjuna og hava vit við okkara fimm daga útgávu roynt at gera blaðið til eitt tíðindablað burturav — sjálvandi við gðrum tilfari eisini, sum hoyrir einum tíðindablaði til. EFTIR okkara tykki er tað júst tíð- indalinjan, sum stendur fyri økta á- huganum fyri blaðnum. Vit fara tí at halda fram á hesum bógvi og vóna, at vit longu í komandi ári kunnu røkka longur út kring landið við okkara tíðindaflutningi. Vit ásanna, at føroysk blød í alt ov lítlan mun hava »dekkad« bygdirnar og pláss- ini uttan fyri Havnina. Føroysku blødini hava verið, og eru tað fram- vegis, ov nógv havnarblød. Hetta er ein múrur vit vilja bróta niður. Tí fara vit at leggja alsamt stórri dent á tíðindi úr øllum heraðshornum í oyggjalandi okkara. AT eitt blað sum Oyggjatíðindi ligg- ur heilt niðri á 14% av lesaraskaran- um hava vit onga viðmerking til. Tað má vera teirra høvudpina. Hvi so fá fólk lesa blaðið, sum kanning- in hjá sjónvarpinum vísir, má so vera til sjálvrannsakan hjá blað- num. TAÐ stendur greitt, at eingin eigur at kenna seg alt ov tryggan á blað- marknaðinum. Einasti máti fyri at kunna yvirliva er at gera eitt enn betri blað. I<ki bara í dag og í morg- in, men allar teir komandi útgávu- dagarnar. Hetta setir tí sera stór krøv til bæði journalistar og annars starvsfólkið alt. Og ikki minst til leiðsluna. VIT kunnu so ikki annað enn vera fegin um, at Sosialurin nú liggur klárt og greitt á einum 2. plássi. Hóast langt er til at røkka sama stødi sum Dimmalættingin er á, so halda vit, at munurin millum hesi bæði størstu blødini í Føroyum er minkaður nakað. Hjá Dimmuni er næstan eingin vegur frameftir, tá hugsað verður um at gkja um upp lagið, so stóran lesaraskara hevur blaðið longu. Men fyri okkum á Sosialinum er hetta aðalmálið, sum vit miðvíst arbeiða fram ímóti. Tess fleiri lesarar, tess betri gkonomi, og tess betri gkonomi, tess betri blað. ANNARS sær tað ikki mætari út enn at Dimmalætting, sum higartil hevur havt eina monopollíknandi stóðu í bladheiminum, er farin at taka eitt nú Sosialin meira alvorliga — ja, at meta blaðið sum ein kon- kurrent. Og tað kunnu vit bert fegn- ast um. Sosialurin hevur nú í fleiri ár prentað veðurtíðindi og fødingar í blaðnum. So gott tilfar heldur Dimman hetta nú vera, at hon eisini er farin at taka somu tættir upp. Hon er við øðrum orðum farin at konkurrera við Sosialin — ella hon er farin at meta tað sum gott tilfar, sum Sosialurin nú hevur verið einsamallur um í fleiri ár. Og tað kunnu vit ikki siga Dimmuna ringa fyri. Hon skal vera hjartaliga væl- komin at bjóða Sosialinum av. Vit fara so at royna at liva upp til vaks- andi sølutølini og vóna, at vit longu í 1992 kunnu bjóða alsamt fleiri les- arum blað okkara. Dimma við góð- ynskjum Dimmalætting skrivar leygardagin í oddagrein um tann týnding fjar- fiskiskapurin hevur havt og framvegis hevur fyri okkum. Blaðið vísir á, at hóast vit hava mist nógv rættindi á fjarleiðum, so hevur fiskur vit fáa frá gðrum framvegis stóran týdning, og her nemur blaðið so serliga við kvotuna vit fáa frá íslend- ingum. Selv om den oprinde- lige kvote er indskrumpet så den nu er nede på om- kring halvdelen af, hvad den var i 1976, har den været af stor betydning for de fartøjers drift, som har fået tildelt andel af den, og kvoten har fra færøsk side også været påskønnet som den venskabelige islandske gestus, den er.” Blaðið skrivar víðari, at tað nú ljóðar at íslending- ar eru samdir um at taka kvotaspurningin við før- oyngar til nyggja vidgerd við tí endamáli at minka føroysku veiðukvotuna enn einaferð. Dimman vísir á, at tað verður torført hjá lands- stýrinum at fáa eins góðar avtalur sum tær, ið hava verið galdandi og leggur aftrat: "Herfra skal der dog følge alle gode ønsker for vore forhandlere om det bedst mulige resultat, men situationens alvor under- steger, hvor livsnødvend- igt det er, at landsstyret søger kontakt med er- hvervslivet og nu går i gang med at gøre noget effektivt for fiskebe- standens vækstmuligheder i hjemlige farvande.” Blaðið skal hava rætt í ti, at tað fyriliggja torførar samráðingar við onnur lond um fiskirættindi. Vit kunnu so bert vóna, at okkara samráðingarmenn hava hegni til at fáa líkinda avtalur. Men stór- an týdning hevur tað so eisini, at vit royna at gera okkurt munagott fyri at fáa okkara egnu fiska- stovnar at nørast aftur. Hugaligt at síggja, at eisini Dimmalættingin, málgagnið hjá sambands- fólki/flokki, eisini ynskir okkara landsstýrið og samráðingarmonnum góða eydnu. Tað hevur ikki júst verið gott látín í tí blaðnum, men sum tíðirnar eru, so fáa tær sjálvt erkafíggindar at samstarva og koma við uppbyggjandi krittikki, og tað kann bara vera gott 1 Feroyar til HM Føroyar skulu nú til at spæla fótbólt á altjóða stødi. Vit hava longu roynt okkum í EM- kappingini, men komandi ár fara vit so eitt stig víðari og skulu vera við í heims- meistarakappingini fyri fyrstu ferð. Lutakastið um hvgrji lond vit skulu spæla móti varð í New York sunnudagin. Vit skulu spæla móti Belgia, Wales, Cypern, Tjekkoslovakia og Rúmenia. Hetta var nú ikki just tað, sum mong fotboltshugad her heima høvdu vónað. Ynskið hevur verið at fáa okkurt meira kent fótbóltsland at dystast mót eitt nú Ongland, Italia ella Frakland. Hesi lond høvdu ivaleyst givid nakað væl í "kassan", tå vit høvdu heimadystir. Nú er so vandi fyri, at heimadystirnir ikki gerast nøkur kassa- succes. Men hinvegin so eiga vit kortini at fegnast um, at tað ikki heimsins bestu eru fótbóltslond vit skulu dystast móti. At vit skulu meta Cypern og Wales gevur okkum møguleikan at sleppa um ikki snikkaleysir so eitt sindur betri frá kappingini. Kanska vit fáa okkurt stigið. Nú er avgerðin so fallin. Vit skulu vera við í HM fyri fyrstu ferð og vit vita, hvgrji lond vit skulu mýta. Nú er at fara undir venjingarnar og taka hetta í fullum álvara. Helst skuldi hepna lut- tøka okkara i EM slóðað fyri einum hampuligum úrsliti við VM eisini. Givið er so tað, at vit við hesi luttøku kunnu gerast meira kend kring heimin. Vónandi kann hetta so "smitta" av uppá okkara útflutnings- møguleikar í framtidini SN —————————— 1 fy, —.0ew—wwoaiiieWi