leygardagur 21. desember 1991síða 15
‹ fyrra síða allar 51 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 16
tíðindablaðið
Málar fólk
— Í Foroyum er tað torfort at mála nakað ann-
að enn náttúruna, tí hon hevur so sterka ávirk-
an. Í Danmark máli eg fyri tað mesta fólk
%
ur Johannesen er 2!
ira gamal og år Runavik
Í letuni gongur hann á
Myndaskúlanum í Keyp-
mannahavn
Øssur hevur fleiri ferðir
verið við á framsýning í
bæði í Runa-
í Havn
Myndirnar
VIK og
hjá honum
hava fyri tað mesta verið
naturalistiskar, men nú er
hann við at broyta stílin
Myndirnar eru eitt sind-
ur abstraktar, og tað eru
litirnir, sum hugtaka hann
mest
- Eg haldi, at heystið í
Keypmannahavn er
vakurt og nýti eg hesar
gyltu brúnu og gulu lítir
nar, sigur hann
Skitsur
Øssur sigur, at tá hann er
i Føroyum, målar hann
sum oftast náttúruna
Náttúran hevur so
sterka ávirkan, at tú
næstan ikki sleppur und-
an at mála hana. Men tá
eg eri í Keypmannahavn
er tað fólk, sum er í fokus,
sigur hann.
A framsýningini hevur
Øssur bæði pastellir, mál-
ningar og tekningar.
Flestu myndirnar, eru
skitsur av fólki, sum hann
hevur gjørt í Keypmanna-
havn
Skúlatroyttur
Næsta summar er Øssur
liðugur á Myndaskúla-
num, og hvaðani leiðin síð-
an gongur, veit hann ikki
rættuliga enn.
Í letuni eri eg eitt
sindur troyttur av at
ganga í skúla. Men eg
havi eisini havt ætlanir at
sekja inn á Kunstakade-
miið. Um eg geri tað, veit
eg ikki rættuliga enn.
Ljós og hav
— Mínir málningar eru ofta ein innari mynd av
havinum. Havið er livandi og hvilir seg ongan-
tíð. Tað ger manniskjan heldur ikki, sigur Anker
Mortensen úr Havn
Ljós og hav
Mínir málningar eru
nker Mortensen er 30
rÅ 1 r vi
S rar ri sy
Fe im. | kveld
Dir I SUT
kar
34 in
hann sær
ink r búð
I } ekur
r havt
frams
1 1
Á i ANKer
g fleiri av
vnd av ti
Tad. sun
rnir eru fta hvitir
litur sum boðar frå um
ir, Sigur hann
'olen
ramt at hava verið á
stháskúlanun Hol
hevur Ank Sini
3 eitt ár í ika
1
Tað var av tilvild, at
g hoyrdi um henda skúl-
n og helt tað vera spenn-
andi at royna. Fyri tað
mesta fekst eg við at
tekna modellir. Sjálvandi
var tað ein forðing, at eg
kki dugdi polskt, men hó-
ist måltrupulleikarnar
fekk eg heilt fitt burturúr,
sigur hann
Eg hevði ein lærara,
sum kom a
skúlan eina
ikk. Onkur | dugdi
sjálvandi eitt sindur av
enskum, men fyri tað
mesta noyddist eg at
klára meg sjálvan.
Egið úttrykk
Anker sigur, at tað var
ógvuliga spennandi at
vera í Polen, men skuldi
hann farið uttanlands á
skúla einaferð afturat, so
hevði hann valt land
málið ikk r ein
forðan.
Tað er
nógv. Men t:
mesta er hóast
varðveitir títt út-
trykk, og ikki letur teg
ávirka so nógv av ødrum.
— Og hetta kanst tú
best við at mála og læra
av tær sjálvum, sigur
hann.
hvar
egna
|
|
SN
3
Nr. 239 — 21. desember 1991
Sterkur symbolikkur
— Tá eg var 14 ára gamal, fekk eg eitt lørift í jóla-
gåvu, og síðani tá havi eg málað. Onkuntiå kann
ganga long tíð ímillum,
penslarnar
Tá eg var 14 ára gamal,
fekk eg eitt lorift í
in]
Jola-
og Sl dan
tå havi eg
kuntíð kann
ong tid imillum,
] f
pensiarnar.
Hetta Tummas
sum er
29 åra gamal og ur
5 5
sigur
Jákup Thomsen,
Norð-
ragetu. Hann er snikkari,
og í frítíðini fæst hann við
at mála og gera skulptur-
ar.
Nógvur symbolikkur er
í myndunum hjá Tummas
Jákupi, og hugskotini fær
hann millum annað við at
lesa. Serliga um visind,
sience fiction og eitt nú
um inkarnar. Eisini fær
hann hugskot frá filmum
sum hann sær
Í myndum mínum
royni eg at vísa tann
óveruliga veruleikan. Tví-
stoðuna, sum menniskjuni
g hvussu vit
7
iar ættir
verða
IKUÐ Sigur, at
lar DEST at vera
ein nailur la
lar, og ikki
åvirka av eðrum.
Kanska ti, at hetta,
sum eg geri er so serligt
og eg ikki kenni nakran
annan, sum hevur sama
stil.
nann
seg
lata
— Myndirnar hjá mær
eru rippaðar uppúr míni
egnu sál, og eitt sindur
A
ØGTVI
i. Onkur flennir eftir
men eg haldi, at
folk gera hetta, ti tey ikki
tora, at lata sinnid upp og
skilja tær. Myndir kunnu
eisini vera rædandi.
Neyvan skula
Tummas Jåkup hevur ikki
gingið á skúla fyri at læra
at úttrykkja seg á lerifti-
num. Og hann ivast eisini
men eg trivi altid aftur í
EI
2
í um hann fer at gera tað.
— Ég eri lættur at
ávirka og eitt sindur
bangin fyri, at missa mín
máta at úttrykkja meg
uppá soleiðis, at eg ikki fái
tað fram, sum eg ætli
mær, sigur Tummas Ják-
up.
Á framsýningini hevur
hann tekningar, málning-
ar og skulpturar.