mikudagur 8. januar 1992síða 2

- Fyritaksstjóri Ljósmyndari Finnið hasa milliónina! TAÐ hevur alla tíðina ligið í luftini, at landskassin skuldi rinda kostnaðin av millum- bylgjusendaranum. Tí hevur útvarpið ikki gjørt annað enn rætt, tá tað avmarkadi sendi- tíðina á millumbylgju á nyggj- árinum. FYRST í åttatiårunum varð nógv tosað og skrivað um ein nýggjan millumbylgjusend- ara, so sjómenninir eisini hoyrdu útvarpið um kveldið. Málið hevði sjálvandi eisini politiskan áhuga og javnaðar- flokkurin hevði tað eisini í valskrá síni. LONGU í valskeiðnum 1980 — 84 vórðu ymsar kanningar gjørdar og seinni varð avgjørt at byggja nýggjan sendara í Akrabergi. At hann so gjørd- ist nógv dýrari enn ætlað, er ein onnur sega. Men øll — bæði sjómenn, føroyingar i grannalondunum og fólk í = } Fu yt II 67 á | | F Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Miller Krisjan Dahi Kalmar Lindenskov Justinus Eidesgaard Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen Útgevari: | P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosialurin P4 Pressan 1981 Telefon: Prent + Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoge 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: teimum bygdum, har FM- sendarin nærum ikki hoyrist — fegnaðust. TALAN var um eina vælferð- artænastu til sjófólk okkara og føroyingar í grannalondun- um, og peningur var eisini settur av til rakstur av send- aranum á síðstu fíggjarlóg. Men nú er jåttanin løgd um til stuðul til útvarpið fyri at reka sendaran. Hesin stuðul er tó minni enn helvt av rakstrar- kostnadinum. UTVARPID fær frammanund- an einki á fíggjarlógini. Og tey flestu munnu geva út- varpsleiðsluni rætt, tá hon av- gjørdi ikki at taka fleiri send- ingar av skránni og siga fólki upp fyri at hava milliumbylgj- una frá. Tað hevði bara verið eitt stórt afturstig. NÚ eru so politikarar farnir at rakna við. Í seinna lagi kanska. Vit eiga at ganga út frå, at løgtings- og landsstýr- islimir hava sett seg so mikið nógv inn í fíggjarlógarupp- xs > 4 Dimma og nýggja S dapurt út og stór TI årid Dimma heldur líuð um nyggjårsrødu løgmans í ár. Blaðið heldur røduna vera alt ov bjartskygda og skrivar Eins líuð og tad hjålpir bert at vera dapurskygd, so bøtir tad heldur ikki um støduna bert at vera bjartskygd. Løgmadur royndi at birta upp undir bjartskygnið í nyggjårsrøduni um batnandi viðurskifti seinni i år, og gævi Sama r so varð pyndi næstumadur hunsara i tå hann SA fr Á I DOOa0t ra, dí fjór seinna árshelming fór at merkjast framgongd í føroyska bú- skapinum. Tiverri var úrs- ud tað mótsetta" Blaðið heldur fyri, at im tíðirnar eru, so eru oltukararnir noyddir at ta tering eftir nering og ldur fram: ar Nu ið sonevnda sjálv- tyrislågin, yvirtøka av undirgrundint og onnur frå SAN raÐvøuð meiri og minni viðkomandi ella óneyðug mál hjá hesi landsstýris- samgongu fara at nækrast, við ókendum og helst hættisligum avleiðingum fyri framtíð Føroya og føroyinga, so kann byrjanin av árinum hjá árinumeinum av tess almennu stovnum, Útvarpi Føroya við lutvisari steinging av nyggja llumbylgjusendaranum vera ein lærupeningi." Tað er Dimmu og sam- bandinum líkt at skýra neyðugar broyuingar í okk- ara ríkisrættarligu stóðu, nú Danmark verður nærri og nærri knýtt at EF og yvirtøku av undirgrundina fyri óviðkomandi og 6- neydug mål. Har livir tann foroldada konservativism- an og "lade stå til" polit- ikkurin í besta blóma. Tað er so ikki sambandið, sum í løtuni stingur út í kortið landsins politisku kós - tíanbetur. At kalla yvir- tóku av undirgrund fyri óviðkomandi og óneyðuga er typiskt fyri sambands- liðið. Vit skulu jú helst einki hava at siga yvir egnum viðurskiftum. Best var um danir og aðrir út- lendingar bestemmaðu tað heila. So spardu vit jú tær kreftirnar og teir peng- arnar. Nei góða Dimma. Vit skulu hava avgerðar- rættin ul okkara undir- grund - ongantíð ov skjótt, soleiðis at tað vera vit, sum avgera, hvussu skal farast fram í samband við framtíðar oljuleitin og møguliga oljuvinnu. Hvat vidvikur skriving- im um millumbylgjusend- aran, so kunnu vit har- afturim6t vera samdir við Dimmuna. Tí tað líkist skotið og viðmerkingarnar til tað, at hetta áttu tey at havt lagt merki til. Í ØLLUM fórum hevur løg- tingið eisini latið ta viðmerk- ingina í álitinum til fíggjarlóg fara aftur við borðinum, at hesir stovnarnir — t.e. útvarp og sjónvarp — »eiga at stremba eftir at vera sjálvs- figgjandi«! UTVARPID er nærum sjålvs- figgjandi, men hvussu hava hesir garparnir i figgjarnevnd- ini hugsað sær, at eitt alment sjónvarp kann vera sjålvs- figgjandi? Hægri hyggjara- gjald? Fleiri handilslysingar? Handilslysingar, sum onga- staðni verða hildnar at vera gagnligar fyri eitt alment sjónvarp! UM tað er mentapolitikkur Fólkafloksins, at loftmiðlarnir skulu vera sjálvsfíggjandi, vita vit ikki. Men ikki halda vita t tað er í samljóð við mentapolitikk Javnaðarflok- sins, at hesir stovnar skulu Í ha 1 u rætt og slætt ongum at gera eina so stóra iløgu fyri síðani ikki at skula brúka hana. Hevdi onnur og bílgari útbygging - eitt nú við minni millum- bylgjusendara ella við stuttbylgju - ikki verið ein nógv betri loysn frá byrjan av. Tað er sjálvandi rætt at vera efurklókur, men hetta minnir ikki sørt um eina fadesu. Tú byggir fyrst eina dýran sendara og spyr so aftaná, um tú hevur ráð at brúka hann! Dýrur lærupeningur skrivar Dimma, og tað skal hon hava rætt í. Men at yvirtøkuætlaninar hjá landsstýrinum av eitt nú undirgrund skulu gerast uppaftur dýrari lærupeningur kunnu vit á ongan hátt geva sama blað rætt í. Har eru vit so botn Osamd. tiski nýggjar altjóða skuldi partur av flotanum ikki fær nóg mikið av átti tað at verið lagamanni at undir Føroyum og í sjógvi. trúð, so okkara øki er, at allir møguleikar eru troyttir. Men so er ikki. Besta dømid um hugskotid ein spanskur veiðutjóvur gav okkum, nevniliga at royna eftir kalva og havtasku við Bingotølini: EEG vera sjålvsfiggjandi. Tad letur seg bart ut ikki gera, um vit seta nøkur sum helst hóskilig krøv til nøgd og góðsku. ÚTVARPIÐ og sjónvarpið eru — ella skuldu verið — okkara fremstu mentastovnar. Tað eru teir, sum skulu bera alt tað, sumf er fram, arbeiði eins og leikur, víðari til rest- ina av Føroya fólki. Tað eru hesir stovnar, sum skulu bjóða útlendsku rásunum av. Og tað letur seg ikki gera utt- an at øll gjalda tað í felag um- vegis landskassan. FINNIÐ tí eisini hasar báðar milliónirnar afturat, so mill- umbylgjusendarin kann senda í fullari styrki, og út- varpið kann halda fram at senda við tí nøgd og góðsku sum tað ger í dag! Gevið held- ur útvarpinum og sjónvarpin- um høvi at menna seg enn seta slíkar óneyðugar fót- onglar! Nyroyndir csum tíðum har nógv gørnum uti á djúpum vatni. Ein fiskur, sum lítið verður gjørt burtur úr, er stinglaksurin. Hví gera vit ikki meira við at veiða hann, nú góður prísur fæst fyri hann! Tað almenna átti at stuðlað og harvið stim- bra privatmenn, reiðarar og fiskimenn, til at farið undir royndir av um- rødda slag. Tað er nú hetta skal gerast og setið skjótil á ongantíð og skjótt. roynt bædi Ein lítið hetta var (2145