týsdagur 21. januar 1992síða 18

síða 18 3 Nr. 13 — 21. januar 1992 esarabr SS Rusdrekkamålid Eg havi fyrr skrivað við- víkjandi råsdrekkamålin- um og teim broytingum, ið landsstýrið ætlar at gera og hevur lagt fyri legtingið. Somuleiðis havi eg skrivað um ólógligu el- klubbarnar og tað ólóg- liga, sum fer fram viðvíkj- andi almennari skeinking av rúsdrekka. Tað, sum undrar meg, er at vaksnir menn og politikarar ganga so hart á at fáa eina broyting til tað verra framda — sum givið fer at økja um rús- drekkamisnýtsluna — tí allar broytingar, sum gjerdar eru av einum stór- um parti av hesum somu politikarum, hava víst seg at bera á tað borðið. Og tað tykir mær sum alt bendir á at politikarar okkara í dag vilja gera somu beistagerð móti landsins borgarum við at trýsta hetta drepandi mál igjøgnum. Landsstýris- blað herfyri hevði eina velduga yvirskrift, ið bardist sum úlvur á skóg MÓTI eini FÓLKAAT- KVØDU. Hvar eru vit? Ein skuldi hildið, at vit vóru í einum av teim totaliteru og ódemokratisku londunum, ið nú eru kollrend. Fert verður fram, (av somu monnum) at politik- ararnir eru settir at taka avgerðir. Tað er rætt. Men tá skulu tað vera avgerðir, sum gagna landi og fólki — og ikki evugt. Men eitt eru politikarar ikki settir til: at gera seg til harra yv- ir tí dýrasta, sum vit for- eldur eiga: BORN OKK- ARA og teirra vælferð. Og tað er hana, tit eru við at oyðileggja við hesum uppskoti. Mong foreldur hava leitað til fleiri av okkum í dýrastu neyð um“ bern síni, sum eru offur fyri hesum oyðileggjandi drykki. ? Tad undrar meg stør- liga, at tit politikarar og landsstyrid i hesum døg- um nú arbeiðsloysið fer stórleypandi uppeftir, kunnu fáa tykkum til at nýta tíð og orku til at. koma við slíkum uppskot- um, ístaðin fyri at nýt alla orku til at fáa arbeiði til okkara arbeiðsleysu bern. og skyldfólk, sum eru í dýrastu neyð. Og allarmest undrar tað meg, at trúgvandi menn, sum eg hevði væntað alt annað av, skulu ganga á odda í áganginum fyri at gera tað lættari at fáa hendur á rúsdrekka og geva loyvi at skeinkja á al- mennum stovnum. Sanni- liga, mangt umbroytist á mansins ævi!!! Skulu broytingar ger- ast, so skulu lógirnar á hesum eki gerast strang- ari. Og so má eisini ein vilji vera til at handheva lógina. Her hevur skortað í ólukkumáta. Svenning av Lofti Tvær mannalagnur [ hesum døgum, nú dag- sins mål eru so mong, zeva vit okkum ikki far im hvat sagt og skrivad verður, tá tað snýr seg um -að, ið ikki viðkemur okk- 1m sjálvum. Sjónarmiðið í Sosialinum nikudagin viðger teir báð- ar: russaran, ið fingið hev- 1r politiskt friðskjól í lanska kongaríkinum, og "umenaran, ið hevur fing- ð boð um at fara av aftur andinum sum skjótast. Sjálvandi er tað lagnan ljá tí seinna, ið vidgjørd verður. Spurt verður um "in útlendingur skal gera av, hver skal sleppa at Jjúgva í Føroyum, her verður sipað til danska legmálaráðharran. = Enn eru vit saman við Danmark, vit hoyra til danska kongaríkið (ti- betur), so danski løgmåla- ráðharrin er ikki meira útlendingur enn so. At slíkar umsóknir taka langa tíð at viðgera, er ikki nakað nýtt, tað hevur altíð verið og hevur nokk sína grund. Vit síggja og hoyra um fólkastreymin millum hesi ymisku lond- ini, har er ikki gott við at gera, tað er lættari sagt enn gjert hjá teimum, ið har skulu taka avgerðir og viðgera umsóknir. Sagt verður, at umsókn hjá fólki í neyð og sum ongum hevur gjørt nakað skuldi Xlaksvik: Leirvik: - Lýsið i SoSjalinum Á HØVUDSVINNINGUR: Nýgerð ella hampa um rúmið, so er møguleiki at vinna tilfarid: 35 m? av glasvevi v/ lími og tveimum umførum av máling. Sjálvandi frá serhandlinum. "lågger måling årshavn: Undir Bryggjubakka 13, tlf. 16675 Íris, tlf. 56272 Iris, tif. 43248 í Jørvågi: Valdemar Simonsen, tlf. 32861 ! (A N ———— Í ( ongantíð verðið noktað. Hver er í neyð? Og hver er ikki í neyð? Hver hevur gjørt? Og hver hevur ikki gjert? Sjónarmiðið hendan dagin er einsporað og ikki sert ein háðan ímóti av-. gerðini, ið tikin er. At feroyingar hava broti móti ellum hug- sjónum um mannarætt- indi, tað er ikki heilt rætt. Tað er ein stórur spurningur, um ikki grein- skrivarin misbrúkar hesa mannalagnu við sínum at- finningum móti sínum egnu landsmonnum og okkara stýrislag. gjørt seg sekar í stórum X Fråbodan Gongdin vid samråding- kvøld og fyri ikki at unum millum yvirmanna- feløgini og reiðarafelagið hevur víst, at neyðugt er hjá fiskimannafelagnum at fara undir skipan av eini yvirmannadeild, so vit í framtíðini ikki aftur koma í eina steðu við ein- um verkfalli, sum veruliga er vent móti fiskimanna-. felag, og vit hava víst við okkara stigi, at hetta er meint í álvara. | Men nýtt samráðingar-. umfar er ásett at byrja í minka um meguleikarnar hjá pertunum at koma til semju, vilja vit hervið boða frá, at okkara stig at gera sáttmálar fyri yvir- menn verður steðgað, inn- til vit kenna úrslitið av hesum samráðingum og vilja vit heita á fiskimenn um at steðga við at fara avstað inntil nærri boð koma. Feroya Fiskimannafelag So sviku teir landið teir kosnu menn Eg eri 23 ára gamal. Eg havi gingið 9 ár í fólka- skúla. Eg havi síðani ar- beitt í 2 ár. Lærdi so í 4 ár. Eg havi sostatt tænt samfelagnum og vinnu- lívinum í 6 ár av teimum 8 síðani eg gavst í grundskúlanum. Tað eru % av »vaksna« lívi min- um. Tá eg var liðugur at læra var tíverri einki ar- beiði til mín. Samfelagið og vinnulívið hevdu tí- verri húsast so illa, at alt steðgaði upp í einum. »Men hvat«, hugsaði eg, »eg kann ju fara i skula, so fåi eg tidina at ganga og verið vónandi eitt sindur klókari og harvið betur fyri seinni í lívin- um«. So varð gjørt. Eg fór í skúla og verðið lið- ugur í summar. Nakað havi eg lært í skúlanum, tó eg kanska hevði vænt- að meira. Sum sagt verðið eg lið- ugur í summar, men hvat so? Arbeiði er fram- vegis einki av, so skal eg gera nakað, má eg fara aftur í skúla — gerast enn klókari. Men hesa- ferð má eg fara uttan- lands. Uttanlands, — eg meini í Danmark — er kanska ikki so galið. Tú kanst fáa eina íbúð fyri ein rímiligan penga, og fólk, eg havi tosað við, sum kenna viðurskiftini í Danmark, vita at siga mær, at tú — um tú hús- ast við skili — kanst fáa endarnar at rekka sam- an. Tað havi eg ongantíð kunnað í Feroyum. Tá goldið er fyri leigu, ljós og hita eru einans kr. 225,- eftir til mat og klæði, tískil búgvi eg heima hjá mammu og babba — hóast eg eri 23 ára gamal. Men tey skulu eisini liva, og tað er ikki lætt, tá mamma er farin niður í hálva tíð, og babba er uppsagdur til 1. apríl. So er at fara á almannastovuna, men fyrst má eg brúka upp- sparing mína — pening- ur eg havi lagt til síðis til eg einaferð flúgvi úr reiðrinum og skal hava mítt egna — slakar kr. 60.000,-. Men tað rekkur saktans til eitt ár ella bæði tvey, um eg dugi at húsast. Satt at siga leggi eg líka í hvussu steðan er her í Føroyum. Í august månada skifti eg identi- tet — eitt privilegium, sum vit føroyingar sam- bært Edmundi Joensen hava fram um onnur. Eg fari til Danmarkar — vónandi at lesa og læra at húsast. Um eg nakrantíð komi aftur fer tíðin at vísa. Er einki ar- beiði til mín, komi eg ikki aftur. Nú sigur onkur kanska, at eg ikki elski fosturlandið, sum eg átti, men tað haldi eg sjálvur at eg geri. Síggja tit, fosturlandið er í mín- um eygum langt síðani deytt og jarðað. Lands- menn mínir hava stung- ið meg og líkar mínar í ryggin fyri 30 silvur- pengar. Fosturlandið er ikki einans grót og flag, men eisini fólkið har býr. Reisast ikki feroyingar skjótt til verju ímóti siciliansku ávirkanini í Tinganesi og á Vaglin- um, eru Feroyar foknar með alla. Einsamallur ber ikki til, tí stingi eg skjótt halan millum beinini suður í hav. Tað, sum Feroyar og feroysk- ir politikarar ikki kundu geva mær, kann eg kanska fáa í útlegd. Sjúrður við Gellingará ID SRI Danskløntur í Føroyum Utvarp Føroya visti at siga frå kl. 18.30 måna- kvøldid 13. januar 1992, at fedgarnir Atli P. Dam og Jógvan Sundstein skuldu á fíggingarferð til Dana- land og hava samráðingar við Poul Schlúter um pen- siónspening, sum vit danskløntu fáa innsett frå arbeidsgevara okkara — uttan at vit, lenmóttakar- in, veit av nekrum. Hetta siga teir er at búgva í ein- um frælsum landi — hetta er at taka mannarættind- ini frá okkum. Teir skuldu heldur verið fegnir at tað dryppar í kassan, av skatt- inum og er hann heldur ikki av teim minstu. Vit vita jú hvussu landið verður stýrt — teir vilja jú hava peningin heim til Før- oya fyri at figgjarstødan skal síggja hampuligari út — fyri síðan at fara uttan- lands fyri at taka enn sterri lán at gjalda rentur fyri og hetta er/blívur til renturs rentu, lánið minkar ikki við tí stóra. Eg havi sjálvur notið gott av teim tilboðum, sum danska fyritokan bjóðar: tú fært avsláttur uppá ferðir uttanlands, gistingar og um tú skalt hava nýggjan køk, kanst tú fáa lán til kekin við sámuligari rentu. Eg eri væl nøgdur við ta donsku skipanina og tað rokni eg eisini við at hinir 400 eru. Kann ein fáa somu góðu tilboð her í Føroyum? Við tekk fyri upptekuna. Ein stúrin skattgjaldari á Eiði vid løn frá Danalandi! F í 3 3 É]