hósdagur 23. januar 1992síða 2

Ábyrgdarbiaðstjóri: Jan Møller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Eitt dyggiligt varskó LIMAFUNDURIN í Suður- streymoyar Javnaðarfelag tyskvøldid kolldømdi upp- skotið um arbeiðsloysis- trygging í tí líki tað hevur nú. Av teimum 25 fundarluttakar- unum var tað ikki ein tann einasti ein, sum tók undir við uppskotinum. Kortini helt onkur, at tað er rættast at samtykkja uppskotið nú, og seinni royna at beta skipan- ina. TAÐ er spell, at ætlanin at fáa eina arbeiðsloysistrygging skuldi fáa hesa lagnuna. Í mong harrans ár hevur verið talan um eina arbeiðstrygd, men ongantíð er málið komið so nær eini loysn sum nú. Tí er tað spell, at flokkurin, sum alla tíðina hevur verið ímóti eini skipan, eisini skal dik- tera, hvussu skipanin skal vera. SEINNU helvt av sjeytiårun- Jåstinus Eidesgaard um rumbladi Sambandsflokk- urin i andstødu vid uppskoti um eina arbeidsloysistrygg- ing. Men i landsstyrinum vildi Fólkaflokkurin ikki hoyra tal- an um eina slíka. Hetta noyddust Tjóðveldisflokkurin og Javnaðarflokkurin at góð- taka. MEN Sambandsflokkurin kom í landsstýrið og eisini ta tíðina var arbeiðsloysi. Men heldur ikki tá vildi Fólkaflokk- urin ganga við til eina skipan. Hann var enntá ímóti at bóta forsorgarlógina, so heimildin at fáa dagpening í samband við vinnuloysi gjørdist mann- sømiligari. MEN nú hevur Fólkaflokkurin boygt seg fyri veruleikanum, og ásannar, at ein arbeiðs- loysis trygd má fáast á bein- ini. Spurningurin er bara, hvussu hon skal skipast. Lítið er at ivast í, at tey flestu kunnu taka undir við fleiri av megin endamálunum við ætl- anini: at hon ikki skal gerast ein koddi, at tað skal vera ein Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen Utgevari: P/f Sosialurin Uppseting: Píf Sosialurin Prent: P}4 Pressan 1981 trygging, at fakmerk ikki skulu vera, at Føroyar skulu vera ein arbeiðsmarknaður, at øll fáa somu upphædd o.s.fr. Men spurningurin er bara, um skipanin skal verða solidarisk — samhaldsføst — ella ikki. HESUM ivadist fundurin í Suðurstreymoyar Javnaðar- felag ikki í. Bæði fakfelags- umboðini og fundarluttakar- arnir søgdu vid ein munn, at skipanin eigur at vera tvung- in, so øll gjalda í hana. Tíma- lønt sum fastlønt. Vællønt sum minni vællønt. Øll åsann- adu, at verdur henda skipanin samtykt, fara so at siga bara tey, sum eru i vanda fyri at missa arbeidi, at melda seg til skipanina. Í ti sambandi varð eisini spurnartekin sett við, um fíggjarligt grundarlag verður undir skipanini. SOMULEIÐIS hildu tey flestu, at tað almenna eigur at luttaka í rakstrinum við ár- ligari játtan, eins og tað al- menna eigur at fyrisita skip- Bústaður: Telefon: Postadressa: Postsmoge 76 110 Tórshavn 14720 Argjavegur 26 Argir 11820 Telefax: anina. Formaður Havnar Ar- beiðsmannafelags vísti á fleiri lýti og at mismunur verður gjørdur millum ymsar bólkar. Hann bart út segði, at uppskotna skipanin verður asosial, og er ikki í samljóði við javnaðarhugsjónina. Eis- ini formaðurin í Postfelag- num og formaðurin i Føroya Arbeiðarafelag hildu, at skip- anin eigur at verða tvungin og at tað almenna eigur at lut- taka. EIN av teimum fáu fyrimun- unum, sum nevndir vórðu, var uppskotið um arbeiðs- loysistrygging til fólk í fiskitil- virkingini. Tað er eisini ein stórur bati, sum javnaðarfólk kunnu fegnast um. Men kunnu vit sanna orðatakið: »Allur bati bøtir«? Ikki eftir fundinum í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag at dóma. Fundurin var eitt greitt var- skó til Javnaðarflokkin í landsstýri og á løgtingi um ikki at fremja uppskotið um í tí líki, arbeiðsloysistrygging sum tað nú hevur! Samhaldsfastur ella hvat? Tað er meira enn legið, nógv mál verða við- gjørd í fjølmidlunum, eitt nú tann ætlaða skipanin fyri arbeiðsleys. Bæði Út- varp Feroya og Sjónvarp- sum ið hava nú í langa tíð um rett og álvarsmál, tað eru eisini onnur álvarsmál, sum verða vidgjørd á løgnan hátt, men lat meg í hesum føri halda meg til hetta málið, „arbeiðsloysis- trygging“. Hetta er eitt mál, sum landsstýrismaðurin í al- mannamálum hevur gjert nógv burturúr, og eitt mál, sum hann vil hava samtykt her og nú. Og alt gott at siga um tað, at ein landsstýrismaður ger nak- að og syrgir ella roynir at syrgja fyri, at málini verða skjótt avgreidd. Men eitt tykist vera aftur- vendandi: bæði hesin landsstýrismaður og hinir við gloyma, at tað verða vidgjørt hetta ikki teir, sum skulu av- greiða málini, tað er og verður framvegis Løg- tingið, sum hevur tað síðsta orðið. Tað, sum Hilmar Kass, fyrrv. log- tingsmaður, skal hava sagt er framvegis gald- „Landsstýrið og andi: E manning tess, tey eru at rokna sum húskallar hjá Foroya Legtingi<. Og hetta eru sannleiksorð. Málið um arbeiðsloysis- stuðul, sum í sjálvum sær er eitt gott mál, hevur fingið nógva umreðu. Tað hava verið nógvar send- ingar og nú um dagarnar var panelfundur um hetta mål í Utvarpinum. Her hava so ymisk umbod fe at gera sindkgjidmerkingar og sin- ar atfinningar. Í útvarps- sendingini kom so fram, at formadur starvsmanna- felagsins, Hartvig Hanse, hevdi bert vid vid sum eygleidari, hann hevdi ikki havt felagsins studul at taka nakra stødu til tad, sum er avgreitt. Øssur Winthereig ferdi hetta fram, ein legin steða at vera í, at vera við til at gera eina so álvarsliga broyting innan arbeiðara- ekið til rættis, umbod- andi, ella rættari sagt, halda seg umboða eitt av teimum størru fakfeløgun- um, og so verða settur til viks, og tad at nevndin og landsstýrismaðurin so fær at vita, at starvsmannafe- lagsins umboð, sum hevur verið við, bert var eygleið- ari. Hetta tykist mær meira enn legið. Eisini er tað fyri mær eitt sindur ørkyml- andi at fáa at vita, at tá Ingeborg Winther og Oddfriur Gregersen eru samd, so er alt i lagi. Og tad er alt avgerandi, at Tommy Petersen og Petur A. Lamhauge halda, at hetta er tann loysnin, sum kemur at verða tað, sum bjargar okkara arbeiðs- leysu. Og ikki at gloyma, at landsstýrismaðurin í al- mannamálum fær loyvi at føra seg fram, sum um hann við hesum fer at loysa allar trupulleikar. Tað ljóðar so einfalt, at tú skalt bert melda teg til eina trygging, so fært tú arbeiðsleiðisstuðul, er tað nú so einfalt? Vit kenna steðuna hjá teimum, sum hava gjørt álitið og sum hava havt meguleikan at gera sínar viðmerkingar, men hvat siga teir persónar, sum illa nokk kenna innihaldið í hesum, teir persónar, sum skulu taka stødu til hetta álvarsmál, teir eru ikki eftirspurdir, teir hava ikki verið vid í nøkrum paneli. Teir hava heldur ikki verið umboðaðir í tí nevnd, sum tað álitið, tykkjast. Hverki sjónvarpið ella útvarpið hava gjørt sær tann ómak at taka nakað umboð, hverki frá meiri- luta ella minniluta á Fer- oya Løgtingi við í send- ingar teirra. Tað eru hóast alt tey fólkavaldu umboð- ini á Legtingi, sum skulu avgreiða hetta mál. Og sjálvt um hetta álv- arsmál er nærum togt úr hverjari lykkju, so er hetta gjørt uttan at tey, sum steðu skulu taka á Legtingi til málið, tey hav ikki verið við til nakað av hesum, sum er farið fram. Tað eru teir sokallaðu statistarnir, sum hava spælt hevuðsleikin. Alt gott at siga um tað at arbeiðarafelogini og ar- beiðsgevararnir eru samd, men tað verða ikki tey, sum skulu seta skjetil á, og við at tey, sum steðuna skulu taka eru hildin utt- anfyri, so vil tað taka langa tíð, áðrenn hetta mál fær eina endaliga av- gerð. Sjálvandi skulu vit hevur gjørt sum skal sam- eina hava trygging, arbeiðsloysis- men hon loysir ikki arbeiðsloysið. Eftir míni metan ber illa til at byggja eina slíka skipan upp, nú vit hava so stórt arbeidsloysi, sum vit hava, vit skulu fáa ar- Bingotølini: Sverre Midjord, tingmadur skrivar: beidsvidurskiftini i rætt- lag, áðrenn vit fara i gongd við tryggingina, tí av yvirskotsarbeiðinum skulu vit byggja arbeiðs- loysistryggingina upp. Framhald å sidu 9 12 |54