fríggjadagur 31. januar 1992síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Góð undirtøka
SÍÐANI Tíðindablaðið Sosial-
urin økti útgávuna úr trimum
upp í fimm blød um vikuna,
hava vit so við og við roynt at
gera blaðið meira fjølbroytt
og viðkomandi. M.a. hava vit
fingið nýggjar teigar so sum
„Skriva til Marner«, >Lýsing-
artorgiå« og nú eisini »År-
beidsåvising«.
TAD visir seg, at lesarin er
sera fegin um hesi nyggju til-
tøk okkara, og ti fara tey
helst at verda fastir teigar i
blaðnum í framtidini. Tad vis-
ir seg, at »Lysingartorgiå« er
sera vælumtokt. Hvønn dag
fáa vit hópin av brøvum frá
lesarum, sum antin vilja
sleppa av við onkran lut ella
ere, + RS
men visir tad seg, at undirtøk-
an fer at vaksa alsamt, so
kann henda, at Lysingartorg-
id verdur fastur tåttur i hvørj-
um Sosiali.
NYGGJASTA tiltak okkara,
Arbeidsåvisingin, fekk størri
undirtøku, enn vit høvdu
roknad vid frammanundan.
Hetta visir bert, hvussu torfør
stødan å arbeidsmarknadin-
um er í dag. Fólk — serliga
ung, sum als einki vita sær til
at taka og tískil ganga uttan
arbeiði — royna eydnuna í Ar-
beiðsávísingini. Um hetta
gevur nakað úrslit vita vit av
góðum grundum ikki, tí hetta
tiltakið er so nýtt. Men vón
okkara er sjálvandi, at blaðið
við hesum teigi — eins væl og
við Lýsingartorginum — kann
Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith
Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen
fåa onkran til keyps. Enn er
hesin
triggjar
teigurin
ferdir
— — „nn
- FO
søsigale SØ
| Le $
Í Í RN &x>
Afturhald/framfýsni
Dimma hevur fingið ilt av,
at vit á hesum stað hava
brúkt orðið afturhald um
bæði sambandsflokk og
málangið hjá hesum
flokki. Blaðið skrivar í
oddagrein í gjár m.a.:
"Víst hevur Javnaðar-
blaðið grein í, at tá ið tað
ræður um samanhaldið
við Danmark, so er sam-
bandsflokkurin
afturhaldsflokkur, men
hetta slagið av afturhaldi
er í veruleikanum mest at
kalla framfýsni, tá ið
ræður um enn verandi
samhald við Danmark."
Blaðið sigur víðari, at
afturhaldið i Føroyum er
umboðað av teimum flok-
kum, sum dúvað hava upp
á at sleppa Føroyum stig
fyri stig úr samgonguni
við Danmark. Og blaðið
heldur fram:
"Enn hevur ikki eydn-
ast at kvetta hetta
samband heilt, tí enn er so
vorðið í landi okkara, at
tann danski árligi
studningurin til Føroyar,
nær um 1 milliard, er at
kalla einasta fasta
tryggingin av figgj-
artilgongd Føroya, meðan
okkara egna súrvunna
rakstrar-innløga minkar í
hverjum."
blaðnum
um vikuna,
At teir tora: at kalla
sambandsafturhald fyri
framfýsni og so leggja
aðrar undir orðblindni.
Nei, einki hevur sam-
bandspolitikkur nakað við
framfýsni at gera. Nú land
okkara er í svárari kreppu
halda sambandsmenn
sjálvandi, at hetta er eitt
gott høvi at venda øllum á
høvdid og billa fólki inn,
at tað afturhald, sum sam-
bandið stendur fyri, í
veruleikanum er fram-
fýsni. Ongantíð ella sjáld-
an hevur hetta orð merkt
orð ella gerðir sambands-
floksins.
Tað er rætt, at stuðulin
úr Danmark kemur okkum
væl við, men uppgáva
okkara, um vit veruliga
vilja kallað okkum sjálv-
bjargið fólk, kann ikki
vera at hava til stavnhald,
at vit til allar tíðir skulu
liva av hesum studuli. Ok-
kara málsetningur má vera
so við og við at kunna at
standa á egnum beinum.
Hetta kostar, tað vita vit.
Og í slíkum ringum tíðum
sum nú vil ferðin móti
stórri sjálvbjargni sjålv-
andi eisini verða sett nið-
At vit í mongum lutum
hava borið okkum skeivt
at í royndunum at standa á
rætta lesarunum eina hjálp-
andi hond.
SØ MS
egnum beinum eigur ikki
at leggja varandi fordingar
í vegin fyri at vit eisini í
framtíðini varðveita hetta
stavnhald. Mangt kundi
helst verið gðrvísi, men
tað er so farið. Tað er tó
púra greitt, at politikkur
sambandsmanna um, at vit
ongantíð skulu gera nakrar
sum helst broytingar í
viðurskiftum okkara við
Danmark, er skeivur.
Hugsið tykkum hvussu
tað hevði sæð út í
Føroyum í dag, um
sambandsmenn
einsamallir høvdu rátt fyri
borgum! Og tá eiga tt ikki
at gloyma, at tá tosað
verður um sjálvbjargni og
tjóðskap, so er ikki bara
talan um pengar. Tað eru
eisini onnur virði í okkara
lítla samfelag. Takið bara
málið. Hvussu hevði verið
stætt við tí og við ødrum
tjóðskapar- og mentanar-
ligum viðurskiftum hevði
sambandshugsjónin:
AFTURHALD
rátt fyri borgum!!!.
Tað kann sjálvandi
síggja skilagott út, tá sam-
bandsmenn við at brúka
nåverandi búskaparkreppu
sum agn, geva teimum
meira tjóðskaparsinnaðu
flokkunum skyldina fyri
verandi stóðu. Og harvið
TAÐ besta hevði sjálvandi
verið, um tað var óneyðugt
við tílíkari Arbeiðsávísing.
Men veruleikin í dag er tíverri
ein annar. Arbeiðsloysið
gerst alt meira ein partur av
gerandisdegnum hjá fleiri og
fleiri føroyingum. Ein spyr,
hvat hetta skal enda við. Po-
litikararnir siga, at vit eru
komin á botn, og nú fer at
ganga framá, meðan búskap-
arfrødingar vilja vera við, at
so er ikki. Uppaftur verri tíðir
standa fyri stavn, siga teir.
Teir mæla eisini frá at seta í
verk arbeiðsskapandi tiltøk
so sum stór anleggsarbeiði, tí
hesi bara tyngja búskapin.
VÓNANDI kunnu vit sum
blað eitt nú við okkara
mongu teigum, tíðindum og
tilfari annars — fimm ferðir
um vikuna — vera til hjálp og
nyttu hjá fólki bæði so og so.
vilja prógva, at alt heyði
verið ødrvisi, høvdu vit
USA
verið eitt danskt amt Bretland
framvegis og danir fram-
haldandi rindaður og um-
sótu nærum alt í hesum
landi. Men so lættur er
borgarin nú heldur ikki at
lumpa. Hann trýr, at tað
fer at blíva liviligt aftur í
landinum. Alt skal hava
sína tíð.
Men at kalla tað
framfýsni: hetta at ein vil
kasta seg í føvningin á
fyrst dónum og nú eisini
Felagsmarknaðinum fyri
at kunna lívbjarga sær, tað
er toppmált. Men sam-
bandinum og blaði tess
líkt. Heldur stinga halan
millum beinini - ofra alt,
sum vunnið er á sjálv-
bjargnisleið og gerast eitt
gamalt og gott danskt amt
aftur.
Men hvor veit, kanska
sambandsmenn fara at fáa
rætt í onkrum av sínum
spádómum ella "ynskj-
um”: at tíðirnar her á landi
fara at versna so mikið
nógv, at tað verður neyð-
ugt hjá okkara politikarum
fyrr ella seinni at leita til
Danmarkar at biðja um
hjálp.av onkrum slag.
Svøriki
Noreg
Frakland
Belgia
Sveits
Holland
Italia
Finnland
Ísland
Spania
Portugal
Kanada
Japan
Irland
Útgevari: P/f Sosialurin Bústaður:
Uppseting: P/t Sosialurin
Prent: P/F Pressan 1981 Telefon:
V-Tyskland
Eysturriki
Grikkaland Drakmur
Bingotølini:
Postadressa: Postsmoge 76
Argjavegur 26
Argir 110 Térshavn
11820 Telefax: 14720
Vit halda, at føroyski lesarin
hevur krav uppå at fåa eitt
tidindablad helst hvønn dag.
Og hetta tilbod geva vit hon-
um — næstan. Men umframt
vanliga lesitilfarið, so bjóða
vit sum áður sagt eisini lesar-
unum umrøddu tænastur. Og
tað sær ikki mætari út enn, at
fólk hava tikið væl undir við
teimum og brúka tær. Vit
skulu ikki her og nú avdúka,
hverjar aðrar tænastur og til-
tók, vit annars hava í hyggju
at seta í verk á blaðnum, men
okkurt er longu í umbúnað,
so vónandi kann eisini tað
gera Sosialin til eitt enn meira
lesiverdugt blað hjá enn fleiri
føroyingum.
VALUTAKURSIR
Ultimo
síðsta mán.
591,35
1106,53
389,56
106,61
98,94
114,05
18,910
436,49
345,72
0,5143
143,06
10,63
55,344
6,113
4,402
511,55
4,7335
1034,80
3,371
30.1.
Dollari .. 621,65
Pund ... 1115,24
Markur . 387,66
Króna .. 98,83
Frankur . 113,79
Frankur . 18,822
Frankur . 435,48
Gyllin ... 344,25
0,5162
14222
10,70
55,096
6,162
4,502
52875
. 4,9430
„1033,37
3,355
Skillingur
Pesetas .
Escudos
Dollari ..
Yen ...
Pund ..
Kelda: Føroya Sparikassi
1151