Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-01-31, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 31. januar 1992síða 2

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Góð undirtøka SÍÐANI Tíðindablaðið Sosial- urin økti útgávuna úr trimum upp í fimm blød um vikuna, hava vit so við og við roynt at gera blaðið meira fjølbroytt og viðkomandi. M.a. hava vit fingið nýggjar teigar so sum „Skriva til Marner«, >Lýsing- artorgiå« og nú eisini »År- beidsåvising«. TAD visir seg, at lesarin er sera fegin um hesi nyggju til- tøk okkara, og ti fara tey helst at verda fastir teigar i blaðnum í framtidini. Tad vis- ir seg, at »Lysingartorgiå« er sera vælumtokt. Hvønn dag fáa vit hópin av brøvum frá lesarum, sum antin vilja sleppa av við onkran lut ella ere, + RS men visir tad seg, at undirtøk- an fer at vaksa alsamt, so kann henda, at Lysingartorg- id verdur fastur tåttur i hvørj- um Sosiali. NYGGJASTA tiltak okkara, Arbeidsåvisingin, fekk størri undirtøku, enn vit høvdu roknad vid frammanundan. Hetta visir bert, hvussu torfør stødan å arbeidsmarknadin- um er í dag. Fólk — serliga ung, sum als einki vita sær til at taka og tískil ganga uttan arbeiði — royna eydnuna í Ar- beiðsávísingini. Um hetta gevur nakað úrslit vita vit av góðum grundum ikki, tí hetta tiltakið er so nýtt. Men vón okkara er sjálvandi, at blaðið við hesum teigi — eins væl og við Lýsingartorginum — kann Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen fåa onkran til keyps. Enn er hesin triggjar teigurin ferdir — — „nn - FO søsigale SØ | Le $ Í Í RN &x> Afturhald/framfýsni Dimma hevur fingið ilt av, at vit á hesum stað hava brúkt orðið afturhald um bæði sambandsflokk og málangið hjá hesum flokki. Blaðið skrivar í oddagrein í gjár m.a.: "Víst hevur Javnaðar- blaðið grein í, at tá ið tað ræður um samanhaldið við Danmark, so er sam- bandsflokkurin afturhaldsflokkur, men hetta slagið av afturhaldi er í veruleikanum mest at kalla framfýsni, tá ið ræður um enn verandi samhald við Danmark." Blaðið sigur víðari, at afturhaldið i Føroyum er umboðað av teimum flok- kum, sum dúvað hava upp á at sleppa Føroyum stig fyri stig úr samgonguni við Danmark. Og blaðið heldur fram: "Enn hevur ikki eydn- ast at kvetta hetta samband heilt, tí enn er so vorðið í landi okkara, at tann danski árligi studningurin til Føroyar, nær um 1 milliard, er at kalla einasta fasta tryggingin av figgj- artilgongd Føroya, meðan okkara egna súrvunna rakstrar-innløga minkar í hverjum." blaðnum um vikuna, At teir tora: at kalla sambandsafturhald fyri framfýsni og so leggja aðrar undir orðblindni. Nei, einki hevur sam- bandspolitikkur nakað við framfýsni at gera. Nú land okkara er í svárari kreppu halda sambandsmenn sjálvandi, at hetta er eitt gott høvi at venda øllum á høvdid og billa fólki inn, at tað afturhald, sum sam- bandið stendur fyri, í veruleikanum er fram- fýsni. Ongantíð ella sjáld- an hevur hetta orð merkt orð ella gerðir sambands- floksins. Tað er rætt, at stuðulin úr Danmark kemur okkum væl við, men uppgáva okkara, um vit veruliga vilja kallað okkum sjálv- bjargið fólk, kann ikki vera at hava til stavnhald, at vit til allar tíðir skulu liva av hesum studuli. Ok- kara málsetningur má vera so við og við at kunna at standa á egnum beinum. Hetta kostar, tað vita vit. Og í slíkum ringum tíðum sum nú vil ferðin móti stórri sjálvbjargni sjålv- andi eisini verða sett nið- At vit í mongum lutum hava borið okkum skeivt at í royndunum at standa á rætta lesarunum eina hjálp- andi hond. SØ MS egnum beinum eigur ikki at leggja varandi fordingar í vegin fyri at vit eisini í framtíðini varðveita hetta stavnhald. Mangt kundi helst verið gðrvísi, men tað er so farið. Tað er tó púra greitt, at politikkur sambandsmanna um, at vit ongantíð skulu gera nakrar sum helst broytingar í viðurskiftum okkara við Danmark, er skeivur. Hugsið tykkum hvussu tað hevði sæð út í Føroyum í dag, um sambandsmenn einsamallir høvdu rátt fyri borgum! Og tá eiga tt ikki at gloyma, at tá tosað verður um sjálvbjargni og tjóðskap, so er ikki bara talan um pengar. Tað eru eisini onnur virði í okkara lítla samfelag. Takið bara málið. Hvussu hevði verið stætt við tí og við ødrum tjóðskapar- og mentanar- ligum viðurskiftum hevði sambandshugsjónin: AFTURHALD rátt fyri borgum!!!. Tað kann sjálvandi síggja skilagott út, tá sam- bandsmenn við at brúka nåverandi búskaparkreppu sum agn, geva teimum meira tjóðskaparsinnaðu flokkunum skyldina fyri verandi stóðu. Og harvið TAÐ besta hevði sjálvandi verið, um tað var óneyðugt við tílíkari Arbeiðsávísing. Men veruleikin í dag er tíverri ein annar. Arbeiðsloysið gerst alt meira ein partur av gerandisdegnum hjá fleiri og fleiri føroyingum. Ein spyr, hvat hetta skal enda við. Po- litikararnir siga, at vit eru komin á botn, og nú fer at ganga framá, meðan búskap- arfrødingar vilja vera við, at so er ikki. Uppaftur verri tíðir standa fyri stavn, siga teir. Teir mæla eisini frá at seta í verk arbeiðsskapandi tiltøk so sum stór anleggsarbeiði, tí hesi bara tyngja búskapin. VÓNANDI kunnu vit sum blað eitt nú við okkara mongu teigum, tíðindum og tilfari annars — fimm ferðir um vikuna — vera til hjálp og nyttu hjá fólki bæði so og so. vilja prógva, at alt heyði verið ødrvisi, høvdu vit USA verið eitt danskt amt Bretland framvegis og danir fram- haldandi rindaður og um- sótu nærum alt í hesum landi. Men so lættur er borgarin nú heldur ikki at lumpa. Hann trýr, at tað fer at blíva liviligt aftur í landinum. Alt skal hava sína tíð. Men at kalla tað framfýsni: hetta at ein vil kasta seg í føvningin á fyrst dónum og nú eisini Felagsmarknaðinum fyri at kunna lívbjarga sær, tað er toppmált. Men sam- bandinum og blaði tess líkt. Heldur stinga halan millum beinini - ofra alt, sum vunnið er á sjálv- bjargnisleið og gerast eitt gamalt og gott danskt amt aftur. Men hvor veit, kanska sambandsmenn fara at fáa rætt í onkrum av sínum spádómum ella "ynskj- um”: at tíðirnar her á landi fara at versna so mikið nógv, at tað verður neyð- ugt hjá okkara politikarum fyrr ella seinni at leita til Danmarkar at biðja um hjálp.av onkrum slag. Svøriki Noreg Frakland Belgia Sveits Holland Italia Finnland Ísland Spania Portugal Kanada Japan Irland Útgevari: P/f Sosialurin Bústaður: Uppseting: P/t Sosialurin Prent: P/F Pressan 1981 Telefon: V-Tyskland Eysturriki Grikkaland Drakmur Bingotølini: Postadressa: Postsmoge 76 Argjavegur 26 Argir 110 Térshavn 11820 Telefax: 14720 Vit halda, at føroyski lesarin hevur krav uppå at fåa eitt tidindablad helst hvønn dag. Og hetta tilbod geva vit hon- um — næstan. Men umframt vanliga lesitilfarið, so bjóða vit sum áður sagt eisini lesar- unum umrøddu tænastur. Og tað sær ikki mætari út enn, at fólk hava tikið væl undir við teimum og brúka tær. Vit skulu ikki her og nú avdúka, hverjar aðrar tænastur og til- tók, vit annars hava í hyggju at seta í verk á blaðnum, men okkurt er longu í umbúnað, so vónandi kann eisini tað gera Sosialin til eitt enn meira lesiverdugt blað hjá enn fleiri føroyingum. VALUTAKURSIR Ultimo síðsta mán. 591,35 1106,53 389,56 106,61 98,94 114,05 18,910 436,49 345,72 0,5143 143,06 10,63 55,344 6,113 4,402 511,55 4,7335 1034,80 3,371 30.1. Dollari .. 621,65 Pund ... 1115,24 Markur . 387,66 Króna .. 98,83 Frankur . 113,79 Frankur . 18,822 Frankur . 435,48 Gyllin ... 344,25 0,5162 14222 10,70 55,096 6,162 4,502 52875 . 4,9430 „1033,37 3,355 Skillingur Pesetas . Escudos Dollari .. Yen ... Pund .. Kelda: Føroya Sparikassi 1151