leygardagur 15. februar 1992síða 4

Síða 4 tíðindablaðið Nøgdir við árið í fjór á Lynfrost í Runavík: Arbeiði til eini 120 fólk Tað mundu vera fá av før- oysku flakavirkjunum, ið høvdu serliga framgongd í farna árinum — bæði tá tal- an er um råvørunøgd og fíggjarligt úrslit. „Hetta farna árið fingu vit nøkur heilt fá tons færri av råvøru enn árið fyri, men hóast tað, so haldi eg, at vit kunnu ikki annað enn vera nøgdir við tað, árið samanlagt gav av sigur stjórin á í Runavík Kannuberg nirost LOK I Sær,« I vnfr Lynirost Jens 1991 til- 7 ROU men so i seinnu helvt fóru prisimir hinvegin aftur,« sigur Jens Kannuberg. >Í fyrra hålvårinum var talan um prishækkingar uppå eini 30-40 prosent, men so endadi tad vid, at prisurin kom nidur aftur, so hann nú er umleið tað sama, sum áðrenn hækkingina.< Stjórin á Lynfrost vísir á, at ein av trupulleikunum var, at vøran ikki eins væl læt seg selja og hon hevði gjørt frammanundan, tí at keypararnir vid tí øgiliga høga prísinum valdu at mót ødrum verum og ødrum markn vend > enda sær hækkingun m, og skal nu eitt stórt arbeiði gerast fyri at vinna hann aftur,« sigur Jens Kannuberg. >Men tað er í øllum førum neyðugt, at okkurt hendir, tí uttan in marknað klára vit okk- um sjálvsagt ikki Klára skyldurnar Men hóast hesi vidur- Nr. 32 — 15. februar 1992 skifti, og tað at møguleikin fyri einum réttum rokárið reyk, tå prísirnir fullu aftur, hevur Lynfrost havt eitt so mikið gott ár, at virkið bæði hevur klárað skyldur sínar at rindað rentur og av- dróg. Við tí fiskinum, ið er komin upp á land, hevur gjøgnumgangandi verið arbeiði til eini 120 fólk. Sum sagt vóru tað ser- liga tey trý trolarapgrini — Jaspis og Ametyst, Sardis og Topas, Smaragd og Vónin — ið løgdu nógvan fisk upp saman við Kúr- berg, men hinvegin hevur ikki gingist so væl við út- róðrinum. »Tiverri er útróðrarpart- urin ikki so stórur nú, sum hann var fyri einum tveimum árum síðani, tá rættiliga væl lá fyri,< sigur Jens Kannuberg. >Men hóast tað, so kunnu vit sum heilt ikki gremja okk- um, verður samanborið við kanska onnur virki. Ein hevur so ofta hug at halda, at alt kundi verið betri, men vit kunnu samanum- tikið bara vera nøgdir.« Higartil í ár hevur ikki verið tað stóra fiskaríið, Signabófilmurin hevur bert lýti Er ov skjótt liðugur...! Tað er ikki eiti á ummæli filmurin um Jógvan Jo- hansen á Signabø fær, hóast fyrsta almenna frum- sýningin ikki hevur verið enn. Jignabo. Filmurin visir [ØL IKKI HVA Sum al klokkutrælir í stórbýum Ein góð áminning Filmurin var herfyri vístur fyri innboðnum í Grand í Keypmannahavn. Sambært Inge Nielsen í blaðnum Arbejderen er bert eitt minus við filminum: >Den er forbi, længe inden man fár set sig mæt pá dette stykke hverdagsliv<. Hinvegin koma mynd- irnar, heldur ummælarin, ram fyri hyggjaran aftur, I fer til I tå hanr andils og kannar síðsta" søludag á einum liðnum døgverda, ið kann tveitast í ovnin og gerast í eini skjótari vend, Imurin stendur sum ein indsøgn til >hverdagens Stress og ja ' Góða undirtøku í Seta tid av til man við børn VC iivet um filmen, 10 rusende velfor- , tå hann varð í Keypmannahavn. ówh eftir at flotin fyrst hevði legudagar og síðani lá fyri verkbann. Jens Kannuberg sigur við Sosialin, at teir høvdu væntað, at nú fór at vera nakað av fiski at fáa, men higartil hava so teir góðu roktúrarnir ikki gjørt vart við seg. hj. Flakavirkið Lynfrost í Runavík heyði í fjør eitt so frægt ár, at virk- ið greiddi sínar skyldur — at rinda rentur og avdrøg. Mynd: Kalmar Fylkingin ímóti EF farin til verka Teknar limir — og savnar pening fyri at kunna virka Fylkingin ímóti EF ger í hesum døgum eina roynd at fáa fólk at tekna seg sum limir; fylkingin hevur ' lýsingar í flestu bløðum. b