týsdagur 18. februar 1992síða 11

Ek —TÆ—— Nr. 33 — 18. februar 1992 VB við í toppinum Skála-VB, 1. deild kvinnur, 14-15 (6-7) Skála: Sóley Mikkelsen 10, Paula B. Jacobsen 2, Palma Petersen 1, Katrin Petersen 1 VB: Sólrun Krosslå 4, Mar- greth Augustinussen 3, Krist- ina Holm 2, Amleyd Krosslá 2, Teresa Jensen 2, Eydis Kjærbo 1, Jona Dahl 1 Åvaringar: Skåla 3, VB 2 Utvisingar: VB 3 Dómarar: Dia Midjord og Sophus D. Christiansen VB er nú av álvara komið við í toppin í landskapp- ingini. At hetta er av rgtt- um —- bæði væl og virðiliga — vísa tvey av trimum teimum síðstu úr- slitunum hjá vágskvinn- um. Bæði Neisun og Skála hava verið við undirlutan móti VB, ið nú saman við Skála er á odda við fimm stigum, meðan Kyndil — við einum dysti minni — er á triðja plássi við fýra stigum, meðan Neistin somuleiðis hevur fýra stig. Sostatt er púra opið ov- ast í bestu kvinnudeildini. Sunnudagin tók VB sum nevnt stig frá Skála við at vinna 15-14, eftir at hava verið á odda 7-6 í hálv- leikinum. Agressivari spæl Frá byrjan legði VB eitt munandi agressivari spæl fyri dagin, og fyrsta kort- erið var talan um reinan .VB-dominans. Fyrstu 16 minuttirnar hevði bólturin seks ferðir verið í Skála- netinum, meðan hann bert tvær ferðir hevði spílað VB-meskarnar út. Men so vaknaðu Skála- kvinnurnar — skal stórt sæð lesast: Sóley Mikkel- sen — og í restini av fyrra hálvleiki fekk VB bert tað eina málið, meðan Skála fekk fýra, og tí nøkunlunda slætt borð at byrja seinna hálvleik við. Tó vísti tað seg, at meira futtur var í gestunum úr Vági, og tískil kundi ikki henda annað, enn at VB enn meira setti seg á dystin og fekk hildið Skála frá sær, til eitt korter var eftir. Tá var VB á odda 12-9. Men so gjørdi Sóley try mål å rad, og harvid var javnleikur og stórur spenningur - bæði á vøllinum og millum áskoðararnar. So komu nervarnar... Nervar komu uppí hjá báðum pørtum, og nærum eitt ótal av uppløgdum kjansum fóru fyri skjeyti hjá báðum pørtum hesa síðstu løtuna, men kortini gjørdist tað VB, ið dugdi betur at halda høvdid kalt, og eftir at liðini fylgdust leingi við støduni 12-12 og 13-13, varð tað Teresa Jensen, ið við tveimum spískum málum frá vonginum avgjørdi dystin, ådrenn Skåla fekk eitt mål at troysta seg vid i sidsta minutti, tå kortini ikki bar til at heinta meira inn. At sigurin til VB var fult uppiborin, kann einki setast inná VB- kvinnurnar vistu serliga sina styrki í eini verju, ið fekk hildið øllum Skála- liðnum, uttan Sóley Mikkelsen, ið hóast hon sjálv skjeyt ikki færri enn tíggju mál, mátti smyrja seg við tann beiska lut at vera á tapandi liðnum. Hinar livdu ikki upp til kollektiva innsatsin móti Kyndli sidsta vikuskiftid, og tá måtstøduverjan er sett saman av kontantum vågskvinnum, er einki hjå slíkum at gera. VB við í toppinum VB tykist nú av álvara hava hug at blanda seg í Mynd: Hilmar Jan toppinum, og við at hava vunnið á hinum báðum toppkandidatunum, mugu VB-kvinnurnar sigast at hava sterk kort á hondini, hóast kappingin í enda- spælinum enn ikki er meira enn gott og væl byrjað. I øllum fórum skal einki av hinum liðunum rokna við at fáa nakað forerandi frá VB, tá tað nærkast end- anum. Tað, sum vinnast skal, mugi liðini sjálv syrgja fyri, uttan hjálp utt- anífrá. Og tað er eisini tann einfalda uppskriftin upp á eina spennandi kapping. hj. Síða 11 einki Likasæla 0 itrottur StiF-Stjørnan, 1. deild menn, 29-24 (15-12) StIF: John Petersen 7, Poli Hansen 6, Agnar Højgaard 5, Arthur Jo hansen 4, Magni Thomsen 3, Pauli Poulsen 3, Tummas Johansen 1 Stjørnan: Egil Johansen 10, Kurt Mørkøre 4, Car sten Andersen 3, Eli Poul sen 3, Allan Mørkøre 2, Eydbjøm Høgnesen 1 Elimar Ósá 1 Avaringar: SUF 2, Stjørnan 2 Utvisingar: SÚF 3 (+ eima burturvising Stjørnan 3 Dómarar: Dia Midjord og Sophus D Christiansen Tað, sum mest av gll- um merku mansdystin á Skála seinnaparun sunnudagin í niðurflyt- ingarbólkinum millum StíF og Stjørnuna, var líkasæla. Spælararnir vóru likasælir, áskoðar- arnir vóru líkasælir — ja, enntá dómararnir vóru eisini líkasælir... Sjálvt tá Poli Hansen hjá SUF móti endanum á dystinum fekk reyða kortið fyri at umrøda dómaran í práti við egnan venjara, gjørdist hann ikki illur, so tå skilir ein og hver, at líkasæla og einki annað var forteknið fyri dyst- in. Talan var tó um ein frálíkan dyst, ið kanska júst orsakað av, at einki stóð upp á spæl, kundi gerast leysur av nerv- um, og ti skortaði ikki við lekrum detaljum, ið serliga strandingar vóru Oførir at vísa. Sjålvt tær mest kryptisku avlev- eringarnar eydnadust, so tað var ein frøi at hava fyri eygunum. StiF førdi ann Tað vóru stranding- ar, ið førdu ann, og vóru teir eisini alla tíð- ina frammanfyri, so stórt sæð kundi lítil og eingin ivi vera um, hver fór at vinna, sum tíðin leið. Spell, at ikki hondbóltssambandið í stórri mun hevur ómakað sær at lauð deildina vera full- mannaða, so okkurt eis- ini var hjá liðunum í nidara bólkinum at spæla um. Var vandi fyri, at nidasta liðið fór niður í 2. deild, gjørdist eisini spennandi kapp- ing millum hesi liðini, og ikki sum nú: Dystir uttan spenning og við hálvhjartaðum spælar- um Men aftur til dystin. Hóast SUIF stórt sæð stóð seg betur og ann- ars tykist hava mun- andi meira seriøst støði at standa á enn Stjønan var ikki so stórur mun- ur á liðunum. Munurin kann best lýsast við at taka ein hin besta spæl- aran í hesum dystinum fram — StlF-málverjan Jørgin Gudmundsson, ið tók bæði eitt og ann- að. Hann hevði avgjørt ein av sínum allarbestu døgum, og gjørdi so avgjørt sítt til, at Stjórnan varð sløkt. Saltvatnsinn- spræning tiltrongd Men samanumtikið má ein tíverri bert sannað, at ein nærum má takka hesum liðunum í niðara bólki fyri, at tey tíma at spæla dystimar, ið hvor hevur minni at siga enn annar. Nógv verður tosað um, at føroyski hond- bólturin nå treingir til eina saltvatnsinn- spræning, og hana kann so hondbóltssambandið hóskandi geva við at syrgja fyri fullmannað- um deildum komandi kappingarár. Tað er í llum fórum stórri gularót enn ein at kalla avbjóðingarleys hondbóltsferð til Grøn- lands við landsliðnum. hj. ed