leygardagur 22. februar 1992síða 7

CET | Nr. 37 — 22. februar 1992 Síða 7 | Trívast í Íslandi - Bindiklubban vildu vit ikki verið fyriuttan, siga nakrar ungar føroyskar konur, sum allar búgva á Reykjavikar-leidini Tað er hóskvgld, og vit eru staddar heima hjá Guðrið Nattestad, sum býr í Kópa- vági í Íslandi, beint uttan- fyri Reykjavík. Hetta kveldið koma hennara føroysku vinkonur at vitja, og hon hevur eitt og annað gott at bjóða. Viteru tíggju hetta kvøld- ið. Sonurin er farin til songar, og maðurin er úti hjá skyldfólki. Tí hetta kvøldid eiga føroysku kon- urnar fyri seg sjålvar. Tær eru niggju-tiggju, sum hittast eitt kvøld aðru hvørja viku heima hjá hvørji aðrari. Flestu teirra hava nakað ul felags umframt at vera føroyingar. Tær fingu is- lendskan mann, sum var i Føroyum og arbeiddi. Tå einki arbeidi longur var i Føroyum, noyddust menn- inir aftur til Islands, og tær fylgdu vid. Menninir hjá Ístak - Vitbyrjaðu atkoma saman fyri trimum árum síðan. Vit vóru tá triggjar. Menninir hjá okkum hgvdu arbeitt hjá Ístak í Føroyum, og vit A gingu tey til Kirkjubøar, tey hava vitjað útvarpið og sjónvarpið, hoyrtum nýggj- ar føroyskar bókmentir, sæð ljósmyndir hjá Ole Wich úr Føroyum, og í gjár skuldu tey síggja Dansi- felagið í Havn fara upp á gólv í Hornahúsinum í sambandi við upptøku til danska sjónvarpið. Hanus Johansen, sum í sínari tíð var á Kungálv, hevur sung- ið fyri teimum, tey hava kannað náttarlívið í Havn, og ætlanin var eisini at fara til Gjárar og til Streymnesar fyri fyri at koma út um Havnina. Konsert í Norður- landahúsinum er eisini á skránni. Ymisk evni Hósdagin voru tey komin væl áleiðis í arbeiði sínum at gera egnar sendingar og greinir. Evnini eru so ymisk sum landbúnaður, bók- mentir, mál, Havnin og ungdómur i Føroyum. Tey lata vælat m6ttøkuni. Landið er so lítið, og ti gongur sera væl at hitta fólkini, tey skuldu hava samband við. 25 fólk eru á hvørjum skeiði á journalist-linjuni í Kungálv. Teirra millum eru altíð ein ella tveir føroy- ingar. Íslendingar eru ofta á skúlanum, men tað koma meira sjáldan grønlendskir ungdómar áskúlan. Aldurs- markið fyri at koma inn er 18 ár, og meginparturin er fyrst í 20-árunum. Malin Bring, sum er lærari á skúlanum, sigur, at tá tey taka næmingar upp, royna tey altíð at útvega teimum, sum búgva fjar frá Svøriki, pláss á skúlanum. Tey royna at fáa fleiri føroyingar og íslendingar inn, og annars er tað ein fyrimunur at vera mann- fólk, tí flestu umsgkjararnir eru kvinnur. Áhugin fyri at koma inn á skúlan er stórur. 25 sleppa inn á hvert skeiðið, umsóknirnar plaga at liggja um 150. Næmingarnir eru samdir um, at tey ganga á einum góðum háskúla, og tey mæla føroyskum ungdómi til atroyna hetta høvi at læra hini norðurlendsku málini, læra um hini londini og annars hava tað gott á skúlanum. randi fluttu við teimum higar at búgva, tá teir fóru, greiða tær frá. Síðan eru aðrar komnar so við og við upp í bindi- klubban. Tær flestu hava ís- lendskan mann. Ein fór yvir til Islands at arbeiða og er síðan farin í útbúgving, og ein ung genta arbeiðir á Hotel Saga, har nógvar før- oyskar gentur hava arbeitt. Torfert í fyrstuni Tað var eitt sindur ymist, hvussu tær høvdu tað við at skula flyta í útlegd. Summ- ar vóru harmar um at fara úr góðum arbeiði, ødrum dámdi væl at fara í eitt ann- að land at búgva. Bara ein sigur seg ikki vera falna til og leingjast aftur til Føroya, men fleiri teirra siga, at tann fyrsta tíðin var ikki løtt. Tær longdust og kendu lítið fólk. Tað var ótrúliga stór hjálp at kenna onkrar aðrar føroyskar i býnum at iosa við og fáa góð ráð, ti tað er SO nógv nýtt at seta seg inn í í einum fremmandum landi. Tað er ikki júst fyri at binda, at tær hittast. Nakrar havastokkar við, men enda- málið við kvøldinum er meira at práta. Siga tíðindi Tær eru samdar um, at Teimum dámar væl í Íslandi og halda, at har man vera líka gott at vera sum í Føroyum. Onkrari leingist kortini heim. Hetta kvøldið vóru tær frå vinstru, aftará rað: Guðrið Nattestad, Palma Rasmussen. Julia Heinesen, Nicolina Rubeksen, Lív Hentze og Anna Nattestad. Fremra rað frá vinstru: Laila A rge, Sólfríð Joensen og Jónvor Steinhólm bindklubbin hevur stóran týdning fyri tær, tí hetta kvøldid er teirra burturav, og tær sleppa at tosa sum føroyingar. Føroyska út- varpið hoyrist illa á Reykja- víkar-leiðini. Hendinga ferð eydnast onkrum at hoyra útvarpið í bilinum. Men tær tosa allar javnan heim við foreldrini, og hetta kvøldid kunnu tær so siga hvørjari aðrari tíðindi. Ella slatur, um okkurt er." Annars tosa tær um leyst og fast. Um børnini, kæðir at fáa á útsglu, um íbúðir, barnaansing o.s.v. Nógv verður tosað um føroyinga- felagsveitsluna, sum ikvøld verdur i Keflavik. Tad er ikki sum at siga tad at slepa við, tá ongar ommur eru at heita á, men tær hava sett í seg, at allar fara við, hvussu víkir og vendir. Minni arbeiði Summar hava ikki arbeiði úti, tí tær hava pinkubørn, men hinar arbeiða td. í handli, í barnagarði og á sjúkrahúsi. Higartil hevur gingið nøkulunda lætt at fingið arbeiði, men nú táttar í orsakað av sparingum, ið eru álíkar føroysku sparing- unum. Tær vita at siga, at okkurt arbeiði kortini er at fáa, t.d. hava summi hotell framvegis útendingar í arbidi, flakavirkini á bygd sýkja av og á eftir fólki og tað sama við fiskiskipum. Heilt nógvar føroyskar gentur eru í Íslandi og ar- beiða. Onkrar á hotelli, og heilt nógvar eru í húsplássi. Tær hava frætt, at føroyskar gentur hava gott orð á sær sum arbeidsgentur. Tilikt arbeiði gevur ikki ta nógvu lønina, men fleiri føroyskar gentur hava einki ímóti at royna tað eitt hálvt ár ella longur. Eingin av hesum før- oysku konunum hevur meira enn eitt arbeiði. Tað hava annars nógv í Íslandi og arbeiða frá morgni tl myrkurs, ú tað krevur pengar at skula klæða seg væl altíð og fara í býin um vikuskiftið. Soleiðis liva kortini ikki øll í Íslandi. Og føroysku konurnar hava hvørki hug ella møguleika til tað. Nógvir føroyingar Føroyingar á Reykjavíkar- leiðini eru nógvir í tali. Onkur hevur hoyrt nevnt talið fimm túsund. Tey koma saman í Føroyinga- felagnum, summi á sjó- mansheiminum, og annars hendir tað næstan ikki, at tær fara til handils td. í Kringluni, og ikki renna seg í onkran føroying. Kveldið líður , og arbeiðs- dagur er aftur í morgin. Tær avtala at tosa saman aftur um flutning til veitsluna, men nakrar hittast longur kveldið eftir til føroyskt hugnakvøld í Norðurlanda- húsinum í Reykjavík. randi