leygardagur 22. februar 1992síða 18

Síða 18 Foroya Handverksmeistarafelag: vegin Havnarfólk vilja helur sleppa undan kloakkvatni enn havaldu, skrivar Foroya Handverksmeistarafelag í opnum brævi til Føroya landsstýri og allar kommunurnar i Føroyum. Tað álvarsliga arbeiðs- loysið, ið tók seg upp fyri tveimum árum síðan, og sum tíverri ivaleyst fer at standa við í eina drúgva tíð afturat, man vera stersta vandamál, ið før- oyska samfelagið hevur at dragast við. Tann gamla loysnin — at flyta av landinum eina tíð — er ikki nýtilig long- ur. Ein arbeiðsloysis- trygging loysir heldur einki vandamál. Hinvegin er tað av stersta týdningi, at teir stýrandi og ráðandi — landsins yvirvald — hava hetta vandamálið í hugan- um hvenn tann einasta dag, og gera alt, sum ger- ast kann fyri at fáa hjólini at mala aftur, so fólk sleppur aftur til arbeiðis. Tað er tí so ómetaliga týdningarmikið, at skattakrónurnar = verða nýttar skilagott og ikki verða tveittar í illa gjøgn- umhugsaðar ætlanir, ja, enntá bókstavliga tveittar í havið. Ein av dygdunum hjá tí gamla feroyinginum var, at hann vendi hverjari krónu, áðrenn hann læt hana av hondum. Tað eru slíkar dygdir, sum vit sakna í føroyskum poli- tikki í dag. Demini eru nógv um, hvussu illa skattakrónur- nar kunnu fara til ymisk endamál, har tann rætta loysnin ístaðin hevði givið fólki akkara arbeiði. Landsverk- frødingurin Føroya Handverksmeist- arafelag hevur i hesum sambandi ådur nevnt fleiri dømi um landsverkfrød- ingin, og tey skulu ti ikki endurtakast her. Suduroyar Sjukra- hus til danskar fyritøkur Suðuroyar Sjúkrahús er eitt annað átaluvert mál. Tá ið tað varð gjørt av at útbyggja sjúkrahúsið, var tað ein donsk arki- tektafyritøka, sum fekk projekteringsarbeiðið. Feroya Handverks- meistarafelag vísti fyri einum hálvum ári síðani á, hvussu óbúgvið uppgávan er loyst. Men tá ið útbyggingin er liðug, skal sjúkrahúsið harafturat byggjast um, og her hendir tað ófatiliga, at javnaðarlandsstýrið letur hesa somu donsku fyritekuna fáa hetta pro- jekteringsarbeiði eisini. Hetta fær hon millióna upphædd fyri, samstundis sum feroyskir arkitektar og verkfreðingar sóknast eftir arbeiði í Sosialinum, sum javnaðarmenninir í landsstýrinum vónandi lesa. Frágreiðingin úr lands- stýrinum er, at tað er laga- ligast, at tað er sama fyri- teka, sum umsitur alt ar- beiði. Hetta er bert undan- forsla. Landsstýrið hevur als ongar skyldur mót- vegis donsku fyritøkuni. Og serliga nú vit hava ar- beiðsloysi í huga, átti landsstýrið at kent sína á- byrgd móti tí feroyska vinnulívinum, heldur enn at latið milliónaarbeiði farið av landinum. Tað, at vit eru so illa royndir 'av donsku fyritøkuni framm- anundan, skuldi bara gjørt avgerðina lættari hjá landsstýrinum. Tí álvaratos, hver letur fleiri uppgávur upp í hendurnar á eini fyritøku, sum ein er sera illa royndur av frammanundan. Lat tað so eisini verða sagt, at tá ið Suðuroyar Sjúkrahús varð boðið út, vóru treytirnar, at bert feroyskir arbeiðstakarar kundu bjóða. Men ein donsk fyritøka bað um út- bjóðingartilfar, bjóðaði igjøgnum føroyskan hólga og fekk sín part av arbeið- inum. Landsverkfrødingurin. Suðuroyar Sjúkrahús. Fleiri demi skuldu verið ó- neyðug fyri at prógva, at teir játtandi myndugleik- arnir framvegis íikki vanda sær nóg væl um tær fáu krónurnar, ið verða nýttar til projekter- ing og bygging. Havnarfólk vilja heldur sleppa undan kloakkvatni enn havaldu Borgmeistarin í Havn hevur júst latið upp til- boðini upp á at leingja ytra brimgarðin eystan- fyri. Arbeiðið kemur at kosta einar hálvthundrað milliónir. Nr. 37 — 22. februar 1992 Brimgarðin kann Havn- in saktans vera fyri uttan nekur ár afturat, serliga tá havt verður í huga, at byggingin gevur arbeiði til alt ov fáar hendur. Nú hendir tað seg so javnan, at kjallararnir í Havn fyllast við vatni — kloakkvatni — hverja ferð áarferi er. Hetta er ikki so legið, tí kloakkirnar eru gamlar og gjerdar til ein ávísan býarpart fyri fýrati árum síðani. Tá ið so allar kloakkirnar frá nýbygg- ing ell hesi árini omanfyri tann gamla býarpartin bara verða bundnar í tær gomlu kloakkirnar, má enda galið. Milliónirnar, ið ætlaðar eru til at byggja brimgarð fyri, fóru nógv hentari til eina nýggja kloakkskipan. Hetta er í fyrra lagi ein harðliga tiltrongd iløga, og í øðrum lagi skapar hon nógv meiri arbeiði, enn brimgarðurin ger. tí hann mettar bert maskinur, ikki fólk. Steðgið skeivum íløgum Tað sindrið av peningi, sum land og kommunur hava til taks til iløgur, mugu geva so nógvar ar- beiðstímar til arbeiðsfólk, handverkarar og teknikar- ar sum gjerligt. Feroya Handverks- meistarafelag heitir tí á landsstýrið = og allar kommunur í Føroyum, um at hava sjónarmið okkara í huga og tískil um at steðga teimum skeivu ílegunum beinanvegin. 20. februar 1992 Feroya Handverks- meistarafelag Vilhelm M. Johannesen, form. TØKK Hjartans tøkk til øll tykkum mongu, sum tóku lut í stóru sorg okkara, tá góða, kæra kona og mamma, svigarmamma og omma okkara SANNA H. JENSEN bleiv tikin frá okkum. Tekk til Jónsvein Bech, prest, fyri troystarrík orð í heimi- num, kapellinum og í kirkjuni. Til sangar- ar, berarar og tann seinasta heiður, ið vístur var henni við teimum mongu heilsanum, kransum og blómum og tann stóra skara, ið fylgdi henni til hennara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Dánjal Jacob, Ruth, Elisabeth og Sonja H