hósdagur 27. februar 1992síða 18

ILLS * 93 A Nr. 40 — 27. februar 1992 Minningarorð um min elskaða vin, Ivan Gærdbo f. 23.03.1960 — d. 14.02.1992 3. hvørt sethus i Føroyum hevur ein CTC-ketil Fríggjadagin 14.02. bórust mær tey sorgarboð, at tú Ivan ikki var hjá mær longur, deyður bert 31 ára gamal. Tá starvsfelagi okkara mánakveldið 27.01. ringdi til mín at siga mær frá, at tú brádliga var blivin innlagdur við nógvari pínu í maganum, grunaði eg ikki, at hetta skuldi føra deyðan við sær. Eg hugsaði við mær sjálvum: tað var gott, at tú nú umsíðir kom undir læknahond, tí henda pínan nívdi teg næstan dagliga. Men, góði Ívan, í dag dugi eg at síggja, hvussu sterkur tú hevur verið, tú var ikki av teimum, sum gjørdu nógv burtur úr tí, sum nívdi teg. Ívan kom eg at kenna frá ungum árum, tá ið vit blivu floksfelagar og gjerdust vinmenn. Hesa tíðina í skúlanum kom eg at kenna títt lætta lyndi, hetta smílið, sum eyðkendi teg og flovaði. Góðsligur og dámligur var tú og gávu- mildur sum fáur, hetta sum tú so ríviliga hevur arvað eftir mammu og pápa tínum. Aftan á lokna skúlagongd bórust vegir okk- ara aftur saman. Tað barst so á, at vit seinnu blivu svágrar. Mær rennur í huga allar tær góðu hugnaletur saman við tær, har tú altíð var tann, sum legði steði undir góðan og skemti- ligan stemning. Arini gingu, og vit fóru báðir um somu tíð at seta fetur undir egið borð. Eg minnist so væl tann dagin, tú og Anna stigu inn um gáttina í egnum húsum. Ein glaður Ivan kundi nú umsíð- ir bjóða familju síni inn í sítt egna vakra heim, ið hann saman við pápa sínum til langt út á kvøldarnar í langa tíð hevði lagt so nógva orku i at fáa upp at standa. Ivan elskaði heimið og heimbygd sína, Velbastað og fólkið í bygd- ini. Mínir tankar leita til tykkum á Mýrini, har Ívan var so góður stuðul, tá ið eitthvert skuldi fáast frá hondini.. Starvsfelagar blivu vit seinastu 3 árini. Hetta starv gekst tú upp í við fullum huga. Vit vóru allir líka góðir við teg, starvsfelagarnir, tí tú hevði nakað yvir tær, sum fáum av okkum er fallið í lut at eiga. Nú eru vit allir tungir í huga og spyrja, hví tú skuldi falla frá. Vit skilja tað ikki nú, men ein dag skulu vit skilja tað. Gud hevur gjert tær staðin til reiðar. Tú var still- forur og hóvligur, og tín partur lá ongantíð eft- ir, tá vaktin var at enda komin. Ivan var avhildin maður, óvin átti hann ong- an á fold. Boð um hetta var eisini tann stóra fjøldin, sum sýndi honum tann heiður at fylgja honum til hansara síðsta hvíldarstað. Neyvan man sterri fjøld vera sædd í sóknini áður. Tað kundi verið so nógv gott at drigið fram um Ivan, men lat meg steðga her, tí minnini verða rík at eiga. Myndin talar fyri seg, tí so- leiðis var tú altíð fyri mær. Eitt satt lívsstykki. Vit hildu nógv av hverjum eðrum, og aldri fall evugt orð okkara millum. Øll, sum kendu teg, munnu hava hesa áskoðan um teg. Tí kennist tað so svárt at missa ein so góðan vin, bert 31 ára gamal og í besta blóma. Sorgin og saknurin man kennast eins stórur hjá tykkum, sum mist hava sonin, beiggjan, mannin og pápan. Góðu tit, Nora, Kristian, Ann-Mari, Jendis, Anna, Bjarma, Ragnhild og Nora Maria. Eftir Ívan fara at standa nógv tómrúm, sum fara at vera ring at fylla út. Lat okkum tí falda hendur og biðja Harran hjálpa okkum áleiðis, so vit ikki stúra ella falla í fátt eftir tann svára miss. Góða Anna, saman fingu tit trý bern, og sjálvt um byrðan kennist tung fyri framman, so veit eg, at tú við tíni hóvligu medferð og góðu gávum megnar at bera byrðuna. Og skal mín stersta bøn vera, at tú framyvir skal eiga hesar gávur. Tí her standa vit saman. Í størstu neyð og sorg mini vil eg lýsa frið yv- ir minnið um mín elskaða vin, Ivan Gærdbo. J.H. Til seinast fari eg at loyva mær at seta henda vakra sang i bladid. Sangurin vard sungin vid grøvina, og hann setti sini spor å minni mitt. Mær er sagt um ein stað handan támið, handan fjallanna skaddu hann stendur, mær er sagt um hans sólljósu strendur, tonk — ein dag standi sjálvur eg har! Halleluja! Eg sælur má syngja, halleluja, eg fari til staðin, kann enn mótbrekka troytta og tyngja, altíð heimá og framá tað ber! Mær er sagt um eitt land uttan sorgir, eingin nívdur og tyngdur har stríðir, eingin særdur av sjúku har líður. Tonk — ein dag eri sjálvur eg har! Halleluja, sum vit skulu frøast! Helleluja — hver ivi er svunnin, aldri aftur vit snáva og mødast, — komin fram — komin heim, heim til Guð! Mær er sagt frá teim snjøhvitu búnum hjá teim himmalsku, frelstu herskarum og um ljóman frá reyðargullkrúnum. Tonk — ein dag verði sjálvur eg har! Halleluja — so sælur mín andi eins og hoyrir hin himmalska songin, stendur á hverjum jørdiskum bandi; ti eg veit, eg skal skjótt vera har. 0 Umleið 5000 set- hús í Føroyum hava (i ein } CTC- } ketil. ; Tað prógvar atCTCe |} verulig dygd. I Alt tilfar til hitaverk og sanitet T//L Tr” Ultimo 25.2. síðsta mán. USA Dollari .. 639,50 625,60 Bretland Pund ... 1115,42 1115,57 V-Týskland Markur . 987,51 387,61 Svøriki Kréna 106,91 106,76 Noreg Kréna 98,88 98,85 . Frakland Frankur . 113,97 113,78 Belgia Frankur . 18,844 18,821 Sveits Frankur . 428,48 436,72 Holland Gyllin... 344,43 344,27 Italia Lifi ..... 0,5163 0,5158 Finnland Markur 141,61 142,34 Ísland Króna .. 10,84 10,76 Eysturríki — Skillingur 55,072 55,085 Spania Pesetas . 6,173 6,162 Portugal Escudos 4,505 4,504 Kanada Dollari .. 53875 532,20 Japan Yen .... 459% 4,9869 Írland Pund ... 1033,69 1033,62 Grikkaland Drakmur 3,362 3,358 Kelda: Føroya Sparikassi Eliaskirkjan, vesterbrotorv 49 Møti er hvørt leygarkvøld kl. 19.00 Bussarnir 6, 16, 28 og 41 steðga nærindis. ' Nærri fæst at vita á tif. 031-242268 ella 031-578999. Amnesty International Skrivstovan í Vágsbotni er opin månadag, miku- ' dag og friggjadag kl. 11—16. T.f. 15816.