leygardagur 29. februar 1992síða 11

SS Nr. 42 — 29. februar 1992 Síða 11 VAGUR - EITT UPPSTEÐGAÐ SAMFELAG Vágbingar eru i svárasta døpurhuga: Fara skipini, er einki eftir Vágbingar stúra heilt álv- arsliga fyri, hvat fer at henda við teimum trimum trolarunum — Akraborg, Nesborg og Varðborg — nú ált stendur at rapa har suðuri. >Vit kunnu stórt sæð liva við hvgrjum sum helst sum eigara av virkinum, tí tað verður undir øllum førum standandi, hvør so eigur tað. Bara tað heldur fram sum flakavirkið, er alt annað okkum líkamikið,< sigur vágbingar — stórt sæð útróðrarmenn — ið Sosialurin hitti á máli í Vági týsdagin. >Men um trolararnir fara av pláss- inum, eru vit prísgivinir. Uttan skip, er jú at kalla einki sum helst endamál við at hava virkið stand- andi her.< Vilja hava hjálp Tí vildu vágbingarnir Thomas Arabo um Polarfrost og Vit fáa einki gjørt >Tað, sum ein hevdi roknað við, at tað fór at bera til at fáa gongd á aftur virkið í Vági, letur seg ikki gera reint jurid- iskt,« sigur Thomas Arabo. »Og fiskiloyvini fylgja trolar- unum, hvagar teir so fara< Í Sosialinum týsdagin 25. februar segði Thomas Arabo, landsstýrismaður, at hann roknaði við, at flakavirkið Polarfrost kundi lata uppaftur í vikuni, men hetta er ikki hent enn. »Nei, virkið er ikki opið aftur, og tað verður tað heldur ikki, fyrrenn skift- isfundur hevur verið týs- dagin,< sigur landsstýris- maðurin við Sosialin. >Í fyrstuni varð hildið, at ein ella annar møguleiki kanska fór at vera fyri, at virkið kundi verða leigað ella fáast í gongd aftur á onkran hátt, men nú vísti tað seg, at tað reint jurid- iskt ikki letur seg gera at lata virkið upp, fyrrenn skiftisfundurin hevur ver- 10.« Vid ødrum ordum kann longri tíð enn væntad koma at ganga, áðrenn út- lit eru fyri, at vágbingar fáa arbeiði aftur á virk- inum. Fyrrapartin í gjár hevði landsstýrið fund við Sjó- vinnubankan um málið. fegnir sæð, at landsstýrið var teimum eitt sindur til hjálpar og um ikki annað so syrgdi fyri, at fiski- loyvini vórðu verandi í býnum, so vágbingar fingu fyrimun av at keypa skipini. >Fara norðingar avstað við skipunum, síggja vit hvorki tey ella ein einasta stert frá teimum aftur,- siga vágbingarnir. >Kundi landsstýrið so eisini slept trolararnar: teimum 12 milliónunum, tað eigur í virkinum, var einki betri enn tað. Við hasum 12 milliónunum hangandi uppii, kann eing- in fáa virkið at bera seg, uttan at tala er um sera sterkan kapital, ið stendur aftanfyri.« Trolararnir norðureftir Sum skilst, er eisini ein stórur møguleiki fyri, at trolararnir fara norður um Suðuroyarfjørð, enn at teir verða verandi í Vági, ella um ikki annað í Suður- oynni Skuldi landsstyrid ikki viljað hjálpt okkum, mátt bankin (Sjóvinnubankin, blaðm.) um ikki annað havt áhuga fyri, at skipini vóru verandi, tí annars kann eisini hann uppgeva nakrantíð at fáa nakað av ti aftur, ið virkið hevur kostað honum,< siga vág- bingarnir. >Tað mátti tí verið upplagt, at bankin akuvt kom uppí og royndi at skapa tær bestu fyri- treytirnar fyri, at virkið helt fram, og at teir triggir trolararnir vóru eftir at lata virkinum råvøru. Tað síggja vit í hvussu er sum einasta møguleikan hjá virkinum.< hj. Mynd: Hilmar Jan Vágbingar eru ikki glaðir fyri, at skula av i við teir tríggjar trolar- arnar, ið trotabúgvið á Polarfrost dregur við sær í fallinum Fiskiloyvini fylgja skipunum Soialurin hevur eisini spurt Thomas Arabo, um ikki møguleiki er fyri at gera nakað, so fiskiloyvini hjá Akraborg, Nesborg og Varðborg kunnu verða verandi í Vági. >Har hava vit ta greiðu stóðu, at fiskiloyvini skulu fylgja skipunum, og ikki teimum plássum, har skip- ini eru heimahoyrandi,< sigur hann. >Vit kunnu ikki garantera nøkrum, at fiskiloyvi verda verandi å einum ella ødrum plåssi, og har hava vit prinsipp- telt uikid ta stóðu, at våg- bingar sjålvir — eins væl »Fara vit fyrst inn og blanda okkum uppi, hvussu verður við fiskiloyvunum til teir tríggjar trolararnar í Vági, noyðast vit at gera tað sama alla- staðni, og so verður ikki,« sigur Thomas Arabo, landsstýris- maður. Mynd: Kalmar og onnur — mugu royna at keypa skipini, skulu teir hava fiskiloyvini.< Ikki tað sama við Nónhamri Thomas Arabo sigur, at letur landsstýrið fyrst í ti eina fórinum aðra manna- gongd vera ráðandi, so er einki annað at gera, enn at lata tað sama vera gald- andi aðrastaðni við. >Um vit fyrst byrja at blanda okkum uppí, hvar fiski- loyvini er, so noyðast vit at gera tað allastaðni, uttan at gera mun á.< Men var tað ikki júst tað, landsstýrið gjørdi, tá málið við Nónhamri varð loyst við at nýggju eigar- unum av Skálafjalli varð álagt at selja helvtina av fiskinum i Klaksvik, meðan hon helvtin kundi verða seld, har eigararnir høvdu hug til tess »Nei, hatta er ikki tað sama, tí í málinum við- víkjandi Nónhamri var ein serliga avtala gjørd, av tí at tað var landið, sum átti skipið, og tað sama er ikki galdandi, tá talan er um teir tríggjar trolararnar í Vági,< sigur landsstýris- maðurin. hj.