mikudagur 4. mars 1992síða 6

„Síða 6 Áskoðararnir nærgangandi Kundu fingið stóran skaða -Ein rútur sprongdist og glaspettir slongdust millum áskoðararnar, sigur Heið- rikur Christiansen, sløkkil- Iðsmaður iða veðrinum týsnáttina var nógv fólk í } Ii: í } Få Havn var ein rúgva av folki í bynum. H } S ardag ø í | ég HAVintsmánadagur er hattØardagur etsinmi 1 isini kring allan býin. Still tiið royndi at avbyrgja økid kring Rútur sprongdist Ein rútur sprongdist og glas slongdist út ímillum áskoðararnar. Ein brandmaður stóð við garðin hjá Fútanum. Hann fekk eitt glaspetuið í hjálmin. Við síðuna av honum stóð ein smådrongur og hugdi at eldinum. Hvat kundi hent, um smádrongurin fekk glaspettið, tað er ikki gott at vita, sigur Heiðrikur Christiansen. Tad er hvørja ferð, at eldur er í, at áskoð- ararnir seinka okkum. Polittið átti í framtidini av avbyrgt okið rættuliga, sigur hann. Eldur í hjá jústinus Johan Eysturoy Hann endaði á skaða- stovuni við brunasárum á hondum og fótum. Ein fyrstiboks var orsøkin Meðan sløkkili0id i Havn striddist við at sløkkja Undir Glasheyggi, varð boðað frá eldsbruna á irvegi 5 Konan í húsinum vaknaði av royki. Hon vakti húsfólkið og síðan varð boðað frá beinanvegin. Nógvur roykur var í húsunum, sigur vakthavandi á polit ustødini i Havn. -Eldurin var sløktur beinanvegin. Hann var ikki umfatandi, men nakað av roykskaða hendi tó kortini. Orsøkin til eldin er helst, at nakað av órúmi hevur ligid aftanfyri frystiboksina. Motorurin hevur ikki fingið nógmikið av luft, hann gjørdist tí ovheitur, og sidan festi í óruddið, sigur vakthavandi John Eysturoy brendi seg eitt sindur í hend- urnar og føturnar, meðan hann royndi at sløkkja. Hann fór tí á skaðastovuna á landsjúkrahúsinum. jústinus Heiðrikur Christiansen, slókkiliðsmaður: Ein hørd nátt —Vit sløktu í øllum hæddum ísenn. Hitin var millum 6-700 stig. Men striltið gekk, tí tað kyknaði í heilum aftur. Tær bleytu plát- urnar avgeva gass, sum síðan eksploderar, sigur hann. LÅ Sløkkilidsmennirnir i Havn høvdu eina harða nátt, týsnáttina. Klokkan 01:17 fekk brandstødin bod um, at eldur var i einum húsum Undir Glasheyggi og teir komu beinanvegin á staðið. —Vit sóu beinanvegin, at húsini vóru "yvirtendraði" sum tað eitur á fakmál- inum. Tað vil siga, at ein má nýta so nógv vatn sum møguligt. Tá kunnu vit ikki ansa eftir vatn- skaðanum. Ovara hæddin stóð í ljósum loga, sigur Heidrikur Christiansen, sløkkiliOsmadur. Hitin 6-700 stig -Tað gekk rættuliga skjótt at fáa tann ringasta eldin sløktan. Men hitin var øgiligur. Vit fóru inní allar hæddirnar ísenn. Tað eru tveir manns um hvørja slangu, og hóast teir einki síggja, so vita teir altíð av hvørjum ødrum. Eisini hevur hvør madur walkie talkie, so roykkavarin kann altid tosa vid teir uttanfyri. sigur Heidrikur Christiansen. Tola draktirnar væl hitan? --Tað ræður um at verða væl ílatin innanfyri draktina. Ein skal verða í nógvum klæðum. Og ein skal ansa eftir at verða turrur at holdinum. Um ein eitt nú er vátur í handskunum, so kann henda, at vætan kókar, Og tá er ikki væl vorið, sigur hann. --Tað gerst eisini nógv heitari, tá vit byrja at sløkkja. Dampurin økir hitan å sama hått sum i einum sauna, sigur hann. Smáeldar --Vit sløktu gjøgnum alla náttina. Húsini innan vórðu klødd við bleytum plátum. Hesar avgeva gass, tá tær brenna og tað tendraði íaftur alla somlu tíðina. Tá ein hevði sløkt í tí eina rúminum, so logaði aftur stutta tíð aftaná. Eisini duttu pettir niður, og so ulmaði undir, sigur Heiðrikur Christiansen. Komu til tíðina --Havt hevur verið at okkum, tí at vit komu ovseint á staðið. Hetta er ikki rætt. Vit fingu fráboðan um eldin klokk- an 01:17 og seks minuttir seinni, klokkan 01:23 vórðu vit á staðnum, sigur Heiðrikur Christiansen. jústinus Nr. 44 — 4. mars 1992 ZF 1 Jøanes Andreassen: Oskalaður út Bert ein persónur var inni í húsunum Undir Glasheyggi tá eldur kom í. Tað var Jóanes Andreasen, kanska betri kendur frá Rok- kjallaranum. Hann slapp óskalaður út gjøgnum eitt vindeyga. at ein møgulig Politiið sigur, eldsorsøk er ein sigarettglóð í eini ruskspann. UR OS Í | Í Í i { i i É jústinus