mikudagur 18. mars 1992síða 2
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
anda að
Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith | Útgevari P/f Sosialurin | Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa- ep 76
Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen Uppseting: P/f Sosiaturin Argir ” hj avn
ljósmyndari: Kalmar Lindenskov | Jåstinus Eidesgaard Prent: P/f Pressan 1981 Telefon: 11820 Telefax:
Í
|
et
——
Bæði bein
á jórðini
jørd
UPP i EF, beinanvegin. Hetta loysir
allar okkara trupulleikar. EF er svar-
ið, EF er okkara bjarging. Hetta er
niðurstaðan hjá fleiri av fremstu
vinnulivsmonnum og politikarum í
hesum døgum. Tað er sum so einki
nýtt í tí, at formaður sambandsflok
sins og ein av oddamonnum fólka-
floksins, fyrrverandi fiskasgelustjór-
in eru av heitastu talsmonnum fyri
at lima Feroyar upp í EF. Men tað
nýggja í hesum málinum er, at
nýggi stjórin á Føroya Fiskasølu nú
hevur proklamerað, at Føroyar ein-
ans kunnu bjargast, um vit alt fyri
eitt biðja um umsóknarblað til lima-
skap í EF.
SOSIALURIN hevur hesar seinastu
dagarnar roynt at fylgja upp nøkr-
um av teimum úttalilsum, sum hava
verið frammi um júst EF og Føroyar
og hava vit m.a. fingið úttalilsi frá
løgmanni, sum biður fólk halda
hevdið kalt og ikki leypa framav.
Hetta hevur fingið ødi í teir mongu
sambandsmenninar, sum í hesum
døgum trúliga fylla teigarnar í mål-
gagninum Dimmalætting. Niður-
stóða teirra er, at EF er einasti út-
vegur.
VIT fara enn einaferð at undirstrika
og taka undir við løgmanni, at tað í
hesum álvarsmáli ræður um at
halda høvdid kalt og ikki leypa
framav. Tað er okkara meting, at
fiskasglustjórin gjørdi ein brølara,
tå hann i Degi og Viku herfyri segði,
at stødan nú er vorðin so mikið
ring, at vit eru tvingað til at fara upp
í EF. Uttan nakra neyva og nóg
góða grundgeving leyp hesin eini
av landsins fremstu vinnulivsmonn-
um við báðum beinum á bláman.
Sjálvandi hava hesar atfinningar
okkara einki við tað at gera, at
fiskasølustjørin ikki skal hava sina
meining um málið. Men vit skulu
visa til úttalilsi hansara til Sosiaiin
fyri einum ári síðani, har hann helt
spurningin um EF-limaskap ikki
bara vera ein spurning um fisk, men
eisini ein spurning um føroyingar
ynskja at hava Helmuth Kohl sum
stjórnarleiðara í Føroyum. Hann
segði eisini, at spurningurin um EF
snýr seg um okkum sum tjóð, um
okkara mentan og siðir osfr. Hann
helt tað tí vera uppgávuna hjá
politikarunum at finna fram til, um
vit skuldu vera innanfyri ella uttan-
fyri EF.
MEN nú hevur pípan so fingið ann-
að ljóð. Mestsum trongdur upp í ein
krók tykist fiskasglustjórin koma
| Mugu tora at taka |
| eina avgerð
teldur taka eina
a avgerð, enn als
ra at taka. Vit mugu
frå I
a D hesum
| koma burtur
IKKI i
avgerå
seta hana. Skulu vit
» mugu vit
a uvgjørdir í einum
EF-spurningurin
mera enn bara
| fiskur
urningur, og ú eiga
kara, politikarar at
Í taka avgerð um hann
| EF-limaskapur snýr seg
ikki bara um selu av
fiski Tað er eisini nakað
um vanliga gerandisdag
í hjá føroyinginum, um
okkara mentan, um okk
| ara fiskastovnar, um vit
vilja hava Helmuth Kohl
til forseta um eini 5-10 ár
ofta, at vit eiga at taka
i spurningin um meiri
r (foredling) av
i størsta ålv-
uppgáva er
eisini at hugsa um sam
øllum eitt nú eftir Ís
lendingum bara fyri at
fáa ein letuvinning. Tí
tað at útflyta ein stóran
| part av fiski
av landinum ter be
geva okkum somu steðu
sum ein kaffire
Vit blíva eitt lan
ráveru, og ta
úttlytur
gerast vit ongantíð rik
bara fátæk. Jú
virdisøkingini
Føroyum, ju betur eru
limir okkara og samfe
lagið Feroyar fyri
| Umframt at góðska
| meira, so heldur Bjarti
Í Mohr eisini, at vit eiga
at marknaðaríera okk
betri. Her
ara verur
hevur hann so ætlanir
| nógv
| bátar, trolarar osfr. €
Mugu hava á
fyrsta floks fist:
At enda spurdu vit køl
andi fiskaselustjafa
1 to) ikki er ein tp
ing fyri at skapd el
rði, at fiskuri
spurningin
ikki, at vif fig
undirmeta hetta Y
ráveruni, tí tá fiskuri
svimur i sjónum er hu
floks
in skal góðskust í
fyrsta meg
veru, er lt
eina dyra
ikki altíð tann sami tis
urin. Har hevur
1 part av
tað er ov lítil
n A og B fisk
Uppá fyrispurning í
tað eru alt ov nógv
trolarar
Vit hava brúkt á
ov nógvan pening til
og útgerð. bara Lad
Esther
besta skipið
skip
skal ve
i flotart
sigur ikki so lítið. H
| sigi ikki, at okkara fjkj
menn skulu hava vé
Í arbeiðsumsteður, ng
| kanska áttu vit at hve
að okkum betri um. t
Í vit útbygdu flotan.
Bjarti Mohr heldug }
| stundin er komin har
at vit seta okkum nið:
Í og seta út i kortfð
Í hvussu framtíðar fleti
skal síggja ut, hvug5
útróðr
línufer
skulu hava
Í
hetta |
vi
19. september í 1990 hevði Sosialurin eina sera drúgva samrødu við Bjarta
Sjálvur heldur han
Mohr, sum stutt eftir skuldi taka við sum stjóri á Føroya Fiskasølu. Orð
hansara um Føroyar og EF vóru rættiliga avgjørd, nevniliga at hann fór ikki
at leggja seg út í hetta tjak, tí hetta mátti vera ein politisk avgerð og tí at
limaskapur í EF so sanniliga var annað enn fiskur.
við einum neyðarrópi. Okkurt má
gerast her og nú. Als einki við at
royna at fóta sær og umhugsa av-
leiðingar av limaskapi 0.1. Og heldur
einki fáa vit at vita, um tað nú verð-
ur ein veruligur fyrimunur fyri okk-
um og ein bjarging fyri búskapin, at
vit gerast limir.
OG júst henda spurning fara menn,
serliga sambandsmenn, alt ov lætt
um. Tí hver sigur, at tað fer at verða
so stórur fyrimunur fyri okkum at
gerast limir. Hvørja trygd hava vit
fyri, at ikki hungrandi EF-flotarnir
vilja sleppa framat okkara fiskiríki-
dømi — um ikki í morgin — so
seinni. Og hvussu verður tá við ar-
beiðsplássunum á landi, hvussu við
góðskingini og meirvirðinum, sum
skal liggja eftir í Føroyum og harvið
geva okkum annað heiti enn rá-
vøruframleidandi U-land!
TAD, sum i hesum døgum veruliga
umræður, eins og tað gjørdi, tå
ágangurin móti grindadrápinum var
í hæddini, er nettup at halda høvdid
kalt, so kunnu sambandsmenn gera
gjøldur burtur úr úttalilsunum hjá
løgmanni sum teimum lystir. Tað
sigur meira um teir enn um løg-
mann og tey mongu, sum taka und-
ir við hesi niðurstøðu hansara.
TAÐ, sum møguliga hendir í løtuni,
er tað, at týskarar eru við at seta kíl-
ar ímillum okkum føroyingar og ís-
lendingar. Hetta ti at vit føroyingar
eru so »frekir«, at vit ikki longur
vilja vera råvøruframleidarar til
týska fiskiidnadin, men haraftur-
ímóti vilja leggja tey virði, sum okk-
ara fiskur skapar, í okkara egna
landi. Týski fiskiidnadurin tolir ikki
fría kapping, hann tolir ikki at
síggja, at føroyingar eru førir fyri at
selja sínar liðugvgrur beinleiðis til
brúkaran. Og tískil roynir hann við
greinum i týskum blødum o.l. at
seta ilt ímillum eitt nú føroyingar og
íslendingar.
HVÍ er tað so umráðandi at fara upp
í EF, harra Edmund Joensen! Bú-
skapurin eigur lívið í okkum, men
tað eru eisini onnur virði í tjóð okk-
ara, sum ikki treytað nakran EF-
limaskap. Hvat við okkara andslívi,
okkara mentan o.l. Hvar enda vit,
um lítla tjóð okkara gerst danskt
amt og limur í EF! Heldur áttu tú og
aðrir at hildið høvdid kalt og hugsað
um veruligu avleiðingarnar av fyri
ein og hvgnn prís at trýsta okkum
upp í henda stóra felagsskapin. Tað
er nú, tað ræður um at hava bæði
bein á jørdini. Tað er nú, at vit eiga
at royna at víðka samstarv okkara
við grannarnar fyri norðan, Grøn-
land og Ísland. Hóast vit hava
kreppur at dragast við, so eru júst
hesi trý londini sera rík, tá hugsað
verður um havgkini tey eiga og um-
sita. Tað er tann vegin, vit skulu líta
framyvir, og ikki við bindi fyri eyg-
unum móti Bruxelles. Allir aðrir
møguleikar eiga at troytast til
fulnar, áðrenn vit gera sum fiska-
sølustjørin: í ráðaloysi og ræðslu
fara til Bruxelles at biðja um lima-
skap. Hetta má og skal vera tann
seinasti møguleikin — og ikki sum
sambandsmenn prædika, tann ein-
asti og mest lívsjáttandi leiðin. Men
nú tit eru so Ófgrir at gera viðmerk-
ingar til tað Sosialurin skrivar, so
haldið bert fram. Kjakið meta vit
fram um alt sum tað týdningar-
mesta og mest grundleggjandi.
Men roynið og síggið hetta málið
frá fleiri síðum. Leypið ikki framav.
Haldið høvdié kalt.
Í