fríggjadagur 10. apríl 1992síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri. Jan Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Fyritaksstjóri: Krisjan Datt Ljósmyndari: Kalmar Lindenskow Hilmar Jan Hansen - Jústínus Ekjasgaard Berufsverbot og Finnbogi Arge HETTA heldur óhugnaliga orðið „Be rufsverbot« hevur sín uppruna í Tysk landi. Tað var tann tíð, tá tað var verulig »heksajakt« eftir fólki í almennum størvum, tí tey antin vóru limir í sosial- istiskum flokkum ella høvdu sjónarmið, sum lógu tætt upp at hesum flokkum. Tá fólk søktu størv, eitt nú sum lærarar í fólkaskúlanum, varð fortíð teirra kann- að sera gjølla við tí fyri eygað at finna fram til, um umsøkjararnir høvdu sosial- istiskar »tendensir«. Henda herferðin varð nevnd »Berufsverbot«. NÚ kann ein spyrja, hvat hetta hevur við Føroyar at gera. Hví taka hetta orðið fram her hjá okkum, tí her verður hvorki hugt at, hverja politiska áskoð- an, tú hevur, ella hvgrja samkomu ella kirkju, tú hoyrir til, tá størv verða sett. Her er alt so demokratiskt. Vit liva jú í einum frælsum landi! ORSØKIn til at vit kortini hava tikið hetta málið upp er tann herferð ella um ein vil, »heksajakt«, sum sambands- tingmaðurin Finnbogi Arge — fyrrver- andi fólkafloksmaður — og onkur vil eisini vera við fyrrverandi tjóðveldis- maður — hevur sett í gongd móti einum buskaparfrødingi og stjóra á almennum stovni. Nú skal hann so sanniliga fáa svar upp á tiltalu. Vit valdu í blaðnum herfyri ikki at vera ov nærgangandi, tá umreddi tingmaður legði eftir einum av okkara journalistum, men nú hann er farin í hernað móti fólki í almennum størvum, kann tað vera nóg mikið. HERFYRI loyvdi Sosialurin sær at fylgja upp orðaskiftinum um EF og vit spurdu búskaparfreðingin Sigurd Poulsen um hansara egnu persónligu hugsan um EF- limaskap. Og svar hansara var púra greitt. Hann helt, at vit eiga ikki at leypa framav, men royna at troyta teir møgu- leikar, sum eru við at standa uttanfyri henda felagsskap. Hann helt ikki, at tað er nakar fyrimunur fyri smálond sum Føroyar at vera uppi í EF. HESI úttalilsi hansara, sum stóðu fyri hansara egnu persónligu rokning. og hetta var væl og virðiliga undirstrikað í samreðuni, hevur fingið ein av »odda- monnum« sambandsfloksins (tó neyv- an eftir hetta) at koma við sera álvar- somum skuldsetingum móti mannin- um, skuldsetingar, sum minna ikki sørt um fyrr umrødda »Berufsverbot«. Mað- urin starvast dagliga sum landsbanka- stjóri. Hetta hevur fingið Finnboga Arge nærmast at lýsa mannin í bann, tí at hann við hesum starvi sum sítt dag- liga livibreyð, skal ikki hava loyvi til at siga sína persónligu hugsan um eitt stórmái sum sambandið millum Føroyar og EF. HVAT bagir hesum sambandsting manni! Eitt er tað at hann er nýggjur í fakinum, eitt annað er tað, at hann sjálvur hevur havt ilt við at finna seg sjálvan, hvat bein hann skal standa á, um hann er tjóðveldismaður, fólka- floksmaður ella sambandsmaður. Men hetta at lata seg stilla upp til legtingið setir åvis krøv, og eitt av hesum krøv- um er, at tú virðir fólkaræðið, tú virðir tað frælsa orðið, tú virðir áskoðanir hjá ødrum osfr. Higartil hevur Óli Breck- mann verið so gott sum einsamallur tingmaður at traðka umrøddu demo- kratisku virðing undir fót. Men nú sær ikki mætari út, enn at hann hevur fingið ein fylgisneyta, og hesin er Finnbogi Arge úr sambandsflokkinum. Kortini á borðið. So einfalt er tað. MEN íkki nóg mikið við tí, at tað skal vera ein deyðssynd hjá manni, sum hevur alment starv, at siga sína persón- ligu hugsan um samfelagsviðurskifti. At hann so harafturat loyvir sær at svara spurningum frá Sosialinum út frá sínum arbeiði sum landsbankastjóri fær bikarid hjá Finnboga Arge at renna yvir. Nú verður umreddi landsbankastjóri brádliga skuldsettur fyri at misbrúka sítt starv, tí nakrar av niðurstøðum hansara um búskaparligu støðuna i landinum og hverjar loysnireru, skulu eitast at samsvara við javnaðarpolitikk. Við ødrum orðum: eru nakrar av met- ingum hjá einum almennum stjóra í tráð við meiningar, sum eisini javnaðar- Útgevari: Uppseting: P/t Sosialurin Prent: Pit Pressen 1981 Yøleton: PI Sosisturin Bústaður: Argjavegi 28 Postsdrassz: Telafax: flokkurin hevur, so skal hann dukkast Hann skal ofrast. Ja, hann skal brúkast sum kærkomið høvi hjá einum ting- manni við manipulatiónshegni til at jarðleggja ein almennan stovn. AT sami tingmaður sambandsfloksins fer í Dimmalættingina við hesum hugs anum sínum er so eitt. Tað hevur hann sín fulla rætt til. Hann hevur loyvi at halda, tað hann vil. Men tá hesin sami tingmaður fer nidan í løgtingid og brúk- ar somu hetz og herferð móti sama manni í sínum (sambandsfloksins) álit- um um framtíðina hjá landsbankanum, tá er ovboðið. Tá er skemdargerðin full komin. Og tað var júst hetta, sum hendi mikudagin, tá álitini til uppskot lands- stýrisins um broytingar í landsbanka- lógini vórðu løgd fyri tingið. SO óserigsur og so ósakligur fyri ikki at siga ússaligur er Finnbogi Arge, at hann tekur sambandsflokkin sum gíssil í hes- um máli. Sína sera grovu og skendsku grein í Dimmalættingini ger hann rætt og slætt til álit sambandsfloksins í ein um annars álvarsomum máli. Orð fyri orð. Ikki eiti á ósmædni og dålkan i ryggin móti sínum egna flokki, sum annars ikki hevur borið orð fyri at brúka slíkar metodur, men heldur fara hóvliga fram — í hvussu er síðani flokkurin fekk nýggjan formann. HVØRJA meining hann og flokkurin annars hava um landsbankan sum so, er ein onnur sega. Tað vit vilja hava fram við hesum viðmerkingum, er at vísa almenninginum og eisini teimum mongu sidiligu og høvisku og demo- kratisku fólkunum, sum eru i sam- bandsflokkinum, at vit her hava ein tingmann, sum als onga virding hevur fyri ødrum meiningum og fyri fólki, sum loyva sær at hava aðrar meiningar. Og vit vilja seta tær — Finnboga Arge — spurningin: átti tú ikki at havt bíðað í eitt valskeið afturat at stillað upp á ting, ti tå høvdu fólkafloksdyrnar møguliga verið gloppaðar fyri tær. Ti tú ert sum skræddaraseymaður til tann vongin av fólkaflokkinum, sum Óli Breckmann hoyrir til. Tit báðir høvdu kunnað gingið hond í hond — í hvussu er tá talan er um vanvirðingina av fólki í almennum størvum og fólki, sum loyva sær at hava meiningar, sum eisini kunnu venda tann sosialistiska vegin. HUGSA tær, harra Finnbogi Arge, hvussu skulu vit hava nakað livandi og breitt orðaskifti í hesum landi, um øll fólk við útbúgving og sum sita í einum ella øðrum alment lentum starvi, ikki skulu hava loyvi til at siga sína hjartans ærligu meining. OG nú tú ert farin í herferð — ikki móti landsbankanum sum so — men í veru- leikanum móti fólki í almennum størv- um, fólki, sum privat kanska ganga inn fyri javnaðarhugsjónum — hvat tá við at hyggja kring teg sjálvan. Hvussu mong sambandsfólk eru ikki á almennum lønarlistum, hvussu mangar vinnulivs- menn hava vit í sambandsflokkinum við undantaki av eitt nú Edmundi Joen- sen og J. I. Olsen og nøkrum ødrum. Og fyri at brúka tina persónligu útspilling av ødrum, hvat við tær sjálvum. Hvat hevur tú avrikad á vinnulivsøkinum her á landi! Tú skal so sanniliga vera varin við at leggja eftir teimum, sum fáa sína løn frá tí almenna. Hygg um teg sjálvan. TAÐ skal sigast, at vit á hesum stað mangan hava funnist at formanni sam- bandsfloksins eitt nú fyri úttalilsi hans- ara eftir síðsta val, um at tað var eitt krav fyri at fara út í Tinganes, at tað bleiv rikin borgarligur sambandspoli- tikkur. Vit kunnu eisini vera ósamdir við honum í EF-spurninginum. Men rætt skal vera rætt. Vit hava annars stóra virðing fyri sambandsflok- hann kennir tær óskrivaður spælireglur, sum eru galdandi í poli- tikki, og ein tann fyrsta og mest týð- andi er at hava virðing fyri ødrum fólk- um við gðrum meiningum. formanni sins, tí SPELL at slíkir hampamenn sum Ed- mund Joensen høvdu bind fyri eyguni, tá hesin trojanski fólkaflokshesturin smoygdi sær inn um sambandsgáttina við síðsta val, hesin tingmaður, sum í letuni er við at Breckmanisera tann annars sidiliga sambandsflokkin við sínum ótespiligu og vanvirðisligu álopum á almennar stjórar, journalistar o.l. VIL sami Finnbogi Arge vita meira um virksemi hjå landsbankanum, um sjén- armiðini hjá stjóranum um bæði fortid og framtíð stovnsins, so skal hann — nú hann so trúliga keypir Sosialin hvønn dag — keypa blaðið leygardagin. Tá hava vit eina samrødu við landsbanka- stjóran. Henda samrøda var gjørd um somu tíð sum vit prátaðu vit hann um búskaparligu støduna í landinum og hevur tí ligið í meira enn góða viku. Men nú kemur hon. Og so hevur Finn- bogi Arge aftur nakað at triva í, tá hann skal skriva greinar á — ikki síðu 3 — men á síðu 4 í Dimmalættingini fyri síð- ani seinni aftur at brúka tær sum sítt mest týðandi keldutilfar í arbeiði sínum í tinginum.