leygardagur 25. apríl 1992síða 2

52 ár undir Merkinum FIMTITVEY ár eru nú liðin, síðan kæra Merki okkara varð viðurkent á fyrsta sinni av útlendingum. HÓAST vit við hesum, eftir einum degi, hvorki gjørdust betri ella rætt- ari føroyingar, so stendur hesin dagur fremstur millum verðsligar hátíðardagar okkara. Tað, flestir føroyingar vistu mátti gerast fyri at vit sum tjóð skuldu hóra heims- stríðið av, varð brádliga undir Merkinum einfaldgjørt til mestsum skyldu — at veida og sigla okkum burturúr trupulleikunum við Merki- num fremst. OG so frægt av heiðuri uttanlands rukku vit brátt undir Merkinum, at stórveldaleiðarar høvdu á orði, at avrik føroyinga undir hesum merki ongantíð skuldu verða gloymd. TRENGRI er síðan verðið uttanum okkum, meguleikarr.r fyri frítt at fara til verka undir Merkinum á fremmandum havleiðum skerdir og hesi inniligu lyfti teirra stóru nú bert sega. SPELL kanska, men tá samanum kemur, man okkara egna virðing og viðferð av hesum tjóðskaparliga Ábyrgdarhísðstjóri: Jan MuRer Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Fyritaksstjåri: Krisjen Daht Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Hilmar Jan Hansen - Útgevari: — P/F Sonislurin Uppseting: P/t Sosinkæi Prant: Pit Prossen 1981 Tetafon: Bústaður: Argjavegi 25 Postsdressa. Postsmagu 74 174 Argjum 11820 Telafax: savningarmerki vera týdningar- meiri fyri Merkið sum so, enn tað, útlendingar kunnu væntast at leggja í tað. VÆNTA kundu vit heldur ikki, at fortreytir teirra, sum í flestu forum høvdu havt egið merki í geldir, skuldu vera nóg góðar til at skilja okkara avberu frøi yvir viðurkenn- ingina av Merkinum fyri fimmtitvey árum síðan. Sum partur av avbyrgd- um landi høvdu vit einki — teir teirra, so meira líuvsneyðugt enn fyri tjóðir flestar, var hjá okkum at fáa egið merki. ÍLLAR tungur hava altíð verið. So eisini tå, tí ikki so fá skírdu flaggfrøi okkara sum romantikk burturav, og ikki vardi tað teir, sum í takksemi løgdu frá landi á fyrsta sinni undir nýggja merkinum, at tað av okkara egnu skuldi verða sølkad og vanvirt so leingi — bert av átta fyri, at Merkið kanska fór at birta uppundir eina hollari fatan av okkum sum fólki í egnum landi. SYNDARLIGAST var kanska, at teir, sum enn vóru í andstøðu móti Merkinum, aloftast sótu tryggir og fjálgir heima, meðan missurin av bestu landsmonnum okkara var álv- arsligur — av teimum, sum settu fremst skyldurnar mótvegis landi og harvið nýggja Merkinum, so liv- Rættvisari ast kundi sum frægsat hesi døpru år AT vit vid krigslok vóru í broyttari og betri rikisrættarligari støðu m6t- vegis Danmørk elvdi beinanvegin til vidari vidurkenning av Merkinum og andstødan millum føroysku dannebrogsmenninar viknadi sum frá leið. VIT hava í dag ongan rætt til at smírast at tí hóvastáki, onkur tá gjørdi burturúr hesum nýggja savn- ingarmerki. Saktans eru kenslur okkara fyri Merkinum gðrvísi og spakari, nú vit hava livað við tí sum sjålvsagdan part av føroyska geran- disdegnum í góða hålva øld, men verður fatan okkara av Merkinum so sjålvsøgd og grunn, at vit ikki longur duga at fegnast um alt tað, Merkið átti at sagt um okkum sum fólk — ella longu nú gloymt hvat Merkið kostaði so mongum av stríði, sveitta og tárum — vóru summi okkara kanska eins væl fyri persónliga merkið fyriuttan, iva- leyst eisini sum eitt slag av føroy- ingum, men ikki millum teirra, sum solidaritetur og samábyrgd samfelagnum kundi væntast á MERKIÐ nýta vit nú í øllum høpi, í gleði sum í sorg, og mínsann um ikki eisini vit halda, at tað kann hjálpa okkum á so verðsligan hátt, um. sum til sølutiltøk av øllum hugsand sløgum. Kanska er tað í lagi, men neyvan man tað fara at vera illa upptikið, um tað ein dag sum henda verður mint á tilkomin sum ung, um at meta um hvert høvi, flaggað verður, og um bert at nýta Merkið við teirri spekt, tað besta í okkum megnar at vísa tí, allari tjóðini átti at verið kærast. GJØRDU vit tað — lótu vit henda tignarliga boðbera á sín egna hátt, boða tær kenslur og hugløg, sum í okkum bylgjast, og kanska talaðu minni afturvið, er einki at ivast í, at vit oftari nýttu Merkið sum rættast. AT vit sum einstaklingar ella tjóð, nakrantíð fara at megna at liva við fullkomnum reinføri í øllum lutum, er neyvan at vænta, men tåstani kundu vit av røttum havt Merkið við okkum, hvar vit so fóru ella stóðu — men ikki fyrr. AT vit sum einstaklingar og tjóð ikki bert eru ábyrgdaði yvirfyri hes- um tjóðarmerki, men harvið eisini krossmerkinum, skuldi bert stuðlað okkum enn betri til at virða og æra "hanina ímóti tí, vit øll innast ni ja — einari tignarligari og eyd tilveru í hesum landi — fyri y STUDENT ELO SUS SSL A ———————————————""i | — Rokna vit við, at samlaði rentuvinningurin er um 500 milliónir árliga, geva tey 30 prosentini lands- kassanum 150 milliónir.- ella 120 milliónir meira enn í dag. Neyvan ognarskattur Tað hevur eisini ljóðað, at arbeitt hevur verið við at kanna møguleikan fyri ognarskatti. Serfrødingar halda, at her man lítið vera at heinta i hesum figgjarårinum. Ognarskattur krevur stórt fyrireikingararbeiði, c hevur stórar vansar. M um annað tað, at pensior istar, sum hava egin hus skulu gjalda prosentpart av tí, ognin er verd, og kanr hetta hava við sær, at fólk hava ikki longur ráð til at sita í sínum egnu húsum. rentuskatt -soleiðis at hann, ið hevur millióinir í bankan- um, kemur at rinda lutfalsliga tað sama sum smáspararin. Landskassin kann gerast 120 milliónir ríkari, siga serfróðingar Í dag gevur rentuavgjaldið landskassanum umleið 30 milliónir árliga. Hesin skattur verður roknaður soleiðis, at fólk rinda hálvt prosent av tí tey eiga innistandandi. Sostatt rind- ar småspararin, sum ikki fær eins høga rentu sum hann, sum hevur milliónir í bankanum, lutfalsliga meira. Talan hevur verið um at broyta hesa skipan, so fólk rinda ein ávísan prosent- part beinleiðis av tí tey vinna í rentuinntgku. Skal landið framhaldandi hava 30 milliónir í avgjaldi fyri rentu, skal prosentpart- urin eftir nýggja rokni- háttinum setast til millum 6 og 7 prosent. A hendan hátt fáa vit eina rættvísari rentuskatta- skipan, sum eisini er í trá við dupultskattaavtalurnar, vit hava við onnur lond. Hinvegin verður lands- kassin ikki ríkari av ti. Skal landskassin gerast rikari av hesum må pro- sentid upp, men hvussu nógv er eisini ein spur- ningur um, nær vandi er fyri, at fólk taka pengar sínar úr føroysku peninga- stovnunum, og flyta teir í útlendskar. Her hava serfrødingar roknað seg fram til, at rentuskattaprosentið kann setast til 30, uttan at fólk fáa vinnings fyrimun av at flyta pengarnar av landin- Arvaskattur gevur einki Talan hevur eisini verið í krókunum um at hækka arvaskattin, men hetta halda serfrødingar lítið um. Ein hægri arvaskattur kann geva meira í lands- kassan, men ikki fyrr enn um fleiri ár. Hetta kemur av, at fólk tá vilja lata børnum ella øðrum arving- um sínum pengarnar ella Ognirnar sum gávu. Og tá verður einki at arva, og tí als einki at gjalda í arvaskatti. Fyri at nøkur meining skal vera í at hækka arva- skattin, má ein serligur gávuskattur ásetast. Hetta halda serfrødingar eisini vera sera órealistiskt, tí í somu løtu fólk frætta um at tílíkur gávuskattur er á veg, fara tey at geva sínum komandi arvingum gávurnar beinanvegin, og sleppa tí eisini undan hesum gjaldi. tór.- Telegrafistur Starv sum telegrafistur á Telegrafstoð- ini er leyst at søkja. Arbeidid fevnir um alt vanligt telegraf- istarbeidi herundir nakað av teknikkara- arbeiði. Arbeiðið er skipað í vaktum. Løn og starvssetan er sambært sáttmála millum Feroya Landsstýri og Starvs- mannafelagið. Umsóknin verður at senda til Telefon- verk Føroya Løgtings, boks 27, 110 Tórshavn. Nærri fæst at vita um starvið við at venda sær til Telegrafstødina, tlf. 12965. Umsóknir skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi 10. mai 1992. Telefonverkið