hósdagur 30. apríl 1992síða 10

Veruligir menn renna | ikki undan ábyrgd Vantandi ábyrgdarkensla hjá monnum er ein av hevuðsorsekunum fyri at kvinnurerslan hevur sín sjálvsagda gróðrarbotn í okkara samfelagi í dag. Yvirhevur eru vit orðloysingar. Eitt demi eru tær mongu einligu mammurnar, sum trúðu føgrum orðum, sum bert vóru nýtt til at nøkta eins egnu lystir, men vóru gloymd, tá ið ábyrgdin av einum komandi barni skuldi takast. „Eitt orð er eitt orð, og ein maður er ein maður, er eitt ónýtiligt orðatak í dag. Sjálvt skrivligar avtalur verða lítið virdar, og okkara politikarar Í hava sett sína æru í at vera fyrimyndir hesum vid víkjandi. Játtið syndina og vendið um frá hesum. Tann vanligasta umreðan av okkara stýrandi monnum er vanvirðislig og full av misáliti. Hví? Tí teir bróta síni lyfti og vanvirða harvið sínar veljarar. Og sum onkur so beinrakið hevur sagt: „Eitt samfelag rotnar frá toppinum og niðureftir - ongantíð øvugt«. Vit menn mugu biðja um fyri- geving fyri slíkt sum omanfyri nevnt og ikki standa aftanfyri ein múr í tápuligum stoltleika, og vóna at alt fer at laga seg av onkrum eðrum. Veruligir menn biðja um fyrigeving, tá teir hava mistikið ella -brotið seg. Tann, ið ikki ger tað, rennur undan ábyrgd og er ein — ja, ein vattnissa. Kvinnur eru yvirhevur nógv trúgvari enn menn. Og tá maðurin ikki vísir ábyrgd, so er tað at gleð- ast um, at kvinnurnar taka um endan. Hvussu hevdu Feroyar sæð út uttan kvinnuranr. Vit menn mugu vakna. Menn vaknið! Bíblian sigur: >Verið menn« 1. Kor. 16,13, og tí verður sagt í vanligum málburði: Ver nú ein maður ostr. Vit hava fingið boð um at elska konur okkara, ikki bara í songini (sexuelt), men sum Kristus elskaði samkomuna og gav seg sjálvan fyri hana, Ef. 5,25. At geva er svarið í hjúnalagnum. Tað er kanska ikki tað stersta upplivilsi at fara upp kl. 3 um náttina at skifta blæðu á einum grátandi barni, men tað er betri enn at verða skildur. At elska er ikki bara orð! Verk skulu eisini til. Og skulu verk til, so skal eisini styrki til. Og hvaðani kemur styrkin til at virka kærleika? Bíblian sigur „Gud er kærleiki«, og so kann ein og hver gita. Gud er upphav kærleikans, og fyri at fáa full- komnan kærleika, mugu vit sjálvi uppliva kær- leikan, sum Gud elskaði okkum tá hann doyði til okkara frelsu á einum krossi fyri okkara syndir. Allir menn, sum hava konur, siga — ella hava vónandi sagt: Eg elski teg. Men nógvir hava enn eftir at prógva sín kærleika. Júst tí vil eg tala ein boðskap til menn. Hóast boðskapurin er úr Bíbli- uni og grundaður á kristna trúgv, so er hetta fyri allar menn, sum vilja styrkja sítt hjúnaband og sína familju. Familjan er rótin í samfelagnum, og sum Smith Wigglesworth segði: »Ansa væl eftir rótini, so er eingin vandi fyri åvøkstrinum«. Verð ein, sum rennur við ábyrgdini, ikki undan henni. Fundur fyri menn við evnunum: Maðurinum í familjuni og maðurin í samfelagnum, er lýstur aðrastaðni i blaðnum. Svein Askildsen, Gæstugeta 14, Tórshavn KOKSKVETTIÐ KOKSKVETT - KOKSKVETT - KOKSKV |-50% Restir av hurðum til køkar, bað og klædna- skáp, eimhettir, karusellir o.a. Nyggjastu køkar, bad, gardurobur, klædna- skáp o.a.m. —— — ——— Velbastadvegur 48 Postsmoga 2178 Tlf. 14260 - Fax 19015 om ser SSD NG SE SUNS NN SAG GAIA GE SE) ERR SR FR-100 Torshavn Nr. 81 — 30. april 1992 Nú stendur á um Vestmannasund NúTernan I ikki er at avlasta Sam i siglingini um Vestmannasund, verður bíðitíðin longri at sleppa um sundið Tað hevur sínar avleiðing- ar, at Teman 1 týsdagin varð sett at sigla um Leir- viksfjørd, ti leigaða ferjan Fagranes ikki megnar cinsamøllat røkja hesarutu. Fernan ! hevur leingið siglt um Vestmannasund, tí Samtekur ikki allar bilarnar og øll fólkini, tå mest stend- ur á. Um summarið hava bæði skipini siglt aftur og fram, tá ferðingin var tann mesta. Seinastu = tíðina hevur Ternan I tikið nakrar túrar, mest í sambandi við flog- rutuna. Næstan hvønn dag hevur hon siglt onkran túr um sundið Fólk í Vágum vóru ill, tá tey frættu, at eingin Terna var at sigla um Vestmanna- sund næstu vikurnar. Mitt á degi ernógv ferðsla, tí tá eru eisini postbilur og fraktbil- ar. Uttan Ternu kann bíði- tíðin gerast heilt long við- hvort. Tað er vanligt at skula bíða ein túr, en nú verður henda biditid upp- attur longri, sjålvt um Sam noydist at sigla onkrar eykatúrir. Ternan 1 hevur siglt um Vestmannasund eftir tørvi, Teir á Sam hava spurt seg fyn hvønn dag, hvussu nógv fólk eru við flogfari- num, og Ternan hevur so siglt, tá fólkini hava verið nógv. Tað er ein góð loysn heldur Karmal Olsen, skip- ari á Sam. Hann væntar, at nógv fer at standa á, nú vit nærkast sumri, og fleiri ferðast, ikki bara millum ferðslan er longu friggja- lond, men eisini ítróttarfólk = kveld, áðrenn Ternan gevst og få.k til Zarepta. Sjálvt = atsigla um Leirviksfjørd. um Ternan ikki siglir um Leirviksfjørd leygardag og sunnudag, kann hon íkki avlasta Sam, tí tann nógva randi Tit ringja Sosialurin, tíf. 11820 — vit skriva Tá ferðingin um summ- arið er mest hava Sam og Ternan 1 siglt aftur og fram um Vestmanna- sund tað mesta av degnum