týsdagur 12. mai 1992síða 3

| | Í SONNOKR SOS ————W———————TTTTT————Á——3—— —— Nr. 89 — 12. mai 1992 Tvær familjutragediur: og byurin * I misrøkt Tær umleið 3000 vegristirnar í Havnini hava nú ongan góðan. Teir fingu tveir fyrrverandi arbeiðsmenn hjá Tórshavnar kommunu, sum herfyri vórðu uppsagdir, váttan fyri, tá teir í "frítíðini" fóru at hyggja eftir ristunum. Teir eru vónsviknir av bæði kommununi og av sínum fakfelag -Hví skal tað fyrst ganga út yvir okkum, sum eru timalønt og sum ikki hava tær høgu lønirnar. Hví verður ikki hugsað um, at tað eru menn við konu og børnum, tá tað almenna sigur fólki upp. Hetta siga tveir vón- sviknir fyrrverandi ar- beiðsmenn hjá Tórshavnar kommunu. Teir fingu sekkin nakað herfyri. Grundgevingin var sparing. Hetta er ein av teimum stóru ristunum Í lagi at spara men.. -Tað er í lagi, at tað verður spart í hesum tíðum, men hvat muna 300.000 kr. um árið, tá tað arbeiði vit hava gjórt, nú liggur láni spyrja teir báðir Jóannes Hansen og Djóni Andreassen. Jóannes hevði arbeitt í samfull 28 ár hjá Tórshavnar kommunu og Djóni í 3 ár, tá teir herfyri fingið sítt lívsins størsta sjokk. Byarverktrødingurin kom til teirra vid teimum stuttu men greiðu boð- unum: tit eru hervið uppsagdir! Teir fingu tá at vita, at sparast kundu 300.000 kr. vórðu teir sagdir upp. Ristirnar fyllast -Men hvgr sparing er í hesum, tá tær umleið 3000 vegristirnar, sum vit trúliga hava reinsað øll hesi árini, nú verða fyltar upp við burtur- í i Rættará. Hon er longu við fyllast við burturkasti. Mynda kalmar *% Djóni Andreassen og Jóannes Hansen, fyrrverandi getusóparar hjá Tórshavnar Fr 3 kommuni vísa myndamanninum á Sosialinum eina av mongu vegristunum, sum teir fyrr høvdu til uppgåvu at reinsa. Nú liggja tær í misrøkt. Mynd kalmar kasti og óruddi spyrja teir báðir heldur bilsnu arbeiðsmenninir, nú teir í farnu viku nýttu høvi at fara kring býin og hyggja eftir vegristunum, sum teir jú eru vanir við at gera, tá 4 07 teir høvdu arbeiði. Hesaferð var tað bara fyri at fáa illgrunan váttaðan: at vegristirnar nú ongan góðan hava. -Um hetta er sparing, so er greitt, at tað minn- ir meira um hugtakið: "At spara seg eftir reyv" sigur Djóni, sum heldur, at uppsøgirnar av teimum báðum kunnu koma íbúgvunum og kommununi aftur um brekku, fer tað arbeiði teir hava gjørt nú at liggja á láni. -Ég veit ikki, hvat kommunan ætlar, men er meiningin at lata nriv- atum hetta arbeiði ella lata tey ungu, sum bý- ráðið skal seta í ymisk arbeiði, so haldi eg ikki, at tað hevði verið neyð- ugt at sagt okkum upp sigur Jóannes, sum hevur konu og tvey ulkomin børn. Hann kennir seg ikki sørt vónsviknan nú at hava fingið sekkin. -Eg haldi meg altíð at hava gjørt arbeiði mítt tuinar og néetta ar- hetta er av persånligun OrTSOkum Fuppaðir Djóni Andreassen, sum hevur tvey børn, annað er hálvtriðja og hitt gott og væl ein mánað, undrast eisini á, hví júst teir báðir vóru teir einastu, sum blivu uppsagdir. -Byarverkfrødingurin segði okkum, at vit vóru bara teir fyrstu, seks aðrir fóru eisini at verða uppsagdir. Men nú eina góðan mánað seinni eru bert vit báðir uppsagdir, og vit kenna okkum tí ikki sørt fuppadar. -Tað er í lagi at spara, men hví skulu vit fam- iljumenn rúka fyrst? Hvat við støkum, sum ikki hava familju at føda! Vónsvíkin av fak- felagnum Djóni dylur ikki fyri, at hann er sera vónsvikin av sínum fakfelag -Eg havi verið limur í Havnar Arbeidsmanna- felag i 27 år. Tå eg tos aði við formannin um uppsøgnirnar fekk eg bert at vita tclagr nx í hava eygum eitt il IKK okkara arbeiði Framhald a síðu 21