mikudagur 13. mai 1992síða 14

Dreingjaliðið hjá TB, føroyameistarar í 1971 fáa tey stóru at mala tann rætta vegin, og so ikki at gloyma alt bygdarsamfe- lagið, sum stendur aftan fyri, ell eru við, og tað er tað, sum telur. 100 ár er eitt langt tíðar- skeið, og mangar og stór- ar hendingar eru farnar fram hesi mongu árini, sigrarnir á vellinum, har øll bygdin var á gosi, ella tá ikki gekk so væl í hond. Jú, sanniliga, hetta mundi merkjast. Jú, hendingar hava verið og vilja koma, stórar og smáar, og vit eiga ikki bara at festa okk- um við ítróttarhendingar líka nógv, ja ikki minni, við teir persónar, nar, men sum ofraðu eg og alt sítt lív lótu sína arbeiðsmegi til felagsins gagn og frama, tað felag, sum teir vóru góðir við, og hyggja vit eftir hver ið myndar I.B. í dag, so síggja vit aftur teir, sum grundfestu felag okkara. Seks vóru Mortanssynir og Læarssynir tveir Tríggir Nolsee, tveir Effersøe hinir Olsen, Thorsteinsson, Kjelnes fleir. Å odda T.B. stinna ber merkið í sínum skjeld »OKUR VILJA VINNA« havst vid i næstu øld. Tad er greitt, at eingin felagsskapur kann liva uttan at tað eru persónar, sum standa aftanfyri, tað eru tey mongu, sum ong- antíð koma fram í ljósið, men sum so sanniliga eiga sín stóra leiklut jog harvið æruna av at Tveroyrar Bóltfelag í dag skrivar søgu, ja, ritar sítt navn við gullstavum í Feroya fjøll. Teir aktivu mynda fe- lagið úteftir, men tey, sum gera tað vanliga felagsar- beiði, tey eru drívkraftin og tað eru tey, sum eru góð við, ikki bara TB., nei, tey eru góð við heimbygd- ina, við Tveroyri. Men fyri teirra viðkom- Liðið sum vann jubileumskapping TB's andi og teirra arbeiði er tað soleiðis sum stør- skaldið Poul F tekur til í kvæðnum um Hargabreð- ur. Nú tosa nógu um itrótts- bregd á vøll og fimleikshøll men kvið lærdi okkum leik á sjogv, um berg og fjall. Um deyðin fyri eygum stóð vit fóru sum til dans. Vit tonku ei um blað- mansrós ei steyp og lauberskrans. Tað eru hesi, sum standa aftanfyri felagið bæði í viðgangi og í mót- ráki, tey, sum taka tey tungu tekini, tey bygdu hetta land, og tað er teim- um fyri at takka, at so gott steði varð lagt undir feroyskan ítrótt, sum bleiv gjert við stovnsetan av Tveroyrar Bóltfelag í 1892. Eg havi fyrr umrett tær eftir felagsins hugsan sterstu hendingar og sterstu ognir T.B.'s. Von Mehrens Pokalur, erkretr fyrsta steypakapping vunnin í 1913, og so Bull- dog, sum varð vunnin í 1930, og sum mest kendi T.B.-sangurin, yrktur av Andreas Jespersen, sang- urin nevndur >Ég var mær ein dagin til fót- båltsleik«. Eg var mær ein dagin til AG VÆ ÍEÍÍL22 saman, ti »OKUR VILJA VINNA«. Tað er eingin loyna, at tað ungdómsarbeiði, sum ítróttarfelegini gera runt landið, tað er samfelag- num at gagni, her læra tey ungu á vellinum, at tað eru lóg og reglur, sum skulu haldast, og hetta ger tey og teir til góðar ogt 'i allar sínar dystir. So fr T.B. sína ógloym- andi Hetlandsferå. Eitt tiltak sum hetta hevur økt um ríka felags- lívið. og tá so TB. nevndin fór undir at byggja T.B.-húsið, var hetta eitt stórt framstig. Hetta bleiv framt í 1965 undir leiðslu av Mervyn fótbóltsleik samfelagsborgarar. Dimon, sum var formaður eg heuði mær drukkið ein Ungdómsarbeiðið hjá felagsins í mong ár, eisini ktlan reik T.B.hevurikkiligiðáláni, meðan hann sum ein av og nervarnir skuldu ei úrslitini í teimum yngru Feroya bestu fótbólts- svíkja. deildunum er tað, sum fe- leikarum var aktivur. Eg Eg visti fullvæl, at hart bleiv at skoda, ti læt eg snapsin vid nervarnar ráða. Byrjað varð nú at leika. Sjálvandi eru hetta virð- ismiklir lutir, men tað eru lagið byggir framtíðina á. Fyrsta dreingjameist- araskapið í 1965 var stór- hending og gjørdi tað at felagið fór undir miðvísa venjing av teimum yngru deildunum, og tey úrslit- ini komu seinni felagnum vil loyva mær at nevna ein persón, sum eftir míni meting gjerdi eitt so gott felagsarbeiði og tað er Johan S. Joensen, sáli, sum vanliga varð nevndur Hanni hjá John á Hamri. Hann var Tveroyrar Bólt- so nógvir aðrir. Tað er so til góðar. felag ein dyggur stuðul, nógv at oysa úr minnis- Kendi venjari okkara, tað kundu verið fleiri, ein skála T.B.'s. Um stórar Kjartan Sigtryggsson, kundi drigid fram, men lat sigrar, og ikki minni um sum tryggjadi okkum okk- teirra nevn verða ritað í IB-dreingir vinna Dómsneyndarsteypið 1970 einstakar persónar, sum hava skarað framúr, um ikki beinleiðis á vellinum, men sum hava tikið sítt tørn. Men lat tað heldur koma fram undir sjálvum veitsluhaldinum, tó fari eg at loyva mær at nevna onkrar seinni í hesi grein míni, onkrar, sum eftir míni meting hava skarað framúr, og hetta verður gjørt uttan at taka nakað frá nøkrum. Lesa vit yrkingarnar, sum eru gjørdar í sam- bandi við hendingar innan felagið, so eru tær perlur í foroyskum skaldskapi, og tær siga frá felagsins søgu. Soleidis standi i komandi pr oa I.B. í Sudringa minni. Ljóða skal sangur um Før- oya fiell um hinar garparnar stinnu. Teir sum á leikvølli, í ara fyrsta meistaraskap í meistaradeildini, aftan á mong ár uttan nekur ser- lig úrslit, segði tá meist- araskapið var vunnið í 1976: Hetta kunnu tit takka einum góðum ung- dómsarbeiði fyri. At T.B. hevur verið undangongulið á so mong- um økjum er eingin loyna. Martin Holm, sáli, for- maður Í.S.F.'s í mong ár, segði tað so rámandi um T.B. í grein, hann hevði í ítróttartíðindum: Á aldu- kambinum heyrir T.B. heima, at syftast har uppi, tað hóvar teimum best. Tá tað viðvíkur venjara, so heyði T.B. longu í 1939 útlendskan venjara, og T.B. var eisini fyrsta fer- oyska felagið, sum fór uttanlands at spæla, teir vóru eina minniríka ferð í Íslandi í 1939. Tað hava verið fleiri á- felagsins segu. Tað er so nógv, sum eg kundi drigið fram, men lat tað fara, tó at enda eina persónliga tekk til Tverá fólk fyri tykkara stuðul til T.B., og fyri tað persón- liga álit, sum tit hava víst mær sum foreldur at latið mær tykkara bern í hendi, tað er ein stór ábyrgd, og eitt stórt álit. T.B. er ikki bara eitt fót- bóltsfelag, vit hava so sanniliga hondbólt, bæði fyri kvinnur og menn, og eisini har eru góð úrslit at lesa um í felagsins segu. Mítt ynski fyri Tver- oyrar Bóltfelag skal vera, at tit, sum umboða okkum og heimbygdina á velli bæði innan- og uttan- lands, vísa siðiligan at- burð, tað er tað besta skoðsmálið, tit kunnu geva Tveroyrar Bóltfelag. hugaverdar uttanlands- Góð semja altid i verki má | hundraðár ferðir, men serliga verður vera, altíð vunnu. Hetlandsferðin í 1956 frísinni høgt altíð merkið minst sum tann stóra skal bera, T.B. hevur sum felags- skapur í fortíð og sanni- liga ikki minni í framtíð savnað bygd okkara til eina eind, tá standa vit oll sigursferðin, tí henda kom í lag aftan á at T.B. ongan mann hevði fingið á fer- oyska landsliðið, sum sama ár spældi í Hetlandi tað sum er fávitskut, stuttskygt og smátt seta vit út um uttastu gátt. Sverre Midjord I UR UUU 3 é í | P