fríggjadagur 15. mai 1992síða 18

. Síða 18 Nr. 92 — 15./ 16. mai 1992 Noreg-Føroyar 2-0 (1-0) Eitt frålikt úrslit Hóast mistøk vórðu gjørd, vóru stór framstig at hóma á føroyska lið Tann góða, gamla og rimmartætta verjan var har, og iðnum. Tann góða, g g støduga jagstranin eftir måtstødumonnum var alla tíðina gjøgnumførd, so norðmenn hóast yvirlutan ikki vunnu stórt Eftir vanligum norskum málistokki var ikki talan um nakra serliga stóra åskodarafjøld, ið miku kveldið hevði leitað sær á Ullevál Stadion í Oslo at síggja fyrsta veruliga landsdysun millum Noreg og Føroyar. Tilsamans eimi 4.200 åskodarar vóru nakað serliga kveikjandi fyri norðmenn. Norska liðið hevði allan dysun spælinum — eisini efur at málskjúttin Gøran Sørloth var útkoyrdur ÍS minuttir fyri tíð, men tó ui dystin, greiða yvirvág í tyrri var føroyski innsatsurin so mikið heilhjartaður, at norðmenn helst ikki í hes- um fyrsta landsdystinum á heimavelli í år høvdu vunnið, var hepni og vit eitt sindur meira á okkara síðu í avgerandi løtum. Mangt varð fyribyrgt av føroysku verjuni, men bæði málini vóru klodda- mál, ið ikki áttu at verið komin. Tað fyrra kom, tá bert fimm minuttir vóru eftir av fyrra hálvleiki, tá ein av norsku framherjunum varð spældur inn um før- oysku verjuna, har hann meira ella minni ótarnaður slapp heilt inn á hornið á 5-metrinum, áðrenn hann slepu béltinum. Tá var føroyska verjuketan brot- in, samstundis sum Kaj Leo før út ímóti, so málið stóð tómt, tá Goran Sør- loth sendi bólun í tað Eitt alt ov bíligt mál, ið ein betri upprudding í felt- inum hevði kunnað fyri- byrgt Brendu brotssparkið Annars høvdu norð menn sín allarstørsta kjans, tá ein hálvur tími var farin. Todi Jónsson, 10 så út ul at spæla ein góðan dyst, feldi ein av norð- monnunum, og tann finski dómarin peikaði á brots- sparksblettin. Rune Bratseth varð sett- ur at skjóta, men tað vána- liga skotið fór við síðuna av málinum. Var skotið innan fyri málrammuna, hevði Kaj Leo óivað eisini fingið tað, tí hann fór rætt- an veg og var nóg skjótur niður. Kaj Leo Johannesen, ið nú endiliga slapp at royna seg í málinum ein heilan dyst, stóð væl, og mistøk- ini vóru fá. Fleiri ferðir vísti hann styrki úu i felt- inum, tá høgir bóltar komu innfyri. So mikið sannførandi spældi Kaj Leo, at hann å hendan hått saktans kann troðka Jens Martin Knudsen av rókini, sum spælið hjá GI-mål- verjanum hevur verið í ár. Fintaði tríggjar av Í vinstru síðu tóktist spælið ganga væl, hóast eitt nú Kári Reynheim ikki tóktist gera serliga nógv um seg. Alvi Just- inussen er tryggur á bakk inum, og í hinari síðuni fer Jan Dam óivað at eiga plássið á høgra bakki, tå hann kann vera við aftur. Jóannes Jakobsen spældi sum altíð væl, men tykist vera eitt sindur troyttur kortini. Miðverjan fekk fatur á nógvum høgum bóltum, og Kurt Mørkøre stóð seg rættiliga væl saman við tí meira roynda Tummas Eli Hansen. Teir báðir — Tummas Eli og serliga áttu sín stóra part í seinna norska málinum, tá Lars Bohinen í 63. minutti fullkomuliga ótarnaður slapp at útspæla fyrst Kurt og síðani Tummas Eli, fyri so eisini at finta Kaj Leo og hava tómt mál fyri sær. Annars var upptakun til hetta málið eitt dømid um gott føroyskt verjuspæl, 10 tó aftur fyri smá mistøk kann verða pilkað sundur. Tad vóru fyrst Jóannes og Allan, sum við smørtum samanspælið royndu at fáa spælt bóltin út úr einum tronga afturi í vinstru síðu, ið tóktust hava gott tamar- hald á støduni, til teir av- leveraðu til Tummas Eli, sum við einum høvud- leysum bólu fullkomuliga fríspældi Lars Bohinen mitt fyri, so hesin kundi fara igjøgnum. Eisini eitt keðiligt mál, ið fleirfalt var ein rein gáva ul norðmenn. Sjálvmálið lurdi Tað mundi verðið verri, tá so Jákup Símun Simon- sen seinni legði bóltin so hart inn til Kaj Leo, at bert ein kvik reakuón frá hon- um forðaði fyri sjálvmáli. Kaj Leo Johannesen stóð seg væl í landsliðstroyggjuni mikukvøldid á Ullevål í dystinum móti norska landslidn- um.. ið vann við tveimum málum. Savnsmynd: Hilmar Jan A álopssíðuni syrgdi Torkil Nielsen fyri einum rættiliga vandamiklum langskoti í fyrra hálvleiki, meðan Jan Allan har frammi ikki var so sjónlig- ur, sum vit eru von at síggja hann. Men tær ferð- irnar, hann meira ella Ein eyðmjúkur Kaj Leo Johannesen: Haldi ikki, at eg spældi meg av Tað var ikki sért, at tað var ein eyðmjúkur Kaj Leo Johannesen, ið úttal- aði seg til Sosialin fyrra- partin í gjár, eftir at vera komin heim úr Noregi kveldið fyri. >Jú, eg haldi sjálvur, at tað gekk hampuliga væl, og eg kenni meg í hvussu er at vera væl fyri í løt- uni,< sigur HB- og lands- liðsmálverjin. »I øllum førum haldi eg ikki, at eg å Ullevål spældi meg av liðnum.< At so er, kann neyvan nakar geva manninum órætt í. Eftir at hava staðið tolin í skugganum av Jens Martini Knudsen í tíggju- tals dystum, kom kjansur- in endiliga, og hann varð avgjørt ikki misbrúktur, nú hann kom: >Tað, at ein hevur sitið á bonkinum í nógvum dystum, og framvegis hev- ur havt til góða at spæla ein heilan dyst sum hend- an móti norðmonnum, haldi eg hevur åvikad meg á ein positivan hátt, so eg nú var rættiliga uppsettur og spentur,< sigur Kaj Leo Johannesen. »Eg kendi meg væl í málinum hend- an dystin, og eg haldi, at eg eri nøgdur við mitt egna avrik, sjálvt um hasi bæði málini kanska komu nokk so lætt.< Kollektivt verjusjusk Málini kann Kaj Leo tó ikki lastast fyri, tí í báðum fórum var talan um koll- ektivt sjusk í verjupart- inum, og slíkt verður revs- að í einum dysti, har mót- stødumenninir hava fót- bólt sum yrki. Síðsta sunnudag spældu HB og Kaj Leo móti B71 á Sandi, og tann dysturin varð ikki minst merktur av einari rúgvu av høgum B71-hornaspørkum og innleggum, ið væl gekk hjá Kaj Leo at fáa fatur á. So málmansvenjingin á Sandi tykist hava havt eina góða ávirkan, tí tað var at kalla alt tað høga, ið varð avgreitt væl á Ullevål mikukveldið. Reint HB-mál í sam- fullar 310 minuttir Umframt at standa væl í landsdystinum, hevur Kaj Leo eisini stadid væl i landskappingini, har hann bert hevur latið tað eina málið farið inn, og onkur hevur roknað út, at hann hevur hildið HB-málið reint í 310 minuttir: >Ja, sovorðið sum tað at halda málið reint, gongur ein málverji sjálvsagt høgt uppí, og eg taki tað sum ein dyst fyri seg, har eg royni at berja meg sjálvan til at verja málið so væl sum gjørligt, og tað er eitt ávíst nøgdsemi við at hava onkur sovorðin hagtøl at stidja seg við,< heldur Kaj Leo. Í kappingini um at halda málið reint hevur Kaj Leo ongan síðumann, hóast aðrir eisini hava roynst væl, so sum málverjarnir hjá B71, Jerzye Stenza, við tveimum innfarnum málum. Størsti kappingar- neytin hjå Kaj Leo um landsliðsmálið, Jens Martin Knudsen, hevur higartil í ár fýra ferðir sæð bóltin nortið við egnar meskar. Um hesi tøl tó kunnu minni varð sendur avstað, vísti hann tó dygdir, og ikki var sért, at norðmenn høvdu vitað av, at hann kundi skjóta mål, so teir vóru eitt sindur varnir við honum. Móti endanum á dyst- inum fekk Jan Allan eina góða avlevering innfyri frå Allan úr høgru síðu, sum målverjin i kapping vid Jan Allan ikki fekk hildið. Men tíverri var Jan Allan ov langt burturi, til at tað kundi geva nakað av sær, tá málverjin misti bóltin. Verjukent — sjálvandi At føroyska uppleggið yvirhøvur var verjukent, var sera sjónskt, men tað er eisini tað einasta rætta í altjóða dysti hjá okkara monnum at gera. So er bara at vóna, at okkurt mótálop kann geva nakað av sær, so eisini onkur mål fara at koma framman fyri strikuna i HM-málúr- tøkuni. Verjuspælid var yvir- FM brúkast til nakað, skal ikki verða sagt her, men hetta eru í hvussu er tøl, ið talað sítt egna mál... hj.