Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-05-21, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 21. mai 1992síða 2

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Landslið og tey ungu TAÐ var stórt stig at taka, tá føroyingar gjørdu av at lut- taka í stórum altjóða fótbólts- Ábyrgdarhlsðstjóri: Jan Miller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Fyritaksstjóri: Krisjen Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Hilmar Jan Hansen - Útgevari; Uppsetíng: Pit Sosialurin Prent: Pit Pressan 1981 Tøleton: PE Sosiskerin Bústaður: Argjavogi 28 Postadresse: Argjum 1182 Telefax: mæ kappingum — fyrst EM og nå 7% eisini VM. Hóast onkur mót- mælini vóru at síggja í blød- unum tá, so má sigast, at fólk flest hava tikið undir við og fegnast um luttøku okkara í hesum altjóða kappingum. Ikki minst tey góðu úrslitini móti so frægum fótbóltstjóð- um sum Eysturríki, Norðurír- landi og Danmark gjørdu sítt til, at næstan allur ivi um lut- tóku okkara fullkomuliga hvarv. ØLL fegnaðust vit um hesi góðu úrslit og kendu ein viss- an stoltleika av at vera føroy- ingur — at vera so lítil tjóð og kortini fáa fræg úrslit móti teimum stóru og professio- nellu. Rúsurin var eitt skifti so stórur, at eingin varnaðist eina heldur ókenda framtíð á velli móti nettup professio- nellum spælarum. So leingi fótbóltslandsliðið hevði góð- an byrð og vit fingu størstu reklamu í umheiminum nakr- antíð í søgu okkara var einki at ivast i. NU eru vit so eisini vid i hesimsmeistarakappingini. Hitt var »bara« europameist- arakappingin! Og nú fer mød- in, manglandi venjingin og amatørstødid at visa seg hjå okkum. Vit rætt og slætt klåra ikki at fylgja upp teim- um góðu úrslitunum frá EM- kappingini, og tí er als einki logið í. Hetta varð eisini greitt, áðrenn vit fóru út á al- tjóða vøll at kappast móti spælarum, sum hava fótbólt til livibreyð. NÚ hoyra vit so landsliðs- venjaran »klikkja« niður á spælararnar, at teir venja ov lítið og at landsliðið kann ikki klára seg bara so nøkurlunda, um spælararnir venja meira og spæla saman. Og her koma vit so í eina stóðu, har amatørstødi okkara jú ger, at tað er avmarkad, hvussu nógv tú kanst fáa hesar menn at venja og venja saman utt- an at tað skal ganga út yvir verandi FM-kapping og eisini teirra dagliga arbeiði, sum vit jú vita, ikki er at spæla fótbólt eins og hjá teimum vit kapp- ast ímóti. Í BLAÐNUM í dag er sam- røda við formannin í TB, sum sigur sína meining um lands- lið, FM-kapping og ikki minst tey ungu, sum vilja sleppa at spæla fótbólt. Nidurstøda hansara er avgjørd. Hann heldur ikki, at tað ber til at krevja meira av teimum monnum, sum skulu spæla á landsliðnum hvat landsliðs- venjing viðvíkur, tí henda um- framt mongu dystirnir, ið skulu spælast í altjóða høpi, avskeplar verandi føroya- meistarakapping. OG síðani eru tað avleiðingar- nar fyri tey ungu. TB-formað- urin er ein teirra, sum heldur, at vit eiga at leggja stóran dent á ungdómsarbeiði innan eitt nú fótbólt. Hetta krevur bæði orku og pengar, og er tað so, at landsliðsarbeiðið fer avstað við so nógvari orku og so nógvum pengum, at hetta nervar ungdómsarbeið- ið, so var hetta betur ågjørt. HETTA eru áhugaverðir spurningar at viðgera, nú vit líkasum standa á einum vega- móti; við royndunum, sum vit higartil hava gjørt í altjóða fótbólti, skulu vit til at gera upp við okkum sjálvi, hvat vit vilja og hvat vit hava ráð til! Ber tað í heila tikid til um sama mundið bæði at stíla fyri einum góðum og gevandi ungdómsarbeiði á fótbólts- økinum (og ødrum við), at fáa FM-kappingina at koyra sum hon skal og at seta ta neyð- ugu tíðina av, sum er neyðugt til tess at hava eitt gott lands- lið! Og hvussu við penga- orkuni! ' TAÐ er eingin skaði í at við- | gera hesar spurningar nú, hó- ; ast vit longu eru farnir uppí bæði EM og VM. Latið okk- um so hvert viga fyrimunir og vansar upp móti hvørjum gðr- um og líkasum hóma eina framtíðar kós. Og meðan stungið verður út í kortið, eiga vit so ikki at meta um, hvor besta leiðin er at ganga! VIT vóna sjálvandi, at okkara landslið fer at standa seg væl í komandi dystum. Tey eru mong, sum hava lagt eitt sera stórt arbeiði í at fáa hetta stóra tiltak at koyra. Tey eiga rós uppiborið eisn og okkara landsliðsspælarar, men har- fyri er einki forgjørt í at vit halda lív í kjakinum um posi- tivar og negativar avleiðingar av at luttaka í so stórum al- tjóða kappingum.