týsdagur 1. apríl 2003síða 7
‹ fyrra síða allar 101 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Tað er ikki altíð, at tað er
so nógv at gera hjá mál-
manninum hjá HB, men
tað ræður um at vera til
reiðar, tá ið er okkurt er
áfatt. Gert tú mistøk, tá ið
tú hevur lítið at gera,
verða tey sera sjónlig,
heldur Bárður Johannes-
sen, sum nú hevur snodd-
að til landsliðið fyri fyrstu
ferð
EYÐUN KLAKSTEIN
Tað var í tøkum tíma, at Bárður
Johannessen spældi seg á 1. lið
hjá HB.
Hevði hann ikki komið á liðið í
1999, so hevði eingin kent hann
sum fótbóltsmálverja í dag.
Eftir nógv ár í skugganum av
Kaj Leo Johannesen, sum sat
trygt á málmansplássinum í HB
fram til 1998, gav Bárður fótbólti-
num ein seinasta kjans, og tað
lukkaðist.
– Tað var sera læruríkt at venja
saman við Kaj Leo í so nógv ár.
Vit høvdu tað fínt saman, sjálvt
um tað sjálvsagt var keðiligt ikki
at sleppa at spæla. Men eg góðtók
treytirnar og gjørdi mítt besta,
sigur 29 ára gamli Bárður Johan-
nessen, sum í dag er fyrsta valið
til plássið millum stengurnar á
HB-liðnum.
– Eg spældi onkrar dystir, með-
an Kaj Leo framvegis var við.
Hann var onkuntíð burturstaddur,
men tað er ikki fyrr enn seinastu
fýra árini, at eg rættiliga eri slopp-
in at royna meg.
Náddi á mál í evstu løtu
Bárður Johannessen gjørdi í 1999
upp við seg sjálvan.
Nú skuldi tað røkka ella støkka.
– Eg hevði gjørt av, at um eg
kom ikki á 1. lið í HB tað árið,
gavst eg sum málverji og fór at
spæla hondbólt.
Hondbóltsevnini hava øll árini
verið eyðsýnd, men hann var
meira drigin av fótbóltinum, tá ið
samanumkom, og tá Ion Geolgau
valdi at geva Bárði kjansin í máli-
num, tók hann av, og nú hevur
hann spælt fleiri enn hundrað
dystir á besta liðnum hjá HB.
– Eg havi spælt lítið og einki av
hondbólti seinastu árini, tí nú satsi
eg upp á fótbóltin.
Í 1998 vann HB meistaraheitið,
og hóast Bárður Johannessen var
fegin um tann sigurin, kann tað
als ikki samanberast við kensluna,
tá ið meistaraheitið í fjør varð
vunnið.
– Í 1998 sat eg á beinkinum
meginpartin av tíðini, so tá var eg
bara við uttan rættiliga at vera við
til at vinna gullið. Tað var ein
betri kensla at vinna silvurið í
2000, tí tá spældi eg, og nógv tað
størsta upplivilsið var so at vinna
meistarheitið í fjør, greiðir Bárður
frá.
Bara prátar
Hagtølini vísa, at HB í fjør hevði
sterkastu verjuna í 1. deild, tí fæg-
st mál vóru skorað ímóti liðnum –
19 mál í 18 dystum.
Hetta er eisini kenslan, sum
málverjin hjá HB hevur av monn-
unum frammanfyri seg.
– Vit hava havt eina góða og
sterka verju í fleiri ár, og tað ger
mína uppgávu lættari. Summar
dystir er tað bara prát hjá mær. Eg
royni at tosa við verjuspælararnar
og vera við, men eg havi so at
siga einki at gera, greiðir Bárður
frá.
– Men tá ið tú hevur lítið at
gera, er tað sera umráðandi, at tú
ert klárur, tá ið okkurt er áfatt. Tí
gert tú mistøk tá, verða tey nógv
meira sjónlig, enn tey annars
høvdu verið.
HB hevur mist nakrar verju-
spælarar síðani kappingarárið í
fjør, men liðið hevur í fyrstu dyst-
unum fótað sær við nøkrum
nýggjum monnum í verjuni.
– Tað sá ikki so gott út ta einu
tíðina. Hans á Lag fór niður,
Jóhannis Joensen fór til FS Vágar,
og Jan Dam ætlaði at gevast. Tí-
betur valdi Jan at halda fram, og
tað ger tað nógv lættari at fáa
onkran nýggjan mann í verjuna, tí
Jan kann stýra og læra teir ungu,
heldur Bárður Johannessen.
Munur á áhuganum
Umframt at ríða nógv einu tíðina
hevur Bárður spælt bæði hondbólt
og fótbólt, síðani hann var smá-
drongur. Hann hevur eisini spælt
á hægsta stigi, og hann hevur upp-
livað tvey líknandi umhvørvi.
– Í skiftirúminum er tað lítil
munur at vera saman við hond-
bóltsspælarum og fótbóltsspælar-
um, men tað er stórur munur á
áhuganum millum fólk og um-
støðunum rundan um teg.
– Í hondbólti eru nógv fólk bara
áhugað, um tú hevur møguleikan
at vinna meistaraheitið, annars er
tað einki serligt. Í fótbólti er
áhugin so nógv størri allatíðina,
greiðir Bárður frá.
Landsliðið í eygsjón
Ein orsøk til, at Bárður Johannes-
sen valdi fótbóltin fram um hond-
bóltin var, at í fótbóltinum vóru
nógv fleiri altjóða avbjóðingar.
Landsliðsarbeiðið er nógv meira
støðugt, enn tað hevur verið í
hondbóltinum, og so er tað eisini
Europa Cup.
– Nú havi eg roynt at spælt
europeiskar dystir, og tað hevur
verið bæði spennandi og stuttligt
at roynt. Í ár skulu vit so vera við
í Champions League, og vit skulu
eisini spæla ímóti íslendsku
meistarunum síðst í apríl. Hesar
avbjóðingar eru sera spennandi,
heldur Bárður.
– Men tær gera eisini, at vit fáa
onga summarfrítíð, og tí skulu vit
klára at spæla við fullari ferð líka
fram til oktober mánað uttan
nakran steðg. Tað verður krevj-
andi.
Bárður hevur nú eisini snoddað
til landsliðið, tí hann var við, tá ið
árliga venjingarlegan var í Spania
fyrr í ár.
– Fyrst hevði eg sum mál at
koma á 1. lið hjá HB. Síðani havi
eisini hugsað um landsliðið, men
eg roknaði ikki við, at eg fór at
fáa møguleikan. Tí var eg eitt
sindur kløkkur, tá ið eg varð úttik-
in til venjingarleguna, sigur hann.
– Men tað gjørdi tað nógv lætt-
ari at fara í gongd aftur í ár, sigur
Bárður, sum nú saman við hinum
monnunum á HB liðnum skal
verja meistaraheitið og stílar eftir
sigri í steypakappingini.
12
13
– Í hondbólti eru nógv fólk bara áhugað, um tú hevur møguleikan at vinna meistaraheitið, annars er tað einki serligt. Í fótbólti er áhugin so nógv størri allatíðina, sigur
Bárður Johannessen, málverji hjá HB, sum tók fótbóltin fram um hondbóltin.
Mynd: Álvur Haraldsen
Við hvørt er tað bara prát
2003
2003