Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-06-18, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 18. juni 1992síða 11

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 113 — 18. juni 1992 Síða 11 Dysturin kundi Verið ødrvisi Jens Erik Rasmussen heldur, at um ikki kypriotarnir fingu tað keðiliga málið í seinna hálvleiki, hevði dysturin verið heilt óðrvíst, enn hann varð Dysturin tyskvøldid var tann fyrstu hjå Jens Eriki Rasmussen i føroyskari landsliðsblusu síðani í fjørsummar, tá id Oyggja- leikirnar vóru í Alandi. >Tað var stuttligt at vera við aftur, og eg haldi eisini, atspælið gekk rímiliga væl hjá okkum. Tað var bara tað, at vitikki fingu útnytta kjansirnar, vit fingu gjøgn- um dystin,< sigur hann. »I hvussu er ivist eg ikki í, at dysturin hevði gingið heilt ødrvisi og endað á ein ann- an hátt, fingu teir ikki hatta keðiliga málið í seinna hálvleiki.“ Var tað nógv tyngri at stríðast víðari, tá teir vóru komnir framum við heilum tveimum málum? »Ja, sjálvandi er tað altíð tyngri at koma fyri seg aftur, tå soer vorðið, og ein hevur lættari við at fara eitt sindur niður við nakk- anum, tá slíkt hendir. Og tó roynir cin altid at stríða seg uppaftur fyri at koma inn aftur í dystin.< Mong av teimum før- oysku hornaspørkunum i seinna hálvleiki vórðu tik- in høgt innfyri, og okkurt teirra endaði uttanfyri. Hevdi tað ikki verið snild- ari at roynt okkurt eftir jórð, nú vindurin var so nógvur? >Tað, sum undraði meg meira, var at eingin fylgdi teimum upp. Bólturin skrúvaði inneftir, og har er bara at hava ein mann við aftaru stong at stúta hann inn. Eg dugi ikki at skilja, hví eingin fann sær pláss har, so tann kjansurin eisini kundi verðið royndur. Frá aftaru stong og aftureftir var félkatømt hvørja ferð. Vit royndu eisini okkurt eftir jørd, men tíverri kom einki mál burturúr.< Jens Erik Magnussen var vælnøgdur við spælið hjá før- oyska landsliðnum, men var ikki nógdur við, at teir heilt uppløgdu kjansirnir vórðu brendir í dystinum. Vart tú vælnøgdur við tín egna innsats í tínum fyrsta landsdysti í yvir eitt ár? >Núerieg meira vanur at spæla á miðjuni, so tað var eitt sindur óvant at skula liggja fremri enn tað, men eg haldi, at tað gekst hampuligt kortini. Eg hevði roknad við at skula liggja longur afturi á miðj- uni, so tað gjørdi meg eitt sindur bilsnan at fáa at vita, at eg skuldi vera so langt frammi.< hj. S0SIalurin — fimm ferðir um vikuna! avrik á velli (Ummæli av avrikinum á velli verður givið eftir 13- talsmynstrinum — 00, 03, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 og 13.) 8) Abraham Hansen: Striddist sum ikki einaferð um hvønn bólt. Vann eisini nógvar bóltar, og hann slapp sær eisini væl av við teir aftur. Royndi enntá okkurt skot. FJ Kaj Leo Johannesen: Osckur í báðum málunum, men gjørdi ein verri “Kaj-túr", tá eitt mál varð kolldømt. Utspælið frá málinum var einki serligt í fyrra hálvleiki. Todi Jónsson: | Hevdi eina heldur slaka byrjan, tá talan er um verjupartin, men spældi seg upp. Alopsparturin lá hinvegin ikki eftir, og okkurt gott skot kom. Tummas Eli Hansen: Royndistvælílufuni, harnógvir bóltar vórðu vunnir, og var yvir- høvur eitt arbeiðsgrev. Eisini góvust vidhvørt líkindi at fara frameftir. Jens Erik Rasmussen: Eftir at hava verið ein av teimum sera framfýsnu í fyrra hálvleiki, fánaði hann burtur í seinna. Var tó tann einasti, ið 'forfylgdi” teirra málverja. Magni Jarnskor: Fekk lítlan hálvan tíma, men visti góðar taktir, og við honum kom ferð á úti í síðunum. Byrjar inni næstu ferð, megnar hann slíkt heilan dyst. Jóannes Jakobsen: Var beinleiðis atvoldin til næsta kypriotiska málið, og spældi yv- irhøvur sera ótrýgt. Sendi alt ov nógvar bóltar út av vellinum í vindinum. Mikkjal Danielsen: Misnýtti helst størsta målkjansin. Tóktist nakað seinur, men royndist hampuliga væl í uppruddingini har afturi. Gjørdi fleiri álopsferðir fram. Jan Allan Muller: Ikki hansarastorsti dystur — mest ti hann fekk so lítið at arbeiða við frammi í spissinum. Oheppin, at stútarin tíðliga í dystinum ikki fór inn. Allan Morkore: Ikki upp á síu allarbesta, men glógvaði tó av og á í dystinum. Átti fleiri av teimum frægastu innleggunum, ið komu í dysunum. Annars raskur. Kári Reynheim: Sum ikki einaferð krúllaði hann ov nógv fyri seg sjálvan uttan at sleppa bóltinum, og fleiri ferðir yvirsá hann góðar møguleikar fyri yvirlapping Torbjørn Jensen: Markeraði seg ikki so nógv ta stuttu tíð, hann var inni. Eisini tóktist hann liggja í so aftarlaga av einum álopsspælara at vera. Torkil Nielsen: Sleppur akkurát undan 03. Breyt bert igjøgnum taeinu ferðina, og tóktist annars ikki at hava ta stóru álopskendu dygdina, vit kenna hann fyri.