leygardagur 11. juli 1992síða 12
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 12
Løtuvinningur ella langsiktadar loysnir
Frivikan
einsamøll
loysir onga
kreppu
Stingur landsstýrið ikki langsiktadar loysnir út í
kortið verður neyvan gjórligt at sannfóra nakað
menniskja um, at ein frívika loysir nakra
kreppu. Í dag at leita eftir syndabukkum loysir
ongan trupulleika, men okkurt kundu vit lært av
ílóguballinum mikla í
2
áttitlárunum, skrivar
Tórfinn Smith, býráðslimur m.a. í sjónarmiði í
dag
Nú fingu vit eina ferð enn
at vita, at tað vóru ikki bert
poltukararnir, men eisini
fólk, sum hava
ábyrgdina av teirri van-
lukku stóðu okkara neyð
ars land er komið í. Hesa-
ferð frá Henningi Holten,
buskaparfrødingt og fyrr
Føroya
verandi limi i rådgevandi
nevndini
Hevur Henning Holten
hug at finna syndabukkar,
hevur hann sjålvandi eisini
loyvi til tess,- eisini um
hann ger alt Føroya fólk til
syndabukkar. Men hóast
tað ongum endamál: tænir
at útnevna tílíkar, loyvi eg
mær at pástanda, at vanligi
føroyingurin hevði sera
lítla ávirkan á ørskapin,
sum fór fram í åttatiår-
unum, og er tað tí ógvuliga
ólogiskt, at geva tí sum
Henning Holten nevnir
Føroya fólki, skyldina.
Tað var ikki vanligi før-
oyingurin, sum ferð eftir
ferð setti met í skeivum
íløgum. Tað var ikki van-
ligi føroyingurin, sum
rópti um flogvallir, berg-
hol, undirsjóvartunnlar,
ferjulegur, uttalandslán
0.s.fr. Tað var heldur ikki
vanligi føroyingurin, sum
sendi boð eftir ikki færri
enn 47 útlendskum fyritøk-
um sum í einum og sama
ári - 1987 - virkaðu enntá
bert í Havn.
e
sjónarmið
Men tað var hinvegin hin
vanligi føroyingurin, sum
"bert" hevði sína sunnu
fornuft at halda seg til frá
lívsins skúla, sum ferð
efur ferð ávaraði ímóti tí
tey kalla einum yvirupp-
hitaðum figgjarpolitikki.
Men hinum vanliga føroy-
inginum lurtaði eingin
eftir. Ikki fyrr enn nú ið
gjaldast skal. Nú eru vit
knappliga øll í sama báti,
og skulu øll gjalda fyri
ílóguballið mikla. Ti er tað
blóðskeivt, og ógvuliga
ósakligt, at geva okkum
vanligu føroyingum heitið
syndabukkar.
Spara oyruni -
krónurnar rulla
Nú vit eru við at saga
greinini av, vit sjálvi sita á,
er sanniliga boð eftir
vanliga føroyinginum. Nú
skal hann gjalda. Og tad
hevur hann als einki ímóti.
Væl at merkja, um ein ikki
hevur ta fatan, at goldið
verður niður í eitt botn-
leyst kar.
Tá senasta fíggjarlóg
varð løgd fyri tingið segði
landsstýrið seg rokna við,
at einar 90 milliónir fóru at
vænta í. Roknað var m.a.
við eitt sindur meira av
skatti í landskassan enn
undanfama år.
At trúgva hesum má ein
avgjørt hava verið lands-
politikari. Tí eingin annar
trúði tí. Og tað visti seg
eisini. Skjótt sást, at tað
fóru ikki 90 milliónir at
vænta í, men kanska einar
500. Panikkur kemur í
landsstýrið, og samgongan
rillar. Rentuskatturin fær
eitt líuð spark uppeftir.
Brennivínið og sigarettir-
nar eitt sindur stórri. Eitt
av sparitiltøkunum var so,
at góðar 20 milliónir
skuldu sparast innan al-
mennu stovnarnar, og tað
er júst hetta seinasta, sum
kundir verið vert at hugt
eitt sindur nærri at.
Ur einari skuffu í aðra
Av teimum 20 millión-
unum, sum sparast skulu
innan almennu stovnarnar,
eru meginparturin lønir.
Tað merkir so aftur upp-
Sagnir, sum aftur merkir, at
fólk verða flutt av einari
almennari konto og yvir á
aðra. Hana hjá Almanna-
stovuni. Fólkini rinda sum
er skatt, so hendan sparing
man vera so sum so.
Tá arbeidsloysistrygg-
ingin byrjar at virka um
slakar tveir mánaðir, eru
Nýhugsan skal til og øll
politisk halgineyt mugu
lúta fyri skilagóðum
loysnum, skal lív vera
lagað á klettum okkara,
skrivar Tórfinn Smith,
býráðslimur, millum
annað
fólk at finna í
kartotekinum hjá hesi skip-
an. Havast skal í huga, at
tá 2%-gjaldið varð ásett,
var talið á arbeiðsleysum
helvtina av tí tað er í dag,
og koma so fleiri onnur
aftrat kann ein og hvør
siga sær sjálvum, at tey
242 prosentini skjótt vera
munandi fleiri.
At siga fólki úr almenn-
um starvi uttan at tey hava
annað at fara í,- og helst
eitthvørt innan útflutnings-
vinnuna, er lítið annað enn
at flyta ein trupulleika úr
einari skuffu í aðra.
hesi
Letuvinningur?
Okkara fíggjarmálaráð-
harri hevur leingi gingið
við einum hann sjálvur
heldur vera genialum hug-
skoti. Allar lønir niður við
20 prosentum við tilsvar-
andi lækking av livikost-
naðinum. Hetta er hann
enn ikki komin á mál við,
men so mikið langt hevur
hann fingið landsstýrið nú,
at fara øll fólk í Føroyum -
í hvussu er innan tað
almenna - at halda frí eina
viku uttan løn, er nógv
1:
Nr. 130 — 11. juli 1992
Nordisk Tagenterprise
K. Stálbygg
Tað er møguligt, og eg
tvist ikki eina løtu i, at um
fólk gjørdust sannførd um,
at eitt tílíkt ultak kundu
bjarga okkum úr ringastu
neyðini, hevði eingin
nakað ímóti tí. Er hinvegin
talan um ein løtuvinning
fyri botnleysa karið, lands-
kassin tykist at vera, er
lítið skilagott í hesum tosi.
Frivikan
Vit kunnu einsvæl siggja
í eyguni nú beinanvegin, at
"sus og dus” tilveran er av,
og at vit mugu leggja
okkum å eitt tænastustødi
innan øll øki, sum svarar
til okkara inntøkur. I hes-
um sambandi loysir ein
frivika ongan trupulleika.
Tað landsstýrið eigur at
gera, er at stinga út í kortið
ein langtsiktaðan politikk,
har øll politisk halgineyt
mugu lúta fyri skilagóðum
loysnum. Nýhugsan skal
til á øllum økjum, og ikki
minst innan tað almenna,
skal yvirhøvur verða lív
lagað á hesum klettum.
Fiskasølustjørin segði í
Sosialinum í vikuni, at við
ti avmarkaða fiskarikidømi
undir
Førovum Unr
Bert í Havn virkaðu í
1987 ikki færri enn 47
útlendskar fyritókur,-
boðsendar at taka lut í
ílóguballinum mikla
& Schultz
Semco A / $
Højs-
neyvan plåss fyri fleiri enn
ødrum hvørjum føroyingi í
Føroyum.
Hvussu mongum føroy-
ingum, 10 plåss eru fyri
velst sjålvandi um hvussu
mikið hvør skal hava i
part. Verða ov mangir
barónar, verður sjálvandi
minni í part til hini. Men
hann hevur í hvussu er rætt
í tí, at halda vit fram á
somu leið, verða mong, ið
mugu fara av landinum.
Hvørji tey verða, er ikki ilt
at gita. Tað verða tey fult
arbeidsføru í besta aldri,
og tey, sum verða eftir eru
pensionistarnir og tey í
útbúgving. Hvgr skal so
gjalda útbúgvingina, pens-
iónirnar og arbeiðsloysis-
stuðulin til teirra, sum eftir
eru? A hendan hátt verður
hitt føroyska samfelagið
skjótt avfólkað.
Nýhugsan
Landsplanlegging hevur
í mong ár verið eitt av
gandaorðunum. Úrslitið er
so sum so. Kanska var eitt
hugskot at lati komm-
r