Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-07-08, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 8. juli 1992síða 2

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nýggja figgindamynd Breckmans — tey hvitkitladu AFTANÅ at hava ligid sum i dvala i skjótt tvey år, er fyrrverandi stavna- maður Fólkaflokksins aftur at sígg- ja í tí politiska orðaskiftinum. Nú kommunistiska figgindamyndin er gloppin honum av hondum hevur hann funnið eina nýggja figginda- mynd, nevniliga starvsfólkið á Landssjúkrahúsinum. NÚ eingin vardi tað — hann var jú so smátt farin í gloymskunnar hav — dróg hegraheykur Fólkaflokksins bráddliga pennasverð sitt fram og hevur hann longu í tveimum frontal- um ålopum sveiggjað tað yvir høv- dinum á teimum 600 til 700 starvs- fólkunum á LS. HESI fólkini, sum fólkafloksideo- logurin undir einum felagsheiti eyk- nevnir tey hvítkitlaðu, eru bæði lygivætti, dovindýr fyri at brúka nøkur synonym til tær måliskur hann brúkar í oddagreinum sínum. Heilt frá sær sjálvum spýr hann gor og gall niður yvir hesi fólk og leggur tey undir bæði líkt sum ólíkt. VIT kenna hann aftur, henda bul- dosaran av einum fólkafloksdema- gogi. Í eitt mannaminni oysti hann gor og gall yvir vanlig arbeiðsfólk, hvers størsta synd var, at tey tordu at vísa, at tey stuðlaðu javnaðar-ella tjóðveldisflokk og niður yvir rithøv- undar, listamálarar, akademikarar Ábyrgdarhlsðstjóri: Jan Møfler Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tårfinn Smith Útgeveri: — Pøt Sosialurin Bústaður: Argjavegi 28 Postsdresss: Postemogu 78 — Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Jústínus Eidesgasrd Prant: Pit Pressan 1981 — Tøleton: 1820 Telefax: 172 HR og onnur, sum ikki vóru bangin fyri tey ikki halda tað vera rimuligt og | andi Ráðleggingarnevndin fyri at vísa sína andstygd til beinharðan kapitalistiskan fólkaflokspolitikk, tå hann er ringastur. Við demagog- iskum snildum megnaði hann at draga ein starvsbólk fyri og annan eftir fram fyri sín fólkafloksgálga at verða dømdar sum landasvíkjarar, kommunistiskar leigusveinar, Treholtlíknandi quislingar osfr. TÁ kommunistarnir framvegis rád- du fyri borgum eystanfyri, var tað lagamanni hjá sama blaðstjóra, tingmanni og fólkafloksmanni at bólka umrøddu fólk og starvsbólkar í Føroyum við kommunismu. Tad passaði fínt inn í krammið hjá sama manni at seta líkheitstekin millum fyrst kommunismu og Javnaðar- flokk og síðani eisini øll tey, sum møguliga atkvøddu ella høvdu at- kvøtt fyri sama flokk ella ikki studl- aðu fólkafloksideologiini. Nú tann figgindamyndin ikki kann brúkast longur ræður tí um at finna eina nýggja. Og tað verður nú gjørt við m.a. at seta fiskimenn og arbeiðs- menn upp ímóti teimum hvítkitl- aðu, hesi, sum sambært Óla Breck- mann hava tey framíhjárættindi at starvast á landsins fjálgasta ar- beiðsplássi. DEMAGOGISKUR ella bara snildur! Ja, nú brúkar hann verandi kreppu til at seta bólkar í samfelagnum upp ímóti hvørjum ødrum. Kanska hetta hóvar teimum víðgongdu í Fólka- flokkinum — og tað er jú har sami Breckmann skal finna sínar atkvød- ur til eitt komandi val. Kanska hetta passar sum fótur í hosu til ta haturs- kampagnu, sum sami Breckmann — ikki bert í ringum tíðum — hevur rikið móti øllum í almennum størv- um. Nú hevur hann endiliga fingið eitt gott høvi at niðurgera hesi, tí Figgjarætlan rætt at avhøvda landsins høvuds- sjukrahus. TAD sigur seg sjålvt, at eisini LS må spara í hesum tíðum, og hetta hevur LS eisini gjørt — heili 25% síð- ani 1989. Hesar sparingar hava eis- ini sett krøv til vanliga arbeiðsdagin hjá starvsfólkinum, sum mugu renna skjótari. At Óli Breckmann er farin at niðurgera hesi somu fólk og reka miðvísa hetz móti teimum er okkum ovboðið, tí øll ynskja vit eitt sjúkrahúsverk, sum kann veita okk- um øllum ta viðgerð og røkt, sum vit hava fyri neyðini. BARA at skula siga fólki upp fyri harvið at spara, og harvið gloyma, at talan er um at syndra okkara høv- uðssjúkrahús tænir ongum enda- máli. Tað fer bara at kosta okkum nógv meira uppá longri sikt so ella so. Skal nakað skil vera í sparingum í sjúkrahúsverkinum, so mugu vit til at hyggja at ollum hesum almenna stovninum og hyggja at, hvat vit hava brúk fyri og hvat vit hava ráð til. Við øðrum orðum mugu vit fyrst seta okkum niður og gera okkum greitt, hvat vit krevja av okkara sjúkrahúsverki komandi árini, áðr- enn vit við desperatum skerjingum heilt taka grundarlagið undan tí sjúkrahúsvrki, sum vit skulu brúka í framtíðini. TAÐ er gleðiligt, at landsstýrið — sambært úttalilsum í fjølmidlunum — nú fer undir at leggja eina mið- vísa ætlan fyri sjúkrahúsverkið. Men vælsignaðir menn — farið til botns við málinum og latið allar áskoðanir og upplýsingar koma fram. Nógv tilfar er fingið til vega um framtíðar bygnaðin av sjúkra- húsverkinum. Eitt nú bílegði táver- sjúkrahúsinum kemur at Sjúkrahúsverkið eitt drúgvt álit frá útlendskum ráðgevarafelag, Dansk Sygehusinstitut. Eisini hetta eigur at verða brúkt í arbeiðinum. Ikki ti at vit skulu gera sum danir, men tí at okkum eisini tørvar óheftar og ópolitiskar ráðgevar í hesum máli. TAÐ er lítil dugur í at fara undir at gera ætlanir um framtíðar bygnað av sjúkrahúsverkinum, hevur tú longu skorið ta greinina av, tú situr á og her verður hugsað um avleið- ingarnar, sum núverandi og møgu- liga komandi skerjingar á Lands- sjúkrahúsinum, fara at fáa fyri sjúk- rahúsverkið sum heild og harvið brúkaran av hesum stovni, sum eru øll Føroya fólk. TAD nyggjasta i aktuella sparimåli- num á LS er tað, at landsstýrið hevur sett ein arbeiðsbólk at >kule- grava» alt LS fyri at vita, hvussu út- reiðslur kunnu sparast. Hetta er so ein landsstýrisavgerð og kunnu vit bert vóna, at okkurt skilagott spyrst burturúr. Og nú landsstýrið hevur valt hesa mannagongdina á einum almennum stovni, stingur spurningurin seg upp. um slíkur »spari-rationaliserings og effektivi- serings« arbeiðsbólkur (um hetta er ætlanin vid bólkinum) eisini eigur at kanna hini sjúkrahúsini og síðani allan almenna sektorin sum heild — við tí fyri eyga — ikki bert at tryggja at verandi játtanir halda — men fyri eisini at fáa sum frægast burturúr teimum pengum, sum fara til al- menna sektorin. Hetta má møgu- liga blíva ein nátúrlig avleiðing av tí, sum nú hendir á LS. finna eina leysn, er at raka hini sjúkrahúsini vóna, at hon eisini verður hart. haldgóð. Tað var við hesum veru- j.l. På vit frættu um hópupp- sagnirnar á Landssjúkra- húsinum, vóru vit púra í villareiði Er veruliga neyðugt at skerja so grov- liga, at tey, sum arbeiða í sjúkrarektini, illa kunnu standa til svars fyri rekt- ini við góðari samvitsku. Sparast skal, sigur landsstýrið. Sjúkrahús- leiðslan missir hevdið, verða boðini ikki fylgd. Ut frá hesum er tað, at leiðslan á Landssjúkra- húsinum ger sín úrskurð, so fíggjarætlanin hjá landsstýrinum kann halda, men úrslitið er: 1. 111 fólk verða segd úr starvi, 2. Sjúkrasystraskúlin tekur ongar næmingar 3. Ps. deild deild 5 letur ikki upp eftir summarfri 4. Med. deild 6 letur ikki upp eftir summarfri 5. A. 3, skurðdeild letur ikki upp eftir summarfrí. Hetta helt sjúkrahús- leiðslan seg verða noydda at fremja og kostaði tað umreddu 111 stervini. Við hesum veruleika og við ongum eðrum signali, um at nakað var í umbúna á landssjúkrahúsinum, vendu vit báðir, Jóannes Dalsgaard, okkum til løg- man og søgdu honum frå, at vit illa kunnu standa modell til eina slíka man- nagongd og vildu vit tí varskógva hann um, at vit vildu umhugsa okkara steðu til landsstýrissam- gonguna, um henda ber- serkagongd varð ferd út í lívið. Hverjar avleiðingarnar verða av slíkari framferð er ikki ilt at ímynda sær, men umframt teir sorgar- leikir, sum uppsagnirnar hava fyri hin einstaka, verður okkara sjúkrahús- verk á henda hátt sett so langt aftur í tíðina, at tað er spurningurin, sum tað nakrantíð kemur uppund- an aftur. Á hinum sjúkrahúsun- um hendir einki, vil onkur siga. Men eingin skal vera blindur fyri, at henda gongd eisini fær fylgjur fyri alt sjúkrahúsverkið. Ein niðurteka av lands- leika frammanfyri okkum, vit báðir, Jóannes Dals- gaard vendu okkum til løgmann og søgdu honum, at vit illa kundu standa medell til at hesin harma- leikur får fram. Um eingin breyting kom i og upp- sagnirnar vóru ikki aftur- kallaðar, vildu vit um- hugsa okkara steðu til landsstýrissamgonguna. Tað er meguligt, at illa ber til at finna tær 10 milj. kr. sum leiðslan á sjúkra- húsinum biður um. Men tað ber ikki til, at vit senda øll hesi fólk út í ar- beidsloysi, tå brúk er fyri teimum í tí neyðuga ar- beiði, sum verður gjørt hvenn einasta dag á sjúk- rahúsinum. Meðan landsstýrið við fyrisiting síni nú roynir at