hósdagur 9. juli 1992síða 2

Politikarar og vinnulívið TAÐ er einki dulsmál, at ágangurin og ónggdin við politikararnar er stór í hesum døgum, serliga nú landið alt er í kreppu. Veljarakann- ing, sum varð gjørd herfyri, visti eis- ini, at veljararnir eru sera ónggdir ikki bert við verandi samgongu, men eisini við politikarar sum heild. At tann nyggi føroyski flokkurin bert stóð til at fáa lutvíst fáar at- kveður sigur okkum eisini, at fólk vissuliga hevur misálit á okkara po- litikarum. TAÐ vísir seg ofta, at slik reaktion virkar sum en ketureaktión. Onøgd in bara veksur og veksur, sam stundis sum kreppan veksur. Sjálv andi hava politikarar stóra ábyrgd Fundir Í gjár >Sparinevndin< royndi aftur i ár at fáa avtalur við starvs- Ik, og fakfeløgini, sum hava av gongdini í samfelagnum, men tað er ikki rætt at geva teimum skyldina fyri allar trupulleikarnar og allar vanlukkurnar. Og skulu vit tí geva landsstýrismanninum Jóan- nes Eidesgaard rætt, tá hann í sam- rødu við Sosialin sigur, at politikar- arnir kunnu ikki standa til svars fyri alt. OG her kemur ein av okkara frem- stu vinnulivsmonnum honum til hjálpar. Við Sosialin í dag, sigur stjórin á Føroya Fiskasølu, at tað er ikki rætt bara at geva plitikarum skyldina fyri alt og bara at krevja av teimum, at teir skulu gera hetta og hatta osfr. Hann eftirlýsir einum meira virknum vinnulívi, sum torir at taka í egnan barm og sjålvt bróta upp úr nýggjum. HETTA eru sera áhugaverd orð, sum heilt givið munnu fløva hjá teimum politikarum, sum halda, at teir í mongum fórum eru órættvíst viðfarnir og dømdir. Og givið er tað, at nakað er um tosið hjá fiskasølu- stjóranum. Tí tað nyttar ikki bara at fara til tað almenna, tá okkurt skai fáast uppá beinini og bara at geva tí almenna og politikarunum skyld- ina, tá einki riggar. LANDIÐ er í kreppu og øll royna at spara. Men ein kann ikki bara spara seg burtur úr eini kreppu. Ein kann lættliga spara seg í hel. Neyðugt er at arbeiða við miðvísum og positiv- um ætlanum á vinnulivsøkinum samstundis sum roynt verður at spara, rationalisera og effektivisera bæði innan tað almenna og í sam- felagnum sum heild. Vit kunnu bert taka undir við fiskasglustjóranum, tá hann sigur, at bankar, fiskasølur og stórar fyritøkur, sum framvegis eiga pengar, mugu taka seg um reiggj og gera iløgur í eitt nú roynd- arfiskiskap eftir alternativum fiska- sløgum. Hetta — saman við góðsk- ing og innkeypi av fiski — er einasta gongda leið, skal pláss verða fyri 50.000 fólkum í Føroyum. TAÐ er einki at ivast í, at landsstýr- ið tekur undir við hesum frálíka hugskoti. Landsstýrið eigur so sjálvandi eisini at vera við so ella so, men politikkurin má vera, at landið bara gongur inn í nýggj pro- jekt við eingangsinnspræning. Hetta er júst tann kós sum fiskiidn- adarmålaråiharri Javnaðarflokksins í Tinganesi hevur sett sær fyri at stýra eftir, so tað má sigast at vera gleðiligt, tá landsstýrisins vinnulívs- politikkur samsvarar við ynskini og sjónarmiðini hjá okkara leiðandi vinnulívsfólkum. limir á Landssjúkrahúsinum, royndu í sínum lagi at koma fram til eina felags stóðu til útspælið frá landsstýrinum Eftir at alt fundarvirk- semið varð steðgað týsdagin orsakað av 6- semjuni millum lands- stýrið og sjúkrahúsleiðs- luna, varð roynt aftur í gjár. >Sparinevndin< fun- daðist við starvsfólkaból- kar, og fakfeløgini, sum hava limir á Landssjúkra- húsinum, sótu tey flestu á fundi í hølunum hjá sjúkrasystrunum. Fundirnir vóru íkki lidnir tá blaðið fór ul prentingar, so vit fingu ongar niðurstøður við. Prinsipiellir Spurningar Fakfeløgini vildu hverki siga hvat tey fundaðust um, ella hvat tey royndu at koma fram til. Men hver stóða teirra verður til útspælið hjá landsstýrinum, er rættiliga áhugavert. Á Frá fundinum hjá fakfeløgunum í gjár. Nógv starvsfólk vilja hava fakfelø landsstýrið, tí tey eiga sera nógva avspáking til góðar og ivast tí í um tað yvirhøvur letur seg vid ongari løn i kanska tvær vikur, umframt at avspáka tað, tey eiga Mynd: Kalmar Tí stødan er ikki tann sama sum hjá t.d. Lærara- felagnum, sum henda dag- in gekk við til at halda frí við ongari løn. Her snýr tað seg jú ikki um allar limimar hjá fe- løgunum. Spurningurin er, um fakfeløgini kunnu ganga vid til, at limir teirra á einum arbeiðsplássi . Landssjúkrahúsinum - t.d. skulu avspáka við ongari løn, ella fara niður í løn. Kunnu fakfeløg ganga við ul, at nakrir av limum teirra arbeiða undir verri treytum enn tað, sáttmálin ásetir? Tað er ein rættiliga áhugaverður, prinsipiellur gini uppí samráðingarnar við gera at taka frá spurningur, sum møguliga varð svaraður í gjár. S-S-