mikudagur 5. august 1992síða 5

Nr. 145 — 5. august 1992 Síða 5 || Onkur og allir | Í Sosialinum tann 1. august spyr »Q« um | | | munin á, at »hon friggjar vid einumhvørjum | suduroyingi« og »hon friggjar vid einum og | hvørjum suðuroyingi I orðabókini frå 1927/28 stendur »einhvør sum óbundið fornavn, og víst verður á. at tað er tað sama sum onkur«. Dr. Jakobsen (Fær Anth., København 1891) týðir »einhvør nogen, en eller anden«. Tað kemur | forna »einhverr« og eitur nú vanliga í hver fi | ONKUTr=< Í | Ul inu or ÞOKIN 1. í r | I rs 41 n DE | r Va Amariel Nor6oy ren y lør g ler las ewisce Lebert | laben Wittenberg i 14 FÉ : 1 i Í el g NVØr« er 1 I H | Í im ensku orðu im somt my f í UT Í seta vit spurningarnar infy li ENSK, 8 | nn tir * Á afa hvids RRIR í U. há Ca z Ga 209 =: / | K nu ter | | Á | | a) she makes love some Suduroying | - men tað kemst ikki uttan um, at hann hevur gjørt góða reklamu fyri ólavsókufr amsýningini. Hon hevur sjáldan verið betur vitjað enn í ár | 3.290 fólk vóru og hugdu at 6lavsøkuframsyningini í Norðurlandahúsinum í ár. Tað er meira, enn vanligt er. Tað er eisini meira, enn fyrireikararnir høvdu væntað. Bert 3.000 skráir vóru prentaðar. Ein av limunum í uttøkunevndini, er Amar- iel Norðoy, málari. Og hann heldur tað nógvu umrøduna vera eina høvudsorsøk til, at so nógv fólk var og hugdi. - Fyrst var framsýningin umrødd áðrenn hon læt upp, tí fólk vóru ónggd vid uttøkuna. Síðani skrivadi Hilmari Jan eitt ummæli, sum bædi var svinskt og tåpuligt, sigur hann. - Men hóast stødid hevur verid lågt, so er ongin ivi um, at umtalan hevur gjørt, at fólk eru vorðin forvitin, og eru farin at hyggja at, hvat hetta nú er fyri nakað. Grenj og grenj Amariel er sera bersøgin, tá vit spyrja hvat hann sigur til ónggdina, verið hevur í sambandi við åttøkuna. - Tad er merkiligt, sum summi fólk altíð skulu grenja og grenja inn á tey sum gera nakað, í staðin fyri at gera nakað sjálvi, sigur hann. - Høvdu tey 6nøgdu í staðin fyri bara at gera vrøvl nýtt sína orku til at gjørt eina framsyning sjålvi, so hevði nógv verið vunnið. Amariel vísir á, at tað í ødrum londum er heilt vanligt, at listaverk, sum ikki sleppa við á sensurer- aðar framsýningar, verða sýnd fyri seg á øðrum framsýningum. - Eingin noktar teimum sum ikki sleppa við á ólavsgkuframsýningina at gera tað sama. Og sjálvur hevði mær dámað ógvu- liga væl, um tað varð gjørt. Misnyttu ungan mann Tann ungi madurin, sum ådrenn framsyningin læt upp var avmyndadur i Sosialinum vid einum av sinum vrakadu målning- um, heldur Amariel vera misnyttan. - Tad er ofta soleidis, at tá fólk ikki tora at koma fram sjálvi, so fáa tey onkran annan at siga tað, tey hugsa. Soleiðis var í hesum føri. Og tað haldi eg vera sera óheppið. Ummæli Tað nógv umrødda um- mæli hjá Hilmari Jan heldur Amariel sum sagt vera bæði svínskt, vrøvlut og tápuligt. Og hann heldur tað vera sjáldan, at góð ummæli eru at síggja. - Hetta er ein stórur saknur hjá okkum lista- málarum, sigur hann. Tað var sera sumbrandi at lesa ummæli sum tey ið Kars- ten Hoydal skrivaði í síni tíð. Men tey síggjast sjáldan longur. - Fyri at eitt ummæli skal kunna vera gott, krevst, at ummælarin hevur skil fyri tí, hann skrivar um. - Og at ein maður sum Hilmar Jan ummælir list er tað sama, sum um eg hevdi ummælt t.d. ein tennisdyst. Tað hevði ikk: borid til. Eg havi ikki skil fyri tennis… S-S- pf. Wenzel Petersen, tlf. 1 3873