týsdagur 28. juli 1992síða 2

Eingin sam- kensla — bert skadafrøl Ætlaðu okkum at binda frið — í ollum forum mótvegis æraða kappingarblað okkara Dimmu til Olavsøku, góvu teir okkum møguleikan. VIT skulu heldur ikki gera nógv burtur- úr, hvorki oddagrein í leygardags- dimmu ella propagandistisku "sam- bandsraddunum" á síðu 4, men bert taka undir við ynskjum Edmund Joen- sens um eina góða ólavsoku fyri Før- oya fólk, er hetta ynski meint, sum tað "kann" lesast MINNI væl kunnu vit sjálvsagt taka undir við umvegnum og páskoti hansara fyri at enda greinina við hesum kanska nakað pátiknu góðynskjum, tí heilt gallfri er greinin ikki. SUM hinar í somu Dimmu er eisini henda borin av sælari skaðafroi yvir at trupulleikar okkara enn eru so og SO ålvarsligir, at vit ongan veg eru komnir burturúr teirri kreppu, sambandið leyp frá og yvir at einki hevur hildið av tí, figgjarmálaráðharrin metti = og løgmadur lovaði. Alt gongur enn sambært Edmundi og Dimmu sama og skeiva vegin. ER tað so galið, harmar taðsjálvsagt ongan meira enn okkum, at so skal vera, tí ábyrgdin fyri at venda teirri skeivu gongd, sum sambandið tá sum nú ongar loysnir hevði á og tískil leyp frá, er okkara fyrst og fremst. FØROYINGAR allir vita tó, at tað er undir hesi ábyrgd, onkur fyribils tyngjandi tiltok eru framd og at strítt verður skeiðið út undir somu ábyrgd fyri at koa uppundanaftur so frægt til ber — vita, at eingi av hesm tiltøkum eru framd bara til stuttleika, sum Edmund nærum ger tað til, men tí at tey tíanverri vóru bráðneyðug OG skulu vit trúgva Edmundi og sambandinum, kundi enn sterkari lútur verið tiltrongdur, enn Størr sambandskar skerjingar og allar yvir ein kamb, uttan fyrilit av nokrum slag KRYSTALKLARA sambandsalterna- tivið til verandi politisku kreppukendu styringina av okkara góðu Føroyum sparir sambandsformaðurin okkum tíbetur fyri hesufer. Tó ikki so logið, har er jú einki — ikki inn í eygað av bøtandi uppskotum, nýhugsan ella bert ynskjum um, at betri skal ganga framyvir MEN mín sann um hesin av ollum ikki eisini loyvir sær at ivast í, um legmaður í hesi dlavsøkurøduni man Jppsagnar- bræv við biti Líggjas Joensen nýtir í uppsagnarbrævi sínum høvi til at siga nøkur orð um trúvirðið hjá Jóannesi Eidesgaard Tá løgtingid kemur saman aftur, verður eitt tað fyrsta, ið gerast skal, at velja nýggjan í tormann í stýrið tyri Landssjúkrahúsið Líggjas hevur sent sína uppsøgn. »Eg vil mæla løgting- inum til at velja varamann min, Dia P. Johannesen, Runavik, i mitt stad, og annars velja nyggjan vara- mann«, sigur hann i skrivinum ul løgungi0. Um orsøkina til at hann nú takkar fyri seg, Sigur hann, at tað er >tað sum er farið fram í seinastuni í sambandi við fíggjaræt- lanina hjá Landssjúkra- húsinum fyri 1992 Her vil eg fyrst og fremst visa á ta ljótu viðferð, sum stýrið og eg sum formaður fingu á fundi við landsstýrið tann 30. juni 1992. Hetta var langt undir ta lágmark, ið eg vil góðtaka sum umboð løgtingsins í stýrinum fyri landssjúkrahúsið<. Jóannes visti alt Líggjas nýtir í uppsagnar- brævinum eisini høvi til at afturvisa ti, sum Jóannes Eidesgaard hevur sagt um, at hann onki kendi til gongdina i målinum. Hann visir ul fundar- fråsøgnina frå einum fundi 21. august, har Eidesgaard var við. Har stendur m.a.: >Líggjas Joensen upp- lýsti, at fíggjarlógarupp- skotið fyri Landssjúkra- húsið er gjørt út frá ti for- treyt, at halda sama tænastustødi sum í 1991. Játtanin er hækkað or- sakað av uttanífrá kom- andi utreidslum«. (Hetta vóru gjald til samhaldsfasta og trygdar- grunnin, prísvgkstur og keyp av læknatólum, bløm.). Víðari stendur í fundarfråsøgnini: fara at halda seg til sannleikan og ikki heldur "gera sum hann plagar, at snara og venda sannleikanum vid politiskum undanforslum"“. EDMUNDI skal sjålvsagt vera loyvt at halda hvat hann vil um okkara góða løgmann sum persón, men vit og fleiri við okkum halda, at hann saman við pátiknum góðynskjum til ólavsokuna kundi spart sær slíkt fákunnugt og illavorðið álop á legmansembætið, sum er so týðandi partur av ti politiska álvarsarbeiði, farið verður undir aftur henda dag, ár um ár — tað arbeiði, sum saman við kirkju og frændasamveru einaferð um árið, var sjálvt innihaldið í ólavsekuni frá araldstíðum KANN vera, at sambandsformaðurin kanska ikki leggur sama týdningin í hesa tjóðarhátið sum føroyingar og harvið eisini sambandsfólk flest, men fyri tað kundi hann spart sær hesa niðurgerð av ti, 6lavsøkan og innihald hennara hóast alt er fyri okkum onnur. MEN tað skal partú bert vera grenj oman á grenj, tí sum hann sigur — "av berum undanførslum, snaring og bendingum av veruleikanum, av burturforkláringum og sosialistiskum ynskidreymum, hava føroyingar fing- ið ov mikið“, og at fyrsta treytin fyri aftur at vinna álit er at siga sum er. HVORJUM áliti sambandsformaðurin dyrgir eftir — og til hvat — vita vit av góð- um grundum ikki, so tigandi flokkur hansara er um, hvussu vit loysa dags- ins trupulleikar. Men uttan mun til hvor legmaður er hava vit saman við foroyingum flestum so fræga virðing fyri honum sum persóni og legmans- embætinum sum so, at vit als íkki óttast at verða fylt av ósanndindum um støduna og framtíðar mál undir 6lavsøkurøduni Ti vénir og mål vid framtidini hava vit, um sambandsformadurin vil tad ella ikki. Hesi skal ikki eydnast honum og Dimmu at taka frå okkum og fólkinum, ei heldur tað álvarsemi, ið eftir er í ólavsokuni. HETTA politiska álvarsemi, sum einamest skuldi eggjað ollum okkara fólkavaldu til í hvussu er hesa einu ferðina um árið at víst besta vilja til tað arbeiði, teimum er litið til, varð av sambandsformanninum í Dimmu hesuferð fullkomuliga skúgvað til viks fyri at geva rúm fyri hansara hjarta- grípandi skadafrøi um "tingenes til- stand" — uttan samkennandi eid ella orð um tey,, sum ringast eru fyri í samfelagnum. Bara markleys skaða- frøi MEN við ella uttan sambandsfor- manninum vilja vit so í øllum førum ynskja Foroya fólki eina góða ólav- søku. f. >... og til hetta kom ongin viðmerking frá landsstýrismanninum í heilsumálum, so tað er givið at vit tóku tað sum at landsstýrismaðurin vildi syrgja fyri at hesin peningur bleiv játtaður, um vit ikki frættu aftur frá honum. Hetta var eisini í tráð við tey boð vit høvdu fingið frá landsstýrinum um at vit skuldu ikki lækka tænastustødid á Landssjúkrahúsinum i mun til tað, tað var í 1991«. Tekur undir vid Høgna Annars sigur Líggjas seg í brævinum taka fult undir við fråsøgnini hjá Høgna Joensen um gongdina í málinum. (Vit umrøddu hesa frásøgn fråggjadagin bløm.) Líggjas endar uppsagn- arbrævið vid at siga, at hann metir, at bæði stýrið og tann dagliga leiðslan fyri sjúkrahúsið hava hildið seg ul lógir og reglugerðir fyri landssjúkrahúsið. S-S-