mikudagur 19. august 1992síða 9

Li tíðindablaðið Síða 9 Hurlivasi I Lítluvík Er utileikur á Olavsøku vordid kærkomið tiltrongt al- ternativ til kommerstellu fjant- og fjas6lavsøkuna? Nr. 155 — 19. august 1992 Og sjálvt um veðurgud arnir góvu sítt vælsignilsi til hetta lítla tiltak, sum ikki 3000 færri enn ein! folk tilsamans sóu. Sera væl varð eisini komið frá at nýta smiðjuna sum leik tjald og snildisliga dugdu tey, Katarina Nolsee Hans Tórgarð og Birita Mohr at nýta meguleikar Tekk til nar, sum har eru leikararnar og Súsonnu og tani I S kkar Tórgarð, sum hevði leik professionella framførsl: hugahe e meir « stjórnað og ikki minst tón gevur okkumso eisini ei alla S kor leikararnar Magnu Joen åbending at neyðugt er ) estu lla miss sen, Ernst Dalsgarð, Gun at studla okkara dugn luftir >lastikk vør Mohr og Rógn Zac lig eiktólkt nr en! rlassen, sum settu sin >llgarl, so vit fáa eitt veru Ein vælnøgdur dám á hesa friðsælu løtu ligt professionelt teatur áskoðari mitt í Olavsøkuhurlivasa og í framtíðini nu fá num. enn fleiri av slíkum tiltøk Eins og seinasta ár var á Ólavseku aftur skipað fyri útileiki. munandi minni mun enn í 100 fólk lut- tóku, men tó smæddist leikurin >Hurlivasi í Lítlu- gevur tær okkurt at fara til hús aftur við til eitthvert gott endamál, og vit vita eisini, at stórt arbeiði at gleð- ast um í hugaheiminum. Tað skal ikki nógv um sjálvan leikin, tí vónandi Hesuferð tó í liggur aftanfyri slík tiltøk, men máti skal verða við! Tað er lítil fyri tjóðarhátíð okkra, at sama sigast so fjør, tá yvir verður hann framferdur aftur, tað eig- soml vik«, sum bólkurin Leika- eydræning skal speglast ir hann, ti tad hevur hann pettið skipaði fyri, seg aftur her, at yvirfíggja uppiborið. Men leikgongd ikki burtur, sjálvt um fjant og fjas, fyri ikki at ineri stuttum tann, at ein hann nú aftaná Olavsøku- siga skrambul, sum vit í klovnur kemur og skal na mest sum er burtur- hesum døgum eru vitni til, mála smiðjuna í Litluvik, gloymdur í gremjingunum er farin og framvegis fer og har býr ein dansarinna, um, at tað ikki eydnaðist t fram landi okkara. tí sum hann verður skotin í vinda nóg nógv av peningi hver er tað, sum skal Men hetta dámar pápa burtur úr Olavsøkugest- gjalda? hennara ikki, og so fer um okkara Tað eru ikki bert tey há leikur fram, og alt verður Pad var onki minni enn ein lætti, at tað kundi bera til, at fara til eitt tiltak, og enntá eitt gott tiltak, og tað ókeypis, tí hverjum líkist tað, at ein ballón t.d. skal kosta 50 kr., og at tú fyri at sleppa inn í eitt holi at dansa føroyskan dans, skal gjalda ikki minni enn 80 kr. Hetta er undir allan kritikk, og hevur lítið at gera við tiltikna føroyska gestablídni. Sjálvsagt er tað í lagi, at tiltøk eru, sum hava til endamáls at savna pening lentu, sum koma á Olav søku, men so sanniliga eis- ini tey lågløntu vid sinum børnum. Eitt, sum i alt ov stóran mun hevur eyðkent tiltøkini á Olavsøku er eyðræningin av teimum neyðars oyrunum, sum bernini hava fingið til at stuttleika sær við Við lítla Olavsøkuleiki- num Lítlu- vík, einaferð enn, at tar ber til at hava tiltøk, sum eru og gleði fyri havnarborgarar, »Hurluvasi i sóðu vit til gagns gestir og og sum Leikurin var so avbera væl framferdur, og stuttligt var at hvussu síggja, bern og vaksin vóru hugtikin, og sum onkur segði: eg visti ikki, at tey dugdu so væl —. Leikurin er ein sokall- adur mimuleikur vid sera vælvaldum tónleiki aftur bæði við. Umframt hetta legdu foroyskir tónleikarar botn á gongu oman gjøgnun býin saman við leikarun um, ílatnir litfagrar bún ar, so har var bæði fyri eygað og oyrað »Hurlivasi í Litluvik«: Nyskapan i føroyskari sjonleikaralist Tað hevur undrað meg at tann útileikur, sum varð framførdur við Smiðjuna Lítluvík á Olavsøku, ikk hevur verið umtalaður, t at væl varð sagt frá hon- um frammanundan, væl varð spælt, og væl varð vitjad bædi av børnum og Tad er pettid«, ið fleiri ferðir hev vaksnur „Leik: ur havt barnaleik á skrár r ni, sum hevði hesa fram ferslu. Men hesin útileil ur var meira og anna ein al sjOonielkK l aðr Í að € K nr enr in er St ar ø VSKa aralist. Nú er tað hels í okkum nugsa um sjonl!e hevur tað OKKUr sum nevu! er tramiør Innandi denturin hevur verið lagd- ur á tað, sum verður sagt á pallinun Pantomimesjonleikur er framfersla, har onki verð- ur sagt og persónarnir bara siga frá hendingini við andlits-, krops-, og handabregdum Sjálvt orðið -pantomime< er grikst, leikurin var kendur tí forna Grikkalandi, og nógv brúktur skemtileik- Ron keisaratíðini hesum: i€lKI Kemur els alski »Commedia del í eikur lann leik sta leikhúsið nú á degun an vera pantomimetea ri Five Kovpman es jøtun uttan! =, mundi mongum koma hug tílíkar letur frammar fyir »Pantomimeteatret « Tivoli, vid teimum Pjer rot, Columbine og Harie kin. Føroyska framførslan stóð ikki aftanfyri, hald eg. Bæði leikarar, leik stjóri og ikki minst ton ikarar gjørdu sit! bædi børn og vaksin fingu eina hugnaliga løtu i Li vik Men hetta var meira « I t Á anr rí annað enn Dara ein hug u 10rar á Vi |! va að er k i v€ pnat K Olavsøkugesti