fríggjadagur 4. september 1992síða 15
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
EÐ
=
Nr. 167—4. september 1992
Síða 15
ítróttur Í
Wiezcek Zakrewskij um brotssparkið
Tað var henni!
- Men málið fekk eg einki gjørt við, sigur
pólendingurin, ið vardi væl
B36-målverjin Wiezcek
Zakrewskij spældi enn eina
ferð ein rimmar dyst.
- Men eg hevði lítið at
gera í kveld í mun til
Luxemburg-dystin, sigur
tann fyrikomandi
pólendingurin.
Avrikið, sum mest var
tosað um, var brotssparkið,
sum hann tók, tá bert níggju
minultir vóru farnir.
Mást taka kjansin!
- Eg hevði sagt áðrenn
dystin, at kom nakað
brotsspark, so fór eg at taka
tað, og tann óhepni skjúttin,
Karlo Weiss helt eisini, at
tað var einastandandi, at ge
skuldi taka tað.
- Men tað var tað als íkki,
sigur ein beskeðin B36-
málverji. Í roynd og veru er
tað hepni. Kjansurin fyri at
eitt brotsspark fer inn er 99
prosent, og kjansurin fyri at
tú tekur tað er eitt prosent,
og tann kjansin mást tú
spæla uppá sum målverji.
- Eg lætst at fara ul hans-
ara vinstru síðu, og tað
eydnaðist at lokka hann at
skjóta í høgru, og so var
lagamanni at tveita meg og
bjarga, sigur Zakrewskij.
Málið: ongan kjans!
Hinvegin var hann púra
hjálparleysur, tá Avenir
Beggen javnaði út. Har var
einki at gera!
- Vitmistu bóltin heilt har
frammi og okkara verja var
undirmannað, og Rógvi
misti mannin hjá sær. Tá
bólturin kom — innfyri,
væntaði og vónaði eg, at
Tummas Eli fór at røkka
honum, og tað mundi eisini
eydnast, men tíverri
eydnaðist tað luxemburg-
spælararnum at skora uttan
at eg hevði nakran kjans,
sigur Zakrewskij.
Einki at skammast yvir
Hann heldur ikki, at tað
var tann stóri munurin á
liðunum.
- Hinir spæla eitt sindur
skjótari og duga at lata
bóluin ganga, men annars
haldi eg, at vit spældu upp
við teir og kundu eins væl
verið farnir víðari, sigur
Wieezcek Zakrewkij, ið
heldur at B36 einki hevur at
skammast yvir í síni fyrstu
Europa Cup-roynd
ówh
Myndamenn
á Svangaskarði:
Kalmar Linden-
skov, Jens Christ-
tan Wang og Hilm-
ar Jan Hansen
Tey, ið ikki vóru á Svangaskarði miku-
kveldið, mistu ein stak góðan, spennandi
og áhugaverdan dyst. Har var gott spæl,
og føroyskur liðfótbóltur, tå hann er so
frægur, sum hann kann.
Og so var eisini eitt mál, ið var einki
minni enn ein perla. Kári Reynheim
smekkaði eitt gott skot í kassan.
Eingin ivi skal heldur vera um, at bert
ein góð åskodarafjøld við nøkrum hundr-
að — fyri ikki at siga túsund — áskoðarum
aftrat hevdid verið tað, ið vantaði í hjá
B36 at hava nég stóra uppbakking.
Tó so — tey, ið høvdu leitað sær til dyst
S1 angaskarði!
in, gjørdu øll sítt besta at rópa og stuðla,
men tað munar betur, um fjøldin er stór.
50 tit: Næstu ferð er bara at meta upp í
hj.