mikudagur 3. mai 2000síða 12
‹ fyrra síða allar 34 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
23
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 84 - 3. mai 2000
22
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 84 - 3. mai 2000
ÁLVUR
HARALDSEN/
JÁKUP MØRK
Í tráð við at altjóðagerð-
ingin av føroyskum fótbólti
hevur vundið upp á seg
seinnu árini, er talið av før-
oyskum fótbóltsútisetum
eisini vaksið.
Ein av hesum útisetum er
verjuálitið
á
føroyska
landsliðnum, Óli Johan-
nesen, sum fyri knøppum
ári síðani gjørdi av at stinga
í sekkin heima á Tvøroyri,
fyri at royna seg í fremstu
donsku deildini.
Fór sjálvur til AGF
At tað júst skuldi gerast
AGF, sum fór avstað við
føroyska verjuleikaranum,
var kanska meira av tilvild.
Óli greiðir frá, at hann
sjálvur gjørdi av at fara til
Danmarkar at royna síni
fótbóltsevni. Hann var júst
liðugur við útbúgving sína,
og hevði tí í hyggju at fara
niður at arbeiða, og sam-
stundis vita, um hann slapp
framat hjá onkrum felagið.
Gjøgnum
Jákup
í
Stórustovu fekk hann sam-
band við AGF, og teir bjóð-
aðu honum at koma til
royndarvenjingar. Venjing-
arnar gingu somikið væl, at
Peter Rudbæk, sum tá var
venjari í felagnum, helt seg
hava sæð nóg mikið, so-
leiðis at felagið gav Óla eitt
tilboð um at gerast fulltíðar
yrkisleikari. Hetta var eisini
júst tað, sum føroyingurin
hevði í kvittanunum, og tá
aðrir suðuroyingar um ó-
lavsøkuna fóru til Havnar
at halda tjóðarhátíðina, helt
Óli leiðina vestur á Flog-
vøllin og síðani til nýggja
heimstað sín, Århus.
Áður hevði fyrrverandi
felagið hjá Toda Jónssyni,
Lyngby, eisini sýnt áhuga í
verjuleikaranum. Her var
talan tó ongantíð um nakað
ítøkiligt tilboð. Óli hevði á
veg heim frá eini landsliðs-
ferð vant við felagnum, men
spurdur um hann kundi
hugsað sær at komið niður,
svaraði hann nei ta ferðina,
og sostatt var tað ævintýrið
av ongum.
Gekk upp á stás
Danska kappingin var júst
farin í gongd um hetta
mundi, og tí var kanska
væntandi, at tað fór at taka
eitt sindur av tíð, áðrenn
nýggi leikarin var komin í
somu venjingarstøðu sum
liðfelagarnir.
Rudbæk vísti tó nýggja
keypi sínum stórt álit, og
eftir góða viku í Danmark,
taldist Óli Johannesen long-
u millum nøvnini á dómara-
seðlinum. Avrikini mundu
eisini vera á eini leið. Don-
sku fjølmiðlarnir lótu í øll-
um førum væl at føroying-
inum, og lokala blaðið, År-
hus Stiftstidende, hevði
enntá eina heila síðu um Óla
undir yvirskriftini »Klipp-
en fra Færøerne«.
Stutt undan vetrarsteðg-
inum varð hann tó settur av
liðnum, og síðani hevur tað
Fótbóltsdreymurin ikki sleptur
Hóast landsliðsleikarin, Óli Johannesen, nú aftur er at síggja heima í føroysku kappingini, so hevur hann á ongan hátt
uppgivið fótbóltsævintýr sítt, sum byrjaði, tá hann fyri knøppum ári síðani fór til AGF at royna seg
ikki eydnast honum at koma
á besta liðið aftur.
Spurdur um hetta hevur
verið honum eitt vónbrot
svarar Óli, at tað hevur tað
ikki.
- Eg hevði slettis ikki
væntað at fingið nakran
sum helst møguleika fyrsta
hálva árið, so í byrjanini var
eg bara glaður um, at tað
gekst somikið væl. Hinveg-
in er tað sjálvandi keðiligt,
tá man ikki er á liðnum,
men tað er als ikki soleiðis,
at eg nú havi ætlanir um at
rýma, ella krevji at verða
settur á sølulistan, greiðir
Óli frá. Tað er bert eitt at
gera, og tað er at koyra á.
Tá vit prátaðu við Óla,
hevði AGF júst fingið
nýggjar venjarar, eftir at
Peter Rudbæk hevði fingið
sekkin. Tískil var kanska
nærliggjandi at spyrja, hvørt
hann væntaði at hetta fór at
betra
um
møguleikar
hansara at koma á besta lið-
ið. Til hetta svaraði hann,
at hann bert hevði vant ein-
ar tvær ferðir undir nýggja
venjaraparinum,
áðrenn
hann fekk knæskaðan, sum
hann í løtuni dregist við, og
at hann tískil slettis ikki
hevði gjørt sær nakra tankar
hesum viðvíkjandi.
Fjølmiðlarnir hava ikki
ávirkað
Júst venjaraspurningurin, er
saman við fíggjarligu støð-
uni, evnini, sum donsku
fjølmiðlarnir hava sett í
samband við AGF seinastu
tíðina, og vit spurdu eisini
Óla, hvørt hetta hevði á-
virkað gerandisdagin í fe-
lagnum.
- Sjálvandi hava vit hoyrt
og lisið, hvørjar hugsanir
fjølmiðlarnir hava gjørt sær
á hesum økjum. Eg haldi tó
ikki, at hetta hevur ávirkað
okkum
nakað
serligt.
Heldur er tað soleiðis, at
hesi mál eru blást upp í
pressuni.
Vit hava alla tíðina fingið
greið boð frá leiðsluni og
stjóranum, so vit hava verið
fult kunnaðir alla tíðina, og
tað hevur ongantíð verið so-
leiðis, at vit eitt nú hava
verið bangnir um, at lønin
ikki skuldi verða útgoldin
ella nakað tílíkt. Sostatt
hava vit alla tíðina kunna
savnað tankarnar um fót-
bóltin, meðan restin hevur
verið upp til teirra, sum eru
sett at taka sær av ymsu
málunum.
Hálv kollvelting
Spurdur um tað var ein stór
umvelting at skula fara úr
heimliga
umhvørvinum
niður á meginlandið at
royna seg svarar Óli, at tað
var tað uttan iva.
- Bara støðið her niðri er
nógv hægri, og tað í sjálv-
um sær var ein stór broyt-
ing. Eisini hevur tað havt
nógv at siga, at man nú bert
skal hugsa um fótbólt. Tað
er ikki eins og har heima, at
tú bara møtir upp til ven-
jing, og so ikki hugsar so
nógv meira um tað. Nú er
tað eitt fulltíðar starv, og tað
merkir eisini, at tú mást liva
hareftir. Eitt nú við at eta
rætta matin, fáa nóg nógva
hvíld o.s.fr.
Harumframt er tað eisini
eitt sindur løgið, at man nú
hevur so nógva frítið. Ikki
tí, eg geri ikki endiliga so
nógv í frítíðini. Spáki onk-
rar túrar í býnum og lesi
onkra bók. Gentan, Randi,
arbeiðir seinnapart, so vit
hava aloftast frí fyrrapartin,
so í so máta passar tað mær
fínt.
Sjálvandi er tað eisini ein
gamal dreymur at sleppa at
royna hetta lívið. Tað er tað
allarhelst hjá teimum flestu,
so tað er bara heilt stuttligt
at fáa loyvi til at kunna
hugsa 100% um fótbóltin.
Góðar umstøður
At leikararnir veruliga
kunnu nýta alla orkuna til
fótbóltin er eisini eyðsæð,
tá vit saman við Óla fóru
ein túr út á ítróttastadion í
Århus.
Ikki tí, vøllurin verður
bert nýttur, tá dystur er, men
tað var beinanvegin greitt,
at tað er himmalvíður mun-
ur á umstøðunum hjá leik-
arum heima og so í einum
donskum superligufelagi.
Í løturni eru menn í ferð
við at umbyggja stadion, og
tí var onnur endatribunan
skrødd niður, tá vit vóru
har, men báðar langsíður-
nar, har tað bert vóru siti-
pláss, vóru væl snotuligari
enn tað, sum vit vanliga
síggja á okkara leiðum.
Serlig sitipláss til so-
nevndu VIP’ararnar vóru
sjálvandi eisini gjørd, og
harumframt vóru ítrótta-
hallir og høli til styrkisven-
jing bygd saman við sta-
dion.
Umframt alt hetta, so
hava leikararnir hjá AGF í
vetur havt tann fyrimun, at
teir hava vant innandura á
graslíkisvølli, soleiðis at
veðrið ikki kemur tvørt fyri
tá venjast skal.
- Alt rundan um leikarar-
nar er nógv meira proffesio-
nelt, og hetta er sjálvandi
eisini við til at hækka støð-
ið. Tá vit koma til venjing,
skulu vit stórt sæð bert hava
Óli við ítróttastadionið í Århus, sum í løtuni verður umbygt fyri fleiri milliónir krónur. Við tíðini er ætlanin at øll
plássini skulu vera sitipláss
At byrja við gekk alt upp á stás, og Óli varð beinanvegin fastur fúsur á AGF liðnum. Á
myndini sæst hann í dysti móti Brøndby, sum samstundis var seinasti dysturin hjá Óla
higartil
Mynd: Jonhard Hammer
Dámar væl sum fótbóltseinkja
Tá Óli gjørdi av at fara niður, viðførdi hetta eisini eina nýggja tilveru fyri
gentu hansara, Randi Weihe
JÁKUP MØRK/ÁLVUR
HARALDSEN
Randi heldur tó als ikki,
at sonevnda lívið sum
fótbóltseinkja kann tykj-
ast ov einsligt.
Eingin ivi
Tá Óli fór niður at royna
seg í fremstu donsku røð-
ini, var eingin ivi hjá
Randi um, at hon eisini
skuldi fara við. Nakað
eftir at Óli var farin, kom
hon so eisini til Århus,
og tey bæði hava funnið
seg til rættis í eini hugn-
aligari íbúð í býnum.
- Eg haldi tað bara vera
gott, at Óli á henda hátt
kann liva av tí, sum honum
dámar best, greiður Randi
frá.
Ikki einsligt
Hon sigur seg einki hava
merkt til, at Óli er ov nógv
heimanífrá, nú hann er
vorðin yrkisleikari.
- Heldur er tað kanska
hinvegin, sigur hon við ein-
um smíli. - Áður var tað jú
soleiðis, at so at siga øll
frítíðin fór avstað við fót-
bóltinum, men nú er fót-
bólturin starv hansara, og
tí síggi eg nógv meira til
hansara í frítíðini.
Hon heldur ikki tað bilar,
at venjingin viðførir, at tað
kann verða trupult at fáa
tveir samanhangandi frí-
dagar. Hetta kann kanska
gera tað trupult at vitja
skyldfólk í t.d. Keyp-
mannahavn, men onkuntíð
liggur hetta kortini fyri, og
so er bara at nýta møgu-
leikan heldur Randi.
Dámar væl
Hon heldur, eins og Óli, at
tey eru follin væl til í dan-
ska gerandisdegnum.
Sjálv arbeiðir hon seinna-
part, so aloftast lagar tað
seg soleiðis, at tey bæði
kunnu hava frí fyrrapartin.
Hesir fyrrapartarnir verða
nýttir til at hugna sær sam-
an. Fyrstu tíðina hava tey
serliga spákað runt í bý-
num, fyri at kunna seg
við tað, sum fyriferst, og
annars bara til at hava tað
gott..
Fótbóltseinkja heldur
Randi seg sostatt als ikki
vera, og í øllum førum
heldur hon tað minni, nú
fótbólturin er vorðin full-
tíðaryrkið hjá drongi
hennara.
- Eg haldi tað bara vera stuttligt, at Óli á henda hátt kann liva av ítrivi sínum, heldur Randi. Her síggjast hon
og Óli heima í íbúðini í Århus
okkum sjálvar við, og er
okkurt áfatt, eru bæði mass-
ørur og lækni til staðar, so
allir skaðar fáa viðgerð
beinanvegin. Matur er at fáa
millum venjingarnar, hvíli-
rúm er eisini so í tí stóra og
heila verður alt gjørt til tess
at vit skulu vera so væl fyri,
sum tað á nakran hátt er
gjørligt.
Hugsar ikki um
stigatalvuna
Spurdur, um tað hevði nak-
ra ávirkan, at AGF í løtuni
er finna dekan og niðarliga
á stigatalvuni. Um tað kan-
ska var soleiðis, at hann
kanska hevði væntað eina
øðrvísi støðu, tá hann gjørdi
av at fara niður.
- Eg veit ikki um eg hevði
hugsað so nógv um henda
partin, áðrenn eg fór niður.
Eg hugsaði meira um at
sleppa at royna hetta lívið,
og eisini at royna meg sjálv-
an. Tá eg so kom á liðið,
royndi eg at savna tankarnar
um at halda plássið, og nú
royni eg so at vinna tað
aftur. Sostatt havi eg nærum
ikki havt stundir til at hugsa
um, hvørt vit liggja fremstir
ella aftastir, greiðir Óli frá.
Tá prátið fellur á, at hann
vildi royna seg á hesum
støðinum, spurdu vit eisini,
um støðið á landsliðnum
ikki eisini er høgt. Til hetta
svarar hann, at sjálvandi er
tað tað.
- Tað er tó ikki so ofta,
og tá tað bara er nakrar fáar
ferðir um árið, so eru eisini
betri stundir til at seta seg
upp til uppgávuna. Her skalt
tú vísa nakað hvønn dag, so
tað er á ein øðrvísi hátt.
Landsliðið altíð
spennandi
Um landsliðið sigur Óli
annars, at tað fyri seg altíð
er ein æra at umboða Før-
Fer aftur til Danmarkar
Síðani greinarnar á hesum síðum vórðu skrivaðar, hava AGF og TB gjørt leigusáttmála um
Óla, men sjálvur sigur hann, at ætlanir hansara í AGF framvegis eru tær somu, sum nevndar
eru í greinini
JÁKUP MØRK
At broytingarnar í fót-
bóltsheiminum
ganga
skjótt fyri seg, eru hesar
síður eitt sera gott dømi
um.
Síðani greinin varð
skrivað, er Óli afturkom-
in, og vit hava aftur spurt
hann, hvørjar ætlanir
hansara nú eru.
Óbroyttar
- Einki er broytt við ætlan-
um mínum, greiðir Óli frá.
Komandi tveir mánaðir-
nar eri eg læntur til TB, men
eftir hetta gongur leiðin aft-
ur Danmarkar, har eg skal
royna at vinna mær fast
pláss á liðnum, greiður Óli
frá.
Skaðin forðaði
Annars greiður hann frá, at
orsøkin til, at hann nú er at
síggja við TB liðnum er
skaðin, sum hann fekk fyri
knøppum mánaði síðani.
-Sum er, ganga kanska
tvær vikur, áðrenn eg aftur
eri 100%, og tá eru bert ein-
ir tríggir dystir eftir í Dan-
mark.
Óli er annars sera harmur
um, at skaðin skuldi koma
júst nú. AGF hevur júst skift
venjarar, og áðrenn hann
setti kósina móti Føroyum,
fekk Óli at vita, at hevði
skaðin ikki forðað tí, skuldi
hann vera við, tá AGF á úti-
vølli leikti móti Herfølge.
Sjálvandi keðiligt, men
kanska eisini við til at
styrkja um vónirnar fyri
superligufótbólti koman-
di kappingarár.
oyar á hesum støði. Tó held-
ur hann, at bólkurin, sum
Føroyar nú eru komnar í,
kundi verið meira spenn-
andi.
- Eg haldi tó at tað verður
spennandi at royna seg móti
Sveis og Luksemburg, sum
vit ikki hava spælt móti áð-
ur. Serliga haldi eg tað er
fínt, at vit hava fingið eitt
av teimum veikaru liðu-
num, sum vit eiga at fáa stig
ímóti, og so kunnu vit hopa,
at vit klára at hvøkka okkurt
av teimum stóru liðunum.
Eg haldi tað tó vera eitt
sindur keðiligt, at vit ikki
kunnu fáa Ongland ella
okkurt líknandi mótstøðu-
lið.
Sum sagt, so haldi eg tað
altíð vera spennandi at um-
boða Føroyar í altjóða høpi,
og tað ætli eg mær at halda
fram við, so leingi eg fái
loyvi til tess, sigur Óli Jo-
hannesen at enda.
- Eg havi ongar ætlanir um at rýma, ella seta fram krav
um at verða seldur, men ætli mær hinvegin at stríðast
fyri at vinna plássið aftur